Uczta Estery | s04 e05

Tutaj jest jak największa grupa odbiorców dla twórczości Lastmana, też dla twórczości artystów, którzy wokół tego Lastmana tworzą właśnie w podobnym stylu i oni niestety nazywani są prerembrantystami, co pokazuje nam, że to Rembrandt jest tym punktem odniesienia. No i trochę to obniża jakość tego, jak myślimy o sztuce współczesnych Lastmanowi, tworzących w podobny sposób zafascynowanych twórczością Włoch, twórczością najczęściej tej szkoły toskańskiej, czyli czy to w Rzymie, czy we Florencji. Oni redagowali to po swojemu, trochę bardziej jakby budując to na obserwacji rzeczywistości, ale wciąż te elementy właśnie kolorystyczne chociażby, tam jest równomierne oświetlenie, jednak bardziej w tych obrazach niż to, co zaproponował Caravaggio i to, co będzie wpływało na to, jak Rembrandt później będzie budował swoje kompozycje.

Dzisiaj się to nam wydaje mocno makabryczne, ale wówczas miało to przede wszystkim budzić zachwyt wśród uczestników takiej uczty, ale i wśród patrzących. Poza tym też Lastman ukazuje na stole pośród zastawy przepiękne wyroby złotnicze, które wykorzystują twórczość jubilerów złotników jemu współczesnych, takich jak Adam van Vianen, którego dzieła znajdują się obecnie chociażby w kolekcji Rijksmuseum. I te wszystkie elementy miały podkreślić wystawność, bogactwo dworu Asferusa, a jednocześnie były mocno osadzone w tym doświadczeniu, w tych punktach odniesienia, właściwych dla współczesnych Lastmanowi, tych, którzy patrzyli na obraz.