Andrzej „Josyn” o miłości do Hanoi

No i miałem takie szczęście, że w miesiąc to później odbiło i wzrosło po około 100%, niektóre 120 nawet, no więc to mi dało pewien kapitał na przeżycie. Później, jak poznałem już moją żonę w tym czasie, no to zaczęliśmy takie hastlowanie robić tak zwane, czyli takie lokalne biznesiki. Na początku na przykład zdarzało się, że malowałem obrazy dla studentek wietnamskiego ASP na zaliczenie. Nie, że miały jakiś obraz namalować na zaliczenie i zlecały mi to na przykład, żebym zrobił tam za 3-4 miliony. No i malowałem im obraz, no i jak jedna dostała tam najwyższą ocenę 10, to 10. Czyli 4 miliony, 2022 rok, tak podajmy w dolarach, bo to wiesz... To takie jakieś 150 dolarów wychodzi. Coś takiego, no. To na Hanoi za jeden obraz. Za jeden, no. Ile takich obrazów w miesiącu się udało?

Nie, to raczej kilka łącznie, nie? Kilka łącznie, okej. Te same? W podobnym stylu, w takim azjatyckim, dosyć prostym stylu. To też ciekawe było, bo musiałem się nauczyć malować w azjatyckim stylu, zupełnie innym. Ale również malować. Jesteś duszą artystyczną pod tym względem. Tak, tak. Tak naprawdę gdzieś tam od szóstego roku życia potrafiłem rysować już. I później stwierdziłem, że troszeczkę to podszkolę. No i dwa lata byłem na kursie malarstwa w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Chyba tak się to nazywa, czy Muzeum Sztuki. I później jeszcze dwa lata się uczyłem od wykładowcy na ESP też prywatnie u niego co niedzielę. No i zdarzyło się, że na studiach przez dwa lata mocno sobie dorabiałem na studiach za pomocą malarstwa. Ale później też jednocześnie byłem zafascynowany iluzją, grą na gitarze, malowaniem, więc tak jakby rozwijałem się w różne strony.