MKwadrat #164 – Stary Kwadrat

I takie dwie, takie dwa boomer shootery w Early Accessie. Supplies i Incision. I o nich troszkę opowiem, bo tutaj Press mi kazał, no to zaraz. A Press ostatnio widziałem rzucał jakiś turbo over, kiedy żyje z Massacrator. Tak, też to będę musiał grać, bo zaprosili mnie do rozgrywki i ten, ale to też nie uprzedzajmy faktów. To Damian, w co ty grałeś? A czekaj, ty byłeś w rozgrywce. Byłem, to był specjał. Dokładka. Dokładka, a to będzie pełny odcinek. O, no miło. Okej, ja grałem w Condemned, Criminal Origins. Czekaj, to jest tytuł startowy chyba na Xboxa. 360, tak. Pamiętam. Ta gra nadal tak świetnie wygląda. Ona jest creepy. Jeśli się gra na deku, na małym ekraniku, no to ta gra naprawdę świetnie wygląda.

No, to tyle. Okej. Ode mnie. To co? I co Damian, będziesz opowiadał jeszcze o Condemned? No wiesz co, tak chwilę opowiem, wiesz. Pokrótce. Pokrótce. Może wy sobie powspominacie, a ja opowiem jakie tam miałem odczucia. Bo ja grałem gdzieś w okolicach premiery. Ja też, ja nic nie pamiętam. Kupiłem Xboksa i Condemned. Ja pamiętam. Generalnie wcielamy się w grze w agenta FBI, który jest... Itana. Itana, który prowadzi śledztwo w sprawie seryjnych zabójców. Potem się dowiadujemy, znaczy seryjnego zabójstwa, potem się dowiadujemy, że on po prostu śledzi seryjnych zabójców, tak jakby zawodowo. Profilerem można powiedzieć. Coś w tym stylu. Na początku uczymy się jak obsługiwać narzędzia, które służą do wysyłania próbek do laboratorium zdalnie.

Możesz swój wrzucić własny, nie, jakby, wiesz. No. No. Także ja na przykład z tego tasera korzystałem właśnie z przycisków tych tylnych, bo to normalnie jest jako kółko myszy trzeba wcisnąć, więc to jest oddzielny przycisk traktowany. Rozumiem. No i to było Condemned Criminal Origins i to byłoby tyle, jeżeli chodzi o te gry od nas, więc teraz oddajemy głos naszemu szanownemu gościowi. O Jezu, teraz ja, wszystko naraz? Nie no wiesz, część rzeczy już omówiłeś trochę, nie? Możesz trochę bezpiecznie powiedzieć, bo chyba tak... No dobra, słuchajcie... Na przykład Quake'a to możemy odpuścić, bo o Quake'u już gadaliśmy, nie? Tak. To ja was zabiorę w podróż w jakieś niezbadane głębiny kosmosu.

Klimat, który bardzo mi pasuje, czyli post-apo, takie nasycone mocno wschodnim akcentem. Ale to wiesz co, to w sumie wygląda trochę jak ten Condemned, co pokazywałeś. W tym miejscu, na gameplayu tak, ale to jest ogólnie Metro slash S.T.A.L.K.E.R. To jest takie Metro, po prostu tylko, że w VR-ze. I to jest singleplayerowa kampania, która była zaplanowana na mniej więcej 3 godziny, plus jakiś tam tryb nieskończony z odpieraniem fal wrogów. To nawet ładnie wygląda. No, wyglądało, bo generalnie gra zniknęła ze Steama. Jedyna informacja na ten temat, odniósł się twórca do tego, powiedział, że proszę nie domniemywać kto wysunął klejma copyrightowego.

To wygląda jak właśnie Car Mechanic Simulator, który recenzowałem w poprzedniej chwili. Tutaj nawet nie widać tego ambient occlusion, gdzie w rogach pokojów powinny być takie ciemniejsze momenty, bo tam jakby światło nie dociera. Nawet tego tutaj nie ma. To tak jak mówiłem w Condemned, jeśli zapalimy latarkę i jest małe pomieszczenie, to to całe pomieszczenie się rozświetli, ponieważ to światło będzie się rozpraszać, będzie się odbijać od białej farby na ścianie. The future is now, old man. Światło przecież tak działa. W ogóle też tutaj moment jest, że otwieramy okno i ona mówi, ach, cóż za piękny widok, tylko że ja miałem wielką, wyrzyganą teksturę po prostu tej góry, po prostu ta tekstura... Wygląda tak źle na tych ustawieniach potato i tutaj chciałbym przejść do tego, jak twórcy po prostu pełni dumy chwalą się na social mediach tym, że ta gra działa na każdych ustawieniach i że starali się, żeby każdy mógł zagrać tę grę.