PUTIN JAK SZCZUR ZAGONIONY DO ROGU. PROF. PISARSKA: MOGĄ ZAATAKOWAĆ PAŃSTWO NATO! | Najsztub Pyta

Nie de jure. Nieprawnie, no ale de facto zamrożenie tej linii i powiedzenie, ok, jakby mentalne odcięcie się również z powodów potencjalnego rozszerzenia Unii Europejskiej. Dzisiaj administracja Załyńskiego skupia się tylko na jednej rzeczy tak naprawdę, na rozszerzeniu Unii Europejskiej. To znaczy to, co się w ostatnich tygodniach dzieje, pokazuje, że jest bardzo jasna decyzja, czy Budanowa, czy kogoś innego, że najważniejsze teraz jest dostać jasną perspektywę wejścia do Unii. To zaraz porozmawiamy. Nawet prezydent Zeleński, który był na Cyprze, na szczycie, tam mocno, a właśnie nie apelował, tylko właśnie podniósł głos w tej sprawie i przywódcy Unii Europejskiej próbowali go jakoś tonować, ale nie, parł...

No więc rozumiejąc to, Ukraina dzisiaj odwraca się w stronę Unii Europejskiej, bo rozumie, że jeżeli weszłaby w trybie szybkim, czyli 2-3 lat do Unii Europejskiej. Tu zaraz nie mówię, to są wiele pomysłów jest. Nie wiem, czy Barak już słyszał te pomysły, że to nie byłoby na początku pełne członkostwo i tak dalej. Ale gdyby wyszła w ciągu 2-3 lat do Unii Europejskiej, to de facto wciąga... w ten konflikt nas wszystkich. Znaczy Unia jest już częścią wtedy... Tak, ale większość liderów w Europie mówi, Ukraina w Unii tak, ale nie błyskawicznie. No i przede wszystkim nie jeśli trwa wojna.

A nawet gdyby Ukraińcy zdecydowali się na te ustępstwa, o których Pani mówił. zawarto by co najbliżej rozejm. Tak, nie będzie pokoju, nie będzie traktatu pokojowego. A jeżeli nie będzie pokoju, to szybkie, wolne, średnie wstępowanie Ukrainy do Unii się nie zdarzy po prostu. Nie, to ja bym tak tego nie mówiła. To znaczy my mamy doświadczenia, zarówno w rozszerzaniu artykułu piątego natowskiego, jak i Unii Europejskiego Państwa, które były de facto, których część terytorium było kwestionowane. Na przykład zachodnie i wschodnie Niemcy. Przypomnę, że Amerykanie zdecydowali się, aby artykuł 5 objął całe zachodnie Niemcy, mimo że nie była uregulowana kwestia prawna podziału tych dwóch części, a właściwie Niemcy zachodnie cały czas twierdziły, że to jest część naszego terytorium.

Cypr. Jest też takim przykładem w przypadku Unii Europejskiej, że Unia obejmuje tą cypryjską część, grecką część Cypru, natomiast turecka ma jakieś tam rozwiązanie pośrednie, ale nie jest częścią Unii Europejskiej. Więc jeżeli chodzi o te takie praktyczne elementy, to absolutnie jest i na to wszyscy się nastawiają, że wejście Ukrainy do Unii Europejskiej oznacza de facto wejście tej części Ukrainy, Ukrainy, nad którą rząd ukraiński ma kontrolę, a więc bez dużej części Donbasu, bez Krymu itd. No i tutaj wchodzimy w kwestię bezpieczeństwa, bo z jednej strony Ukraina rozumie, że wtedy Europa, Unia Europejska będzie postrzegała to już jako swoją strefę wpływu, swój obszar.

Z drugiej strony mamy też słynny już artykuł 42.7, który też zobowiązuje do bardzo konkretnych działań państwa unijnego. I ten artykuł dzisiaj jest dyskutowany. Kaja Kalas próbuje znaleźć dla tego artykułu takie praktyczne zastosowanie, dodefiniować, co to by znaczyło, jak on byłby i mógłby być wykorzystywany. No więc strona ukraińska widzi w tym dzisiaj nadzieję. Jest jeszcze jeden element, dlaczego integracja z Unią jest teraz na pierwszych stronach gazet, bo też rząd prezydenta Załyńskiego widzi, jak społeczeństwo jest zmęczone. I bez tej perspektywy bardzo ciężko jest już utrzymać takie poczucie, że nadal to jest 80% jest przeciwnych jakichkolwiek koncesjom wobec Rosji, chyba że właśnie w zamian za członkostwo w Unii.

Więc być może ten przyparty do muru szczur Putin rozpocznie jakieś negocjacje, prawdziwie jego ludzie, nie... Czy Polska miałaby do odegrania jakąś rolę, a szerzej Unia Europejska? Czy powinniśmy domagać się siedzenia przy tym stole negocjacyjnym? No właśnie, to wszystko zależy od tego, na jakich zasadach te negocjacje by się odbywały. Polska ma tutaj ograniczoną rolę do grania z punktu widzenia, to znaczy z prostego powodu, bo my jesteśmy stroną tego konfliktu i z całą pewnością Rosja zgodzi się tylko na uczestnictwo takich aktorów, takich osób, które będzie miała poczucie, że przynajmniej mają jakąś taką większą równowagę spostrzegania tego konfliktu.

A negocjacje czy rozmowy pokojowe, w których uczestniczą trzy strony? Rosja, Ukraina i Europa, bo Unia Europejska też... No właśnie. I teraz Władimir Putin gra, to bardzo ciekawe, co powiedział, na taką koncepcję, że on jest gotowy, żeby jakiś przedstawiciel Europy się pojawił. On powiedział, że najchętniej Gerhard Schröder. Ale żeby Europa wystawiła jakiegoś takiego przedstawiciela, który może tutaj grać trochę tak jak Trumpowi się nie udało, czy administracji amerykańskiej się nie udało, no jakiegoś takiego pośrednika w tych rozmowach. Ale to jest bardzo niebezpieczne, dlatego że Putin próbuje się uśmiechać i tam rugać oko do tych grup w Unii Europejskiej czy w Europie, które są już zmęczone tą wojną, które mówią, no okej, już wspieraliśmy Ukrainę, no to ta wojna musi się zakończyć, może już oddajmy coś tej Rosji, no są takie problemy.

Bo zaraz się pojawią wszyscy, którzy będą mówić, dajmy szansę dyplomacji, teraz Europa to zrobi, zrobi to lepiej. Jak wiadomo, Putin jest wielkim dyplomatą. bo to budyń jest wielkim dyplomatą. Nie widzę tego, bardzo by było trudno odegrać taką rolę. Europa może odgrywać taką rolę i odgrywa zresztą taką rolę, na przykład w konflikcie armeńsko-azerskim na Górnokarabach. To, co się działo w ostatnich dniach, pokazuje, że to jest wielka rola, bo oba... Jak zacząłem o tym czytać, to wyświetliłem sobie mapkę, gdzie ta Armenia jest. skoro oni rozmawiają o członkostwie w Unii Europejskiej. No jest tam, gdzie Gruzja, a Gruzja to już rozmawia o członkostwie w Unii Europejskiej od 2006 roku.

Prezydent Macron był tutaj w Warszawie 20 kwietnia i powiedział, my już zapłaciliśmy 6 miliardów euro jako Francja przez tą wzwyżkę cen. Już na tyle ministerstwo ekonomii Francji. I Europa może coś zrobić? I Europa... Powinnam być może wpłynąć na Trumpa, rozwieszczonego Bachora. Szczerze? Tutaj Europa ma większe szanse na bycie tym pośrednikiem niż w przypadku Rosji. Dlaczego? Po pierwsze, reżim irański w latach 2015-2017, właściwie już od 2012 roku, miał dobre doświadczenie z Europą i z Unią Europejską, w przypadku negocjacji. Tak, traktat. Tam wtedy było stosunkowo, no w porównaniu już teraz to nieporównywalne, ale stosunkowo był duży poziom zaufania stron.

Tam oczywiście też zagrało czynnik chiński, rosyjski, tam wszyscy tak naprawdę cisnęli na Iran, nikt nie chciał, aby ten program atomowy powstał. No i doszło do porozumienia JCPO, które... przetrwało do pierwszej kadencji Donalda Trumpa. Donald Trump z niego zrezygnował, złamał je, uznał, że fakt, że Barack Obama przekazał, nie wiem, 500 milionów, czy nawet niecały miliard zamrożonych aktywów irańskich, to była zdrada stanu. Teraz chce przekazać 20 miliardów zamrożonych aktywów, więc jest krytykowany, że jeszcze gorszy deal niż Obama chce sprzedać Amerykanom i światu. Ale tam odegrała olbrzymią rolę Unia Europejska. Przez takie osoby jak Katie Ashton, przez Federico Mogherini, reprezentujących Unię Europejską, nie własne państwo.

Znajduje Pani usprawiedliwienie do faktu, że mimo ludobójstw, których dokonuje Izrael najpierw w strefie Gazy, teraz w Libanie, Unia nie zerwała umowy z Izraelem. Dlaczego? Ja tego nie rozumiem. Ja też tego nie rozumiem. Ja też tego nie rozumiem. W ten sposób nagradzamy, mając specjalne stosunki gospodarcze z Izraelem, nagradzamy ich, mimo że wiemy już bardzo dużo o tym, jak ludobójcze jest ich wojsko. Dla mnie wstrząsające było to, że przez światowe media przeleciała na pierwszych stronach informacja o tym, że izraelski żołnierz sprofanował figurę Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego.

Całe młode pokolenie, które zadaje sobie pytanie, dlaczego my tyle wydajemy na bezpieczeństwo Izraela, które zresztą ma, jak wiemy, nieoficjalnie, wszyscy wiedzą, broń atomową. Przecież potrafi się też sam obronić. Sami zresztą mi daliśmy tę technologię. Więc to jest... Historia rozliczy Benjamina Netanyahu bardzo, bardzo ostro. Mam nadzieję. No ale mówię, to nie znaczy, że należy stawiać krzyżyk na całym społeczeństwie Izraela. Ja znam bardzo wiele osób tam, które się sprzeciwiało jego polityce również w obszarze praworządności i również w wielu obszarach polityki wewnętrznej. No ale mówię, zrobił wielką krzywdę temu narodowi, temu państwu i znów Unia Europejska dzisiaj jest w sytuacji, w której nadal ma ten taki impuls