Zza ekranu | POTWORY POPKULTURY

I tutaj musimy cofnąć się w czasie do lat 60., kiedy Harris miał 23 lata i pracował jako dziennikarz i w ramach reportażu miał odwiedzić jedno z meksykańskich więzień, Nuevo León, I jego celem było napisanie tekstu o jednym z amerykańskich morderców, który został tam osadzony. To był... źle sobie napisałam. Pan miał na nazwisko Simons. Pozwólcie, że oszczędzę sobie rozszyfrowania imienia pierwszego i drugiego. Polski język, trudny język. Pomimo tego, że jechał poznać tego Simonsa i zrobić na jego temat wywiad, to zupełnie inny mężczyzna przykuje go uwagę. Otóż w więziennej izbie lekarskiej Harris poznał człowieka, który wywarł na nim bardzo duże wrażenie.

Był niezwykle elegancki. To był lekarz, którego wszyscy nazywali doktorem Salazarem. Darzyli taką olbrzymią estymą. On w ogóle się wyróżniał w tym takim nędznym otoczeniu meksykańskiego więzienia. On był czymś takim, jakąś taką wybitną jednostką, zupełnie niepasującą do tego całego otoczenia. Początkowo wydawał się zdystansowany, bo oczywiście Harry spróbował z nim również porozmawiać na temat postaci Simonsa i w pewnym momencie zapytał dziennikarza o estetykę morderstw. Czy ofiara Simonsa była atrakcyjna? Czy piękno mogło POTWORY POPKULTURY