Rok do wyborów we Francji. Kto zastąpi Macrona? Komentarz Kacpra Kity

ci mniej uzwiązkowieni prędzej głosują na Marine Le Pen, czy dzisiaj Bardele, nauczycieli i tak dalej, dokłaniając do tego muzułmanów i studentów, będzie w stanie, no i oczywiście część wielkomiejskiej, lewicowej inteligencji, będzie w stanie właśnie pozyskując, zwiększając frekwencję w... tak zwanych trudnych dzielnicach podparyskich i tak dalej, o tym wielokrotnie mówiłem, po prostu będzie w stanie wejść do drugiej tury i tam stanąć naprzeciwko faszysty, no i wtedy oczywiście ogłosić front antyfaszystowski, front republikański przeciwko Bardeli, przy czym w tej chwili sondaże pokazują, że około 60-70% Francuzów wybrałoby wtedy Bardelę, bo Melenchon już jest postrzegany tak bardzo jako ekstremista. To jest jeden scenariusz. Drugi scenariusz to jest wejście jednak do drugiej tury kogoś z szeroko pojętego centrum, zamiast Melenchona.

To jest niewątpliwie sytuacja trudniejsza dla Bardeli. Narodowcom zdecydowanie łatwiej byłoby wygrać z Melenchonem niż z kimkolwiek innym. No i tutaj faworytem w tej rywalizacji jest cały czas były premier Eduard Filip, premier przez pierwsze trzy lata rządów Emmanuela Macrona, który swój start ogłosił już ponad rok temu. Natomiast Filip też ma pewien problem, ponieważ widać, że obóz Macrona się rozpada. I ostatnie dni przyniosły także informacje o tym, że druga z trzech partii tworzących obóz Emmanuela Macrona zamierza wystawić własnego kandydata, a mianowicie innego, późniejszego premiera u Makrona Gabriela Attala. Więc w skrócie sytuacja jest taka, że obóz Makrona tak naprawdę już jest podzielony.

Retajo tego nie chce. Retajo próbuje takiej zabawnej konstrukcji, w której on najpierw na prawicowych hasłach pozyska część wyborców Filipa, mówiąc, że Filip jest jednak zbyt centrowy, zbyt obciążony rządami Macrona. ale też raczej właśnie wśród tych wyborców lepiej sytuowanych materialnie i starszych, bo tacy są wyborcy Macrona, tacy są wyborcy Filipa, a potem w drugiej turze, prawda, przeciwko Le Pen czy Bardelli, no to oczywiście on już będzie znów tym kandydatem republikańskim. Byłaby to dość zabawna, szczerze mówiąc, sytuacja. Myślę, że lewica francuska rwałaby sobie włosy z głowy, gdyby miała naprzeciwko siebie względ, jednak konserwatywnego, katolickiego reprezentanta prawej flanki establishmentu, a z drugiej strony narodowca, prawda, no i wybieraj co gorsze.

No i teraz też oczywiście wielu to w kontekście czy Bardelli, czy Filipa przypomina. Z tym, że w przypadku Bardelli on jednak ma na tyle oddany elektorat konkretnej partii, że nie bardzo kto ma mu te 35% zabrać, 32% przynajmniej. Pytanie jest, czy wygra w drugiej turze, ale jego miejsce w drugiej turze jest raczej pewne. No a żeby jeszcze dopełnić ten obraz dezintegracji, mamy oczywiście najbardziej zdezintegrowany z tych trzech obszarów, centrum prawica wielu kandydatów, centrum dwóch co najmniej kandydatów, no i centrum lewica już milion kandydatów, ponieważ tam partia socjalistyczna, inaczej niż goliści, niż republikanie, Na razie nie wyłoniła swojego kandydata.

kto będzie najlepszy w obozie Macrona, który już nie jest obozem Macrona i nikt Macrona nigdy nie znał, na oczy nie widział, czy kto jest najlepszy na centroprawicy. I najpoważniejsi rywale dla Bardelli Melenchon i Philippe. Philippe, który z jednej strony można by go nawet uznać pewnie za faworyta tych wyborów, gdyby uznać, że na pewno, że jest faworytem do wejścia do drugiej tury, Ale ja mam co do tego wątpliwości, dlatego że on może skończyć tak jak Juppé, który właśnie wysoko w sondażach, w sondażach zaufania, potem w praktyce zacznie się mu wypominać wszystkie decyzje. Na przykład Edouard Philippe był premierem przez trzy lata, pierwsze Macrona. Na przykład to on był premierem, kiedy były żółte kamizelki, to on był premierem, kiedy zamykano, on to przeprowadzał, elektrownie atomowe, kiedy miano zmniejszyć udział energetyki atomowej po to, żeby zwiększyć udział OZE.

Dopiero później, w francuskim miksie energetycznym, dopiero później Macron, zmiana kursu, nuklearny renesans, nie zamykamy wcale żadnych elektrowni. To był jeszcze taki etap zielonego Macrona na początku. Myślę, że tego typu rzeczy Edwardowi Filipowi będą wypominane i jednak trudno mu będzie się całkowicie od Macrona odciąć. Ale zobaczymy przy tak niskim progu wejścia do drugiej tury. Wszystko jest możliwe. A za dzisiaj serdecznie dziękuję. Zainteresowanych francuską sceną polityczną oczywiście odsyłam do swoich książek. z epoki chaosu najnowszej, gdzie pisze szczerze o dezintegracji i francuskiej, i innych scen politycznych. Sagi rodu Le Penów, gdzie pisze stricte o historii francuskiego ruchu narodowego od Jean-Marie Le Pen, Marine Le Pen, Jordan Bardella. I oczywiście także do książki o Ericu Zemurze, który w tych wyborach znów prawdopodobnie wystartuje.