Zmierzch Rzymu, świt islamu - od Justyniana do Herakliusza i Muhammada | cz. 1
Epoka ta była jedną z najbardziej przełomowych w dziejach tej części świata. W tym samym czasie żyli ludzie, którzy odcisnęli na świecie piętno odczuwalne po dziś dzień. Herakliusz ratował Konstantynopol przed kolejnymi nawałnicami Persów, Awarów i Słowian rozbijającymi się o mury Teodozjusza, Grzegorz Wielki kształtował średniowieczne chrześcijaństwo zachodnie, Muhammad jednoczył arabskich Beduinów kładąc przy tym podwaliny pod praktycznie całą nową cywilizację i religię będącą amalgamatem zastanych przezeń wierzeń. W tym samym czasie perscy szachinszachowie tacy jak Chosroes II w boju sprawdzali granice wytrzymałości swoich rzymskich sąsiadów i odwiecznych wrogów, nie zdając sobie sprawy, że ich czas jest już policzony. Ciekawe to były czasy, oj ciekawe.Wesprzyj mnie na:https://patronite.pl/mrocznewiekihttps://buycoffee.to/mrocznewiekihttps://suppi.pl/mrocznewiekiKup moją książkę na:https://sklep.mrocznewieki.plMroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.Okładka: miniatura z kroniki Jana Skylitzesa, domena publiczna, Wikimedia CommonsŹródła:Konstantyn Porfirogeneta, O zarządzaniu cesarstwem, przeł. A. Paroń, ISKŚiO UWr IAE PAN, Wrocław - Warszawa 2024.Koran, przeł. J. Bielawski, Faktor, Warszawa 2009.Teofanes Wyznawca, The Chronicle of Theophanes Anni mundi 6095-6305 (A.D. 602-813), tłum. H. Turtledove, University of Pennsylvania Press, Philadelphia 1982.Teofilakt Simokatta, Historia powszechna, przeł. A. Kotłowska, Ł. Różycki, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2022.Opracowania:Kaegi W.E., Heraclius. Emperor of Byzantium, Cambridge University Press, New York 2007.Krawczuk A., Poczet cesarzy bizantyjskich, ISKRY, Warszawa 2006.Hodgson G.S.M., The Venture of Islam, Volume 1: The Classical Age of Islam, University of Chicago Press 1977.Ostrogorski G., Dzieje Bizancjum, PWN, Warszawa 2007.
535-562 przeciwko tutejszym ostrogotom rękami swoich wybitnych strategów Belisariusza i Narzesa. Alboin był zresztą uczestnikiem tego konfliktu w jego końcowej fazie i to po stronie Rzymian, których najemnikiem był wówczas. Musiał wtedy na własne oczy przekonać się jak łatwym łupem będzie Italia, zrujnowana i wyludniona po długiej wojnie i kolejnych falach epidemii, tzw. dżumy Justyniana. Nagłe wkroczenie Longobardów zaskoczyło Rzymian, którzy zaczęli tracić miasto za miastem. Ich władza nad Niziną Padańską posypała się niczym domek z kart. Upadło Friuli, Akwileja, Werona, a w końcu nawet Mediolan.
To mniej więcej miało zdarzyć się niemal natychmiast po zgonie Maurycjusza. Człowiek ten miał bowiem swoich mścicieli oraz ludzi, którzy nie zamierzali się pogodzić z mezaliancem, jakim był związek Fokasa z cesarską purpurą. Pierwszy rękawice podniósł perski król Chosroes, który z pełną powagą ogłosił się mścicielem Maurycjusza, cesarza, któremu sam zawdzięczał swoje panowanie. Trudno było się mu zresztą dziwić. Chosroes zyskał niepodważalny motyw do wszczęcia nowej wojny, jednocześnie widząc wielkie szanse jej powodzenia. W cesarstwie zapanował chaos, a jakakolwiek obrona granic runęła. Do tego doszły kolejne bunty, takie jak ten wzniecony przez Narzesa, jednego z dowódców armii syryjskiej.
Fokas wszelkie tego typu zrywy tłumił szybko i okrutnie. Samego Narzesa zaraz po jego poddaniu się kazał spalić żywcem, na przekór wcześniejszym obietnicom łagodnego traktowania. Sytuacja jednak prędko zaczęła się wymykać mu spod kontroli. Dyplomata wysłany przez niego w 603 roku do Chosroesa został wtrącony do perskiego lochu. Król królów nie zamierzał bawić się w półśrodki i rozmowy. Zamienił się w anioła zemsty. Jego wojska wkroczyły wkrótce do zbuntowanej Syrii, korzystając z niemal zupełnego załamania się tam rzymskiej obrony granic. W ręce Persów ponownie wpadła Dara, oddana Rzymianom kilkanaście lat wcześniej w dowód uznania pomocy Mauryciusza.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
subskrypcję kanału na YouTube lub dobrowolne wsparcie podcastu Mroczne Wieki cykliczną darowizną poprzez Patronite
jednorazowo w postaci wirtualnej kawy na BuyCoffee
Suppi
wirtualnej kawy na BuyCoffee lub Suppi. Linki znajdują się w opisie odcinka. Możecie także wesprzeć kanał kupując moją książkę Królowie Wysp Kanaryjskich.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„subskrypcję kanału na YouTube lub dobrowolne wsparcie podcastu Mroczne Wieki cykliczną darowizną poprzez Patronite"
„jednorazowo w postaci wirtualnej kawy na BuyCoffee"
„Suppi"
„wirtualnej kawy na BuyCoffee lub Suppi. Linki znajdują się w opisie odcinka. Możecie także wesprzeć kanał kupując moją książkę Królowie Wysp Kanaryjskich."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Epoka ta była jedną z najbardziej przełomowych w dziejach tej części świata. W tym samym czasie żyli ludzie, którzy odcisnęli na świecie piętno odczuwalne po dziś dzień. Herakliusz ratował Konstantynopol przed kolejnymi nawałnicami Persów, Awarów i Słowian rozbijającymi się o mury Teodozjusza, Grzegorz Wielki kształtował średniowieczne chrześcijaństwo zachodnie, Muhammad jednoczył arabskich Beduinów kładąc przy tym podwaliny pod praktycznie całą nową cywilizację i religię będącą amalgamatem zastanych przezeń wierzeń. W tym samym czasie perscy szachinszachowie tacy jak Chosroes II w boju sprawdzali granice wytrzymałości swoich rzymskich sąsiadów i odwiecznych wrogów, nie zdając sobie sprawy, że ich czas jest już policzony. Ciekawe to były czasy, oj ciekawe.
Wesprzyj mnie na:
https://patronite.pl/mrocznewieki
https://buycoffee.to/mrocznewieki
https://suppi.pl/mrocznewieki
Kup moją książkę na:
https://sklep.mrocznewieki.pl
Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.
Okładka: miniatura z kroniki Jana Skylitzesa, domena publiczna, Wikimedia Commons
Źródła:
Konstantyn Porfirogeneta, O zarządzaniu cesarstwem, przeł. A. Paroń, ISKŚiO UWr IAE PAN, Wrocław - Warszawa 2024.
Koran, przeł. J. Bielawski, Faktor, Warszawa 2009.
Teofanes Wyznawca, The Chronicle of Theophanes Anni mundi 6095-6305 (A.D. 602-813), tłum. H. Turtledove, University of Pennsylvania Press, Philadelphia 1982.
Teofilakt Simokatta, Historia powszechna, przeł. A. Kotłowska, Ł. Różycki, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2022.
Opracowania:
Kaegi W.E., Heraclius. Emperor of Byzantium, Cambridge University Press, New York 2007.
Krawczuk A., Poczet cesarzy bizantyjskich, ISKRY, Warszawa 2006.
Hodgson G.S.M., The Venture of Islam, Volume 1: The Classical Age of Islam, University of Chicago Press 1977.
Ostrogorski G., Dzieje Bizancjum, PWN, Warszawa 2007.