Małgorzata Halber i "Hałas", czyli codzienność w XXI wieku

To nie jest narcystyczne. Nazywanie tego w ten sposób jest lenistwem, niezrozumieniem i pogardą jednocześnie. Zobacz mnie należy rozumieć tu metaforycznie. Zobacz mnie i porozmawiajmy. Zobacz mnie i powiedz, że masz tak samo. Zobacz mnie, odpowiedz i bądźmy mniej samotni. Gdy czytam kolejny i kolejny i kolejny raz o narcystycznych mediach społecznościowych, czuję taką samą złość jak zawsze, gdy mam do czynienia z każdym zdaniem jaśniejącym bezmyślnością. To fragment nie z początku, tylko z trzydziestej strony książki pt. Hałas, wydana przez wydawnictwo Cyranka w serii non-fiction.

No właśnie. No tak, i w tym sensie twoja książka, przypominam, że cały czas jest w pliku tekstowym, Małgorzata Halber, książka Hałas wydana przez Cyrankę, która nie jest essayem, jak twierdzi autorka. To jest książka, w której też Już dosyć tej pochwały, znoju i cierpienia, dosyć wręczenia sobie nagród za to, że tak się namęczyłam. Bądźmy roszczeniowi, żądajmy więcej. Proponuję wielką promocję nieróbstwa. Nie mam problemu z tym, żeby postulować taki świat i tak już wszystko płonie. I czy w tym sensie usiłujesz być jakby poza właśnie polityką i w pewnym sensie proponować coś, co jest Właśnie na poziomie sztuki, poetyki i jakby spełnia się ucieczką właśnie od tych, wiesz, podziałów politycznych, propozycji sejmowych, debat i tak dalej.

Ale tak, ja muszę rysować, kleić, lepić i robię te rzeczy ze śmieci, to jest prawda, bo to mi się zawsze najbardziej podobało, bo mnie interesuje rozkład, rozpad. To są takie rzeczy, które mnie poruszają i uważam to za wielkie błogosławieństwo, że mogę nie tylko pisać, Wspomniałeś wcześniej o tej perspektywie okulocentrycznej, ale też patrzysz, nie tylko słyszysz. Małgorzata Halber, bardzo ci dziękuję za rozmowę, bardzo ci dziękuję za porządkowanie hałasu. którego tutaj dokonujesz w swojej nowej książce, którą wydało w serii non-fiction wydawnictwo Cyranka.