Nie wierz swoim myślom.

No to więc, w którą stronę Marcin, ty jedziesz, w góry chodzisz? Ja wjeżdżam w góry, jadę w góry lub nad morze. Dokładnie. Właściwie przeciwne bieguny. W obie mam dojazd około dwóch godzin, w góry troszeczkę dalej trzy, nawet do czterech godzin. Ale wchodząc w górę, idąc, na początku to jest wysiłek fizyczny, ale już jak wchodzę, to już mam mentalnie, moja głowa jest pusta i rozchodzi się. No, tylko chciałem powiedzieć, że to, co ty mówisz, to właśnie jest ten moment drugi. Brian Tracy często o tym mówi. To jest moment, kiedy ty zaczynasz potem wchodząc już, jakby tą całą sytuację, dla którego miałeś te emocje, kiedy byłeś nabuzowany, przemyślisz i zaczynasz znajdować rozwiązania.

I to, co tu mamy, uspokoić emocje, czyli potrzebujemy, żeby nie oszaleć, to tak naprawdę musimy pozwolić przestać mówić głowie. Może to źle zabrzmi, ale ja często rozmawiam z ludźmi i staram ich uczyć, żeby oni zrozumieli, że głowa to jest nasz komputer. Wykorzystujemy go do pracy, do wszystkiego co możliwe, ale on ma mieszać, on jest kreatywny, on miesza różne informacje, tworzy nowe informacje, a jak my zaczniemy w to wierzyć, to zaczynamy odczuwać dziwne emocje, których się niekiedy sami boimy. Więc to jest, o tu Dani pisze akwarystyka, też świetny sposób. Ja ci powiem Bastuś, ja dzisiaj słuchałem właśnie świetnego wykładu właśnie, że kiedyś ktoś powiedział, że myślę więc jestem, takie przysłowie było, nie pamiętam dokładnie kto to powiedział, ale to chyba nie zgadza się, bo

Umiem to zaobserwować i bardzo szybko mi to przechodzi. To jest tak, że nawet czasami już nawet nie dopuszczam tej emocji, bo zaczynam obserwować swoje ciało i ono już wcześniej daje znaki, że coś napływa i umiem z tym na przykład sobie poradzić w fajny sposób. Ale pozwolmy Marcinowi jeszcze powiedzieć tutaj właśnie jego punkt widzenia. Jesteś tego świadomy i zauważasz, że możesz wybuchnąć i Schodzisz z tej drogi, idziesz w drugim kierunku twojej myśli i tak kierujesz je, żeby one nie powodowały tej emocji, która cię wyzwoli i żeby wybuchła. Tak ja to zauważyłem. Ja często wiecie, ja się uczyłem pracy z wolą.

I to jest kolejny sposób na reset właśnie. Razem z żoną i z dziećmi po prostu wyjechaliśmy na wakacje na 14 dni po to, żeby właśnie nie myśleć o pracy, o domu, żeby nie trzeba było gotować, prać, sprzątać, tylko po prostu stajemy rano, jemy, idziemy na plażę, leżymy, smażymy się, czytamy książki. I naprawdę bardzo dużo to daje, więc warto, warto sobie czasami zrobić taki reset, wyjechać gdzieś na chwilę, to gdziekolwiek może być tak naprawdę, bo to, gdzie my jesteśmy, to jest najmniej ważne i to, co zauważyliśmy, nawet tu rozmawiając ze sobą, z żoną i dzieckiem, że najważniejsze to, że jesteśmy właśnie poza domem i mamy całkiem inne perspektywy, inne widzenie, co innego nas otacza, inspirujemy się czymś nowym i nie musimy myśleć o tym, co jest w domu na co dzień.