Solo o lekturach czytanych ostatnio

I jeżeli was to zaciekawi, to ja też z autorką miałam okazję porozmawiać z myślą o publikacji w Going More. Ten wywiad jest już na tym morze dostępny. I rozmawiamy sobie właśnie o meandrach miłości w różnych jej odcieniach, nie tylko tym błękitnym. I nie przejdę do kolejnej książki, tu jeszcze gwoli kronikarskiego obowiązku. Aranżacje w kolorze blue ukazały się nakładem wydawnictwa Filtry w wytłumaczeniu Agnieszki Pokojskiej. I skoro już przy filtrach jesteśmy, to właściwie przeskoczę trochę z kolejnością i opowiem Wam o klatce Michała Cieżniaka. I zacznę od anegdoty, której nie pamiętam, czy była na antenie, czy poza nią.

Ale rozmawiałam z Maksem Lawerem z wydawnictwa Filtry, który opowiadał o zapowiedziach wydawniczych, to było na początku roku. I wspomniał, że wychodzą dwie książki autorów o bardzo podobnych nazwiskach, czyli właśnie Michał Cierzniak i Marcin Oskar Czarnik. Cierzniaka jest klatka. Czarnika są trzy dni, trzy noce, więc na szczęście na poziomie tytułów różnica jest dosyć duża. Ale powiedział, że wkłada bardzo dużo wysiłku w to, żeby broń Boże tych autorów ze sobą nie pomylić. I niestety mój mózg przeżarty gamingiem już jakby zrobił raz ten błąd w rozmowie z kimś. I mówię, tak, tak, tak. I tutaj jakby odwrócone nazwisko.

Nie powiem tego na antenie, żeby nie wrzucać wam do głów tego błędu, więc powtórzę i będę powtarzać do skutku. Klatka Michał Cieżniak. Jest to krótka dosyć powieść, poniżej 200 stron, bardziej chyba 150, 156 stron, o doświadczeniu pracy prekarnej. Jest mężczyzna, który wynajmuje malutkie mieszkanko i który pracuje w dyskoncie i opowiada nam o swoim życiu, o swoich lękach, o swoich relacjach z ludźmi. Robi to w bardzo zabawny sposób momentami, momentami bardzo melancholinie.