Rok do wyborów we Francji. Kto zastąpi Macrona? Komentarz Kacpra Kity

bo ktokolwiek zostanie prezydentem, to rozwiąże zgromadzenie narodowe we Francji prawie na pewno, będą kluczowe dla przyszłości politycznej Europy. No i w ostatnich tygodniach z jednej strony swój czwarty już start ogłosił Jean-Luc Mélenchon, przywódca skrajnie lewicowej, proislamskiej Francji niepokornej, Mimo ogromu kontrowersji związanych z tym politykiem, mimo najpierw morderstwa dokonanego na młodym patriotycznym działaczu pobitym na śmierć przez aktywistów związanych bezpośrednio uczestniczył w tym jeden z asystentów posła partii Melenchona, wcześniej tak zwanego antyfaszysty. Potem Mélenchon także np. przypominał żydowskie pochodzenie niektórych swoich konkurentów politycznych w ramach oczywiście podgrzewania tego konfliktu muzułmańsko-żydowskiego.

Mnóstwo, mnóstwo kontrowersji z nim związanych, o czym wielokrotnie mówiłem, także oczywiście np. wzywanie do powrotu Rosji do koncertu europejskiego. Mimo to Melenchon cały czas utrzymuje poparcie na poziomie kilkunastu procent i ma moim zdaniem duże szanse, żeby wejść do drugiej tury w wyborach prezydenckich za rok przeciwko kandydatowi Zjednoczenia Narodowego. I oto w pierwszej kolejności będzie toczyła się walka o to, kto wejdzie do drugiej tury przeciwko kandydatowi Zjednoczenia Narodowego, bo jak już to wielokrotnie mówiłem, Czy Joachim Dombach dla czy ma Hindlepen, w zależności od wyroku sądu, który padnie 7 lipca, mają poparcie między 30 a 35%, ale ten próg wejścia do drugiej tury może być niski na poziomie około 15%. Tutaj Mélenchon moim zdaniem jest faworytem w tej rywalizacji, ponieważ on ma spójny, socjologicznie oddany, zaangażowany elektorat.

Poza tym on startował już trzy razy w wyborach prezydenckich, za każdym razem robił lepszy wynik niż poprzednio i za każdym razem w ciągu ostatniego roku znacząco zyskiwał względem sondaży. Tak było i w 2012, i w 2017, i w 2022 roku. Przypomnę, że w 2017 i 2022 Melenchon otarł się o drugą turę, miał w 2017 roku 20%, a w 2022 22%. Wielokrotnie już ogłaszano jego śmierć polityczną, że już jest za stary, że już jest zużyty, że poszedł zbyt mocno w kierunku proislamskim, no bo rzeczywiście kiedyś był takim typowym, jako dawny trockista, politykiem przede wszystkim krytykującym partię socjalistyczną, że zdradziła robotników itd., a w ostatnich, ale po 2017 roku wyraźnie skręcił w takim właśnie kierunku proislamskim.

afirmacji tak naprawdę tego, co on obecnie nazywa Nową Francją, w której otwarcie, wręcz prowokacyjnie użył terminu używanego przez część prawicy Wielka Podmiana. Melancho mówią, że Wielka Podmiana następuje na takiej zasadzie, że oczywiście kolejne pokolenia zastępują pokolenia swoich rodziców, ale wiadomo o co mu chodzi. Jest to zresztą, muzułmanie we Francji to jest najbardziej spójna wyborczo grupa, żadna inna grupa, jeśli chodzi o religię, pochodzenie, zarobki, miejsce zamieszkania nie jest tak spójne, aż 70% z nich głosowało ostatnio na Melenchonę i Melenchon liczy na to, że dokładając oczywiście do tej typowo lewicowej bazy, czyli związków zawodowych, czy ludzi gorzej sytuowanych materialnie, tych właśnie prędzej uzwiązkowionych, oni prędzej głosują na Marine Le Pen,

ci mniej uzwiązkowieni prędzej głosują na Marine Le Pen, czy dzisiaj Bardele, nauczycieli i tak dalej, dokłaniając do tego muzułmanów i studentów, będzie w stanie, no i oczywiście część wielkomiejskiej, lewicowej inteligencji, będzie w stanie właśnie pozyskując, zwiększając frekwencję w... tak zwanych trudnych dzielnicach podparyskich i tak dalej, o tym wielokrotnie mówiłem, po prostu będzie w stanie wejść do drugiej tury i tam stanąć naprzeciwko faszysty, no i wtedy oczywiście ogłosić front antyfaszystowski, front republikański przeciwko Bardeli, przy czym w tej chwili sondaże pokazują, że około 60-70% Francuzów wybrałoby wtedy Bardelę, bo Melenchon już jest postrzegany tak bardzo jako ekstremista. To jest jeden scenariusz. Drugi scenariusz to jest wejście jednak do drugiej tury kogoś z szeroko pojętego centrum, zamiast Melenchona.

No i wszyscy wiedzą, jak to wyglądało w 1917 roku, wszyscy wiedzą, że teraz może być ich okazja, żeby wskoczyć do tej drugiej tury, liczyć na to, że będzie się tym, który stanie naprzeciwko narodowców, no i może psim swędem uda się te 51-52% znów, prawda, w ramach powstrzymywania faszyzmu, no i potem już jesteś prezydentem, prawda, no, wygryw. No, tylko oczywiście bardzo, bardzo wielu chętnych, a im więcej chętnych, tym większa szansa, że w drugiej turze znajdzie się Mélenchon, a z kolei druga tura z Mélenchonem to wymarzony scenariusz dla narodowców. No i równolegle, co się dzieje w ostatnich dniach? Oprócz tego, że Gabriel Attal szykuje się do samodzielnego startu przeciwko Filipowi, gdzie do tej pory jednak zakładano powszechnie, że tylko jeden z nich będzie kandydatem, równolegle także w ramach partii, żeby było jeszcze zabawniej, w ramach tej samej partii Attala także inna, makro już natrzaskał tych premierów przez to, że ich tylu było upadków rządów, więc inna była premier,

kto będzie najlepszy w obozie Macrona, który już nie jest obozem Macrona i nikt Macrona nigdy nie znał, na oczy nie widział, czy kto jest najlepszy na centroprawicy. I najpoważniejsi rywale dla Bardelli Melenchon i Philippe. Philippe, który z jednej strony można by go nawet uznać pewnie za faworyta tych wyborów, gdyby uznać, że na pewno, że jest faworytem do wejścia do drugiej tury, Ale ja mam co do tego wątpliwości, dlatego że on może skończyć tak jak Juppé, który właśnie wysoko w sondażach, w sondażach zaufania, potem w praktyce zacznie się mu wypominać wszystkie decyzje. Na przykład Edouard Philippe był premierem przez trzy lata, pierwsze Macrona. Na przykład to on był premierem, kiedy były żółte kamizelki, to on był premierem, kiedy zamykano, on to przeprowadzał, elektrownie atomowe, kiedy miano zmniejszyć udział energetyki atomowej po to, żeby zwiększyć udział OZE.