Solo o lekturach czytanych ostatnio

Następnie książka. Mam wrażenie, że ja to też chaotycznie zaznaczyłam na Goodreadsie, bo czytam te książki w innej kolejności, ale ponieważ śledzę po prostu po kolei swoje oznaczenia, no to robimy to w tej formie. Patricia Lockwood. Will there ever be another you? Książka bardzo intymna, w której ona zdradza wiele ze swojego życia. Książka... Bardzo taka poszarpana, reminiscencyjna, która jest trochę kontynuacją podróży z jej poprzedniej powieści, której nazwę teraz sobie nie przypomnę, to jest Nikt o tym nie mówi.

No i teraz mamy książkę, która jest de facto kontynuacją tej podróży. Czyli jesteśmy już trochę na zgliszczach tamtej historii. Już jakby mamy żałobę po tej dziewczynce, której już z nami nie ma. Już trochę ta dziewczynka odchodzi w niepamięć, ale jednocześnie wciąż z nami jest, wciąż jest jakimś ważnym punktem odniesienia. Autorka sama przeżyła COVID, który wpłynął na jej możliwości myślenia formułowania na relacji, więc też tam postrzępienie oddaje to, co po prostu działo się w jej głowie. I teraz dochodzę do najbardziej poruszającego momentu tego wszystkiego z mojej perspektywy, bo w pewnym momencie, w pewnym fragmencie jest mowa o polskiej dziennikarce, która zadała Patrici pytanie, w której zestawiłam...

Spoiler to ja, której zostawiłam jej jeszcze poprzednią powieść, to jest Priest Daddy, gdzie tam pojawia się wątek słoika i wiersza i później nikt o tym nie mówi. Jest portal, który jest jak ten słoik i gdzieś tam była zbudowana ta myśl. No i kiedy przeczytałam po raz pierwszy te słowa w książce, to zaczęłam jakoś tak bardzo dynamicznie szukać, czy autorka udzieliła innych wywiadów polskim mediom i czy potencjalnie padło tam cokolwiek zbliżonego do tego mojego pytania. udzieliła jednego wywiadu w innej platformie i nie ma tam mowy o słoiku. No więc w ten sposób nasza rozmowa pojawiła się jako nawiązanie w książce Patricia Lockwood i przyznaję, że się popłakałam jak to przeczytałam.