Zza ekranu | POTWORY POPKULTURY

Ja miałam troszeczkę w inną stronę, sobie ostatnio robiłam rewatch Big Shorta, tego filmu o giełdzie i tym kryzysie amerykańskim i tam jest Steve Carell, który grał Michaela Scotta w The Office i on tam ma świetną rolę, ale taką bardzo dramatyczną, smutną, taką On jest bardzo ekspresyjny tam, tak samo jak Michael Scott, ale jednak jest takim, to jest rola dramatyczna, tak? I też miałam takie, ło, co tu się dzieje? W sensie mózg bardzo dziwnie reaguje na takie kontrasty, ale to jest też dobry znak, bo oznacza, że tak bardzo dobrze grał ten aktor, że kupiliśmy go w całości do tego stopnia, że nie jesteśmy w stanie go później już rozdzielić z poprzednią rolą.

No, też miałem taki sam problem, też ze Steve'em Carellem, tylko tuż po The Office, jak skończyłem swoje pierwsze oglądania, to wyszedł Beautiful Boy z właśnie Carellem i Timothée Michalem. Gdzie Karel gra ojca, który jest zdewastowany tym, że jego syn jest narkomanem i to jest bardzo taka poważna rola i bardzo trudna w odbiorze i świetnie zagrana swoją drogą. On sobie poradził wybitnie, ale nadal nie mogłem sobie wyzbyć z głowy tego wizerunku Michaela Scotta, który obiecał dzieciakom w liceum, że kupi im wyjście do koledżu i daje im baterie od laptopów. Uwielbiam, uwielbiam. Od The Office jestem uzależniona i nawet nie mam zamiaru się z tego tłumaczyć.