Zza ekranu | POTWORY POPKULTURY

No i jest w tej prostocie właśnie przerażający, bo jest takim żywiołem nie do zatrzymania. Tak, tu świetnie działa zasada show, don't tell, bo on jest nieprzegadany w ogóle. O nim praktycznie nic nie wiemy i wszystko, co właściwie możemy o nim wiedzieć, pochodzi bezpośrednio z naszego wyobrażenia. Super. Ostatnia postać, z którą ja do was dzisiaj przychodzę, jest zgoła inna niż te dwie, o których mówiłem, bo te dwie poprzednie, strasznie takie inteligenckie, takie, wiecie, że trzeba pomyśleć. Tutaj nie. Tu jest postać, która mnie przeraża, bo wygląda po prostu jak Monstrum i to jest postać Ratmy z segmentu Stormdrain w antologii horroru VHS 94, czyli VHS 94.

To jest seria takich found footage, drobnych historii, które są nieszczególnie świetne, mogę tak powiedzieć. One nie są, wiesz, zasadniczo dobre. One są takie OK, jeżeli chodzi o sam odbiór i samo oglądanie tych części. Ale ten Stormdrain jest o tyle ciekawy, że tam pojawia się potwór, który przeraża mnie chyba najbardziej ze wszystkich. Jak sobie wpiszecie albo zobaczycie na ekranie teraz Ratma, pisany przez 2A, To jest hybryda człowieka i szczura. I jak wspominaliśmy już dzisiaj o tym szerokim uśmiechu, którego ja tak bardzo nie lubię, to Ratma ma najszerszy uśmiech na świecie, który dochodzi nie od ucha do ucha, tylko od gęby do środka szyi. I to jest dosłownie hybryda człowieka z takim nowojorskim szczurem, całkowicie łysy.

Bardzo zdeformowany, żyje w tunelach gdzieś pod miastem, w takim storm drain, czyli pod tymi płytami, do których spływa deszcz. Tak jest, w kanalizacji właśnie. Cała historia tego segmentu opiera się na tym, że dwójka reporterów, a właściwie reporterka i kamerzysta schodzą do tej kanalizacji, bo słyszą, że dzieją się tam dziwne rzeczy. I spotykają człowieka bezdomnego, który żyje w tej kanalizacji, który mówi im o czymś takim jak ratma. I mówi, że ich do niego zaprowadzi. I w tym brudzie tej kanalizacji, ten człowiek, który im o tym mówi jest całkowicie zalany jakąś substancją, która może być krwią, może być jakimś brudem, błotem.

Przez to, że to jest found footage, to nagrywamy kamerą taką ręczną. A to wszystko dzieje się w ciemności, więc te kolory są dosyć dziwne. No i prowadzi ich do tego czegoś. I okazuje się, że w tych tunelach, w tej kanalizacji żyje cała społeczność ludzi, która wytworzyła swoje własne bóstwo. I tym bóstwem jest właśnie Ratma, która jest istotą, która łączy w sobie cechy potwora, ale też Mesjasza i alegorii społecznej, bo jest brudna, jest plugawa i zdeformowana, ale dla tych ludzi, którzy tam żyją, jest święta. Jest uosobieniem tego, co marginalizowane i wypchnięte poza nawias i to jest i dosłownie i metaforycznie, bo on poprzez ten swój brud reprezentuje ludzi, o których mówiliśmy w zeszłym odcinku, czyli tą kwestię odrazy.

POTWORY POPKULTURY Nie da się jednoznacznie zakwalifikować Ratmy do żadnej kategorii biologicznej, bo to znowu jest postać, która nie mówi, która nie porusza się jak człowiek, ona porusza się na czterech rękach, a mimo to przyciąga swoich wyznawców. I to są ludzie z tej podziemnej społeczności, którzy wielbią ją jak bóstwo i ich modlitwy do niej brzmią chyba w dość zauważalnie religijny sposób, czyli hejl Ratma. I ta fraza, która jest prosta i hipnotyczna jednocześnie, szybko zyskała kultowy status wśród fanów found footage i takich filmów raczej mniej znanych.

I wyznawcy tej ratmy, tego ratmy są wygnęcami społeczeństwa. Są bezdomni, outsiderzy, osoby wykluczone i ich kult wydaje się przerażający. Z naszej perspektywy ludzi, którzy jednak mają dosyć dobre życia, mieszkamy w domach, część z nas w każdym razie, To trudno oprzeć się wrażeniu, że ten Ratma jest trochę odpowiedzią na zaniechania świata zewnętrznego. Taką religią zrodzoną zgnicia i porzucenia i tego wszystkiego, co jest gdzieś tam, na co nie chcemy rzucić okiem. Estetyka tego segmentu, tego Stormdrain, nawiązuje do nagrań z lat 80. I oczywiście pojawia się też ten motyw miejskiej legendy, bo jest społeczeństwo pod ziemią, które ma tego swojego szczurzego króla.

Ale kamera z ręki to sztuczne oświetlenie, które jest widoczne i ono jest z natury tego programu dosyć oczywiste, bo podąża za naszą główną bohaterką, operator kamery. Ujęcie w kanałach i to wszystko buduje poczucie grozi, nie dlatego, że jest potwór, Ale dlatego, że jest miejsce, w którym ten potwór się rodzi. I Ratma jest efektem tego zepsucia i tego zmarginalizowania. Jest konsekwencją ludzkich działań, tego co ludzkość trochę wypchnęła poza swój wzrok. POTWORY POPKULTURY

Kolega zostaje złapani przez ten kult i ten kolega zostaje przez kult zabity. Natomiast ona spotyka się twarzą w twarz z tą Ratmą, tym Ratmą, który nie wiadomo co robi, wlewa w nią jakąś dziwną substancję. Później film się urywa i ostatni segment odbywa się w wiadomościach, kiedy ta nasza bohaterka normalnie przeprowadza serwis wiadomościowy. Aż w końcu w którymś momencie krzyczy Hail Ratma i wypluwa tą ciecz, która została jej wlana do gardła przez szczuro człowieka na drugiego prowadzącego tej wiadomości. I wydaje mi się, i to jest chyba dosyć powszechne mniemanie, Że przedstawienie jej jako postaci, która nie jest chyba zmuszona, a bardziej przekonana przez tego Ratmę do czynienia jego powinności, działa tutaj w zupełnie naturalny sposób.

Bo ona mimo wszystko pozostaje nadal tą członkinią społeczeństwa wyższego, w każdym razie w stosunku do tych osób, które spotkała w kanalizacji. A jednak mam takie wrażenie, że Dali radę ją przekonać i uzmysłowić troszeczkę, że może oni mają ciut racji jednak. Więc miało wyjść prosto, bo to miał być straszny potworek po prostu, który jest straszny, bo jest. No ale musiałem podejść do tego, jak skończony ćwok i pokazać, jakie to nie jest mądre. No bo to jest mądre. Także to był Ratma. To jest mądre. W ogóle jak powiedziałeś Ratma, to ja zanim zacząłeś w ogóle mówić, że to jest bóstwo, to ja od razu pomyślałam, że to jest bóstwo, bo bardzo po hindusku brzmi, nie? Jak jeden z bogów w Indiach. A ja dodam jako ciekawostkę, że takie tunele istnieją z takimi ludźmi.

I w 2016 roku zginęły trzy osoby, bo była burza monsunowa i po prostu przez te tunele i przez tych ludzi przetoczyła się woda i po prostu potopiła niektóre osoby. I szacuje się, że obecnie w tych tunelach żyje od 1200 do 1500 osób pod Las Vegas. Więc to nie jest jakaś mała grupka, tylko to jest takie miasto pod miastem. I od razu mi się skojarzyło właśnie z Ratmą. To znaczy, że najprawdopodobniej była to jedna z inspiracji, tak celuję. Bardzo możliwe, bardzo możliwe, bo to jest film stosunkowo nowy. On jest chyba z 2018. Coś w tym dotyczy. W każdym razie współczesny film, więc bardzo możliwe, że rzeczywiście stamtąd była ta inspiracja.