Das Zeitmaschinenprojekt: Wielka Tajemnica III Rzeszy - CreepyPasta [EP06]

Ledwo o tym wspomniał. Do pomieszczenia wbiegli Marek, Feliks oraz Władysław. Podejrzliwie patrzyli na biochemika, który trzymał ręce w górze. Co się stało? spytał Czarnecki i sięgnął do kabury. Gdzie jest ta kopalnia i co mamy zrobić? Na biurku po prawej stronie od wyjścia z hali znajdziecie stół. Leży tam mapa z zaznaczoną kopalnią. Pompy są na samym dole. Wystarczy, że odkręcicie zawory, ale... Jest mały problem. Jaki? Musicie się śpieszyć. Paliwa starczy do nocy. Pole chroni tylko zakład przemysłowy. Po jego opuszczeniu zaatakują was potwory. Proponuję, żebyście użyli Königstigera.

Widzieliście go na początku zakładu. Ma potężną armatę i bardzo gruby pancerz. Tylko tym czołgiem będziecie w stanie podjąć walkę z bestiami. Władysław pilnuj go jak oka w głowie. Jakby sprawiał problemy, zastrzel. Rzucił, po czym wybiegł z hali. W ślad za nim ruszyli Marek i Feliks. Gawron, trzymając w rękach mapę, pędził w stronę niemieckiego czołgu. Wszedł do budynku i od razu udał się do planów konstrukcyjnych pojazdu. Musiał dowiedzieć się, jak uruchomić tego stalowego potwora. Na szczęście instrukcja była szczegółowa i dość krótka. 1. Przygotuj stanowisko pracy. Upewnij się, że czołg stoi na równym podłożu i że wokół niego jest wystarczająco dużo miejsca do manewrowania.

Marek za pomocą wajchy musiał obrócić działo ręcznie. Trzeba było się nieźle namachać, aby wieża choć drgnęła. Gdy pocisk wystrzelił, maszyną znów zadrżało. Przedni pancerz stratował stojące na drodze istoty. Gawron podskoczył rytmicznie. Dobrze, że rękami udało mu się ochronić głowę. W przeciwnym wypadku z całych sił uderzyłby o blachę. Ocalałe potwory dały za wygraną i uciekły do lasu. Gawron wiedział jednak, że nie powiedziały ostatniego słowa. Jesteśmy. Feliks, zatrzymaj przed wejściem. Zostań w środku i pilnuj maszyny. W teorii miała być to prosta misja polegająca na odkręceniu zaworów.

Nie powinna im zająć więcej niż pół godziny, a przynajmniej taką miał nadzieję. Stanisław I wybiegł z czołgu, a tuż za nim Marek. Od razu spojrzeli na rdzawe pręty. Pozostałości po dawnym ogrodzeniu wyglądały niczym kości bestii. Obiekt musiał w czasie swojej świetności pełnić bardzo ważną funkcję dla przemysłu III Rzeszy. Przesuwał stopami łuski po amunicji. Zatrzymał się i powędrował wzrokiem na drzwi, które kiedyś były solidne, masywne. Teraz wisiały na pojedynczych zawiasach. Wstrzymując wdech, patrzył na brudne od krwi godło hitlerowców.

Stanisław wstał, choć całe ciało bolało go straszliwie. Nie wytrzyma psychicznie straty kolejnego towarzysza. Z wytrzeszczem na twarzy sięgnął po leszącą na ziemi pepesze. Wystrzelił salwę wprost wpędzącą na czarneckiego kreaturę. Gawron strzelał. Bestia ryknęła z bólu. Napięła mięśnie i skoczyła. Machnęła łapą. Czarneckiemu na szczęście w ostatniej chwili udało się odskoczyć. Pazury przecięły powietrze. Marek nacelował wprost w łeb. Istota skrzywiła się, po czym szeroko otworzyła paszczę, ukazując kłę. Zaraz potem uciekła do lasu.