Czas na MENTALSTEPS - Kariera dwutorowa w sporcie

Cześć, dzień dobry, cześć Monika. Cześć, witam. Witam Was na kolejnym spotkaniu w ramach cyklu Czas na MENTALSTEPS. Partnerem naszego spotkania jest Fundacja Moniki Pyrek i bardzo miło mi jest Ciebie, Monika, gościć. No właśnie, zawsze gdzieś tam przedstawiamy naszych gości. Chcesz se sama rozpocząć, czy ja mam Cię przedstawić, jak masz ochotę? Generalnie jest bardzo trudne przedstawić się samemu sobie. Ja też gdzieś przy okazji naszych różnych projektów i ktoś próbuje mnie przedstawić, to zawsze wyciągnie coś, o czym zapomniałam na przykład. Więc w sumie będzie mi miło, jak ty coś zrobisz.

No właśnie, ja się oczywiście przygotowywałam do naszego spotkania. Monika jako zawodniczka specjalizowała się w skopu otyczce, wielokrotna medalistka mistrzostw świata, ale też reprezentantka naszych barw narodowych. Na Igrzyskach Olimpijskich. Informacja też sama pamiętam, kibicując to czterokrotne. I tak bardzo mnie ujęło, jak gdzieś w Twoim opisie znalazłam, że sportowiec na całe życie. I tak mnie bardzo ujęło, bo jak dzisiaj też będziemy rozmawiać o tej karierze dwutorowej w sporcie, to tak bardzo mi się to spięło. A teraz zawodowo aktywnie bardzo działasz, no właśnie, w swojej fundacji.

Tak, dokładnie. To co? Dzisiaj chciałabym poduszyć temat właśnie kariery dwutorowej w sporcie. Jestem szalenie ciekawa twojego punktu widzenia też jako byłej zawodniczki, ale też jako osoby teraz działacza tak naprawdę w sporcie, gdzie ten sport też młodych ludzi się przewija w wielu odsłonach u was w fundacji. Czym dla ciebie jest ta kariera dwutorowa? Ja bym tak naprawdę powiedziała, że jest bezpieczeństwem. Dla mnie zawsze była bezpieczeństwem, bo może mnie trochę tak racjonalnie do życia nastawiła moja mama, ale to ona mi powiedziała, że ten sport będzie trwał chwilę.

Też mniej było fachowców w tej dziedzinie, teraz rzeczywiście ta dziedzina się rozwija i Można dotrzeć do ludzi, którzy mają już spore doświadczenie i wiedzą jak pomóc. I to nie jest tak, że są odlegli atletyki, specjaliści czy od innego sportu. Nie. To jest dziedzina, którą każdy może się zająć, bo nie o to chodzi, żeby ktoś wiedział jak się skacze o tyczce, tylko pomógł po prostu się zrelaksować i nastawić przede wszystkim głowę na pozytywne myślenie. A teraz w ramach działania w fundacji, gdzieś tam ten trening mentalny, psychologia się przeplata u Was, nie? Staramy się. Staramy się zapewnić pełną opiekę. Jeżeli jest taka potrzeba i zgłaszają się zawodnicy, no to też kierujemy do źródeł, które gdzieś tam znamy albo staramy się

Bo jak z Tobą rozmawiam o działaniach Fundacji, to za każdym razem oczy Ci się świecą. No naprawdę, powiem szczerze, że to... Nigdy bym sobie nie wyobrażała, że będę coś takiego robić. Zresztą ja zaczęłam studia na AWF-ie i skręciłam. Wyszłam w ogóle ze sportu, ze studiowania, tylko poszłam na studia administracyjne, bo wydawało mi się, że ja nie będę dobrym trenerem, ja w ogóle nigdy nie będę w sporcie. Raczej się widziałam gdzieś tam jako pani w biurze. No i poniekąd jestem panią w biurze, bo pracę w fundacji to jest ogromna papierologia, ale z drugiej strony Mam ten sport, łączę to wszystko razem i to jest cudowne. Bo popatrz, to jest też przykład tego, że poszukiwałaś dwutorowość.

Wiele, ale kierować się serduchem, tą swoją intuicją, która gdzieś cię pcha, pokazuje ci jakąś drogę. No i czasem się sparzesz, czasem wybierzesz źle, to jest naturalne. Ale przynajmniej będziesz wiedzieć, że może trzeba troszkę skręcić w drugą stronę. Ale to, co już tam doświadczyłeś, no to już tę wiedzę masz i tę naukę. Dziękuję ci bardzo Monika za dzisiaj. Mam wrażenie, że byśmy mogły jeszcze gadać i gadać. Zobacz, a miałam powiedzieć o spektaklu. Mogę tylko na koniec jeszcze? No właśnie, teraz trzeba powiedzieć. Chociaż powiedziałaś o działaniach fundacji u was. Powiedz, powiedz koniecznie. No właśnie, bo rozmawiałyśmy sobie wcześniej na ten temat i rzeczywiście w tym roku znowu skręciliśmy w drugą stronę, bo próbujemy dotrzeć do dzieciaków i pokazać, że sport jest świetny.