ANDRZEJ LEPPER - HISTORIA UPADKU

Wielokrotnie karano go za te wystąpienia odebraniem głosu czy wykluczeniem z obrad, ale jemu to tylko dodawało popularności wśród wyborców spragnionych antysystemowego głosu. Lata 2001-2005 to okres, gdy samoobrona ugruntowała swoją pozycję. Lepper brał udział w kolejnych wyborach prezydenckich. Startował łącznie cztery razy. W 1995, 2000, 2005 oraz 2010. Z każdym kolejnym podejściem rósł jego wynik. Kulminacja nastąpiła w wyborach prezydenckich w 2005 roku, gdy zdobył aż 15% poparcia i zajął trzecie miejsce, ustępując tylko Lechowi Kaczyńskiemu i Donaldowi Tuskowi.

To był dowód, że Lepper stał się politykiem ogólnokrajowym, a jego przekaz trafiał do szerokiej rzeszy wyborców. Co ciekawe przed drugą turą wyborów prezydenckich w 2005 Leper udzielił poparcia Lechowi Kaczyńskiemu z PiS, co zapowiadało pewne zbliżenie jego formacji z rodzącym się obozem IV RP. Po wyborach w 2005 roku samoobrona ponownie znalazła się w Sejmie. Ponad 11% głosów i 56 mandatów. Lepper znów został wybrany na wicemarszałka Sejmu V kadencji. Tym razem oficjalnie dzięki głosom Prawa i Sprawiedliwości, które widziało w nim potencjalnego koalicjanta.

Rzeczywiście, w 2006 roku nastąpił polityczny krok, który jeszcze kilka lat wcześniej trudno było sobie wyobrazić. Wejście Lepera do rządu. Po kilku miesiącach sprawowania władzy mniejszościowej PiS Jarosława Kaczyńskiego zdecydował się zawrzeć koalicję z samoobroną oraz Narodową Katolicką Ligą Polskich Rodzin. 5 maja 2006 Andrzej Lepper został powołany na stanowisko wicepremiera oraz ministra rolnictwa i rozwoju wsi w rządzie premiera Kazimierza Marcinkiewicza. Gdy w lipcu 2006 Marcinkiewicza na fotelu premiera zastąpił Jarosław Kaczyński, Lepper utrzymał swoje stanowiska także w nowym gabinecie.

Obecność Lepera w rządzie była bezprecedensowa. Oto dawny radykał i uliczny antysystemowiec stał się częścią władzy wykonawczej państwa. Jako minister rolnictwa zabiegał o interesy wsi, m.in. zwiększenie dopłat dla rolników, ochronę polskiego rynku rolnego przed zagraniczną konkurencją i umorzenie części długów gospodarstw rolnych. Jednak koalicja PiS Samoobrona LPR okazała się bardzo burzliwa. Już po paru miesiącach nastąpiły tarcia, a Lepper nie zawsze potrafił podporządkować się dyscyplinie rządu Jarosława Kaczyńskiego. Kulminacją pierwszego kryzysu był wrzesień 2006 roku.

21 września premier Kaczyński odwołał Leppera ze stanowisk rządowych, zarzucając mu niewyjaśnione kontakty sprzeczne z linią rządu. Formalnym powodem dymisji miały być podejrzenia korupcyjne w resorcie rolnictwa i utrata zaufania do Leppera. Jednak po kilku tygodniach dramatycznych negocjacji i groźby rozpadu koalicji doszło do politycznej zgody 16 października 2006 roku, Lepper ponownie został wicepremierem i ministrem rolnictwa. Taka huśtawka na szczytach władzy była wydarzeniem bez precedensu, świadczącym o tym jak trudno było utrzymać wspólne rządy z liderem samoobrony. Powrót Leppera do rządu nie zażegnał jednak konfliktów.

W sprawę miał być rzekomo zamieszany ktoś z kręgu Lepera. Sam wicepremier twierdził później, że został ostrzeżony przed prowokacją i nie wziął udziału w spotkaniu z agentami, ale mimo to 9 lipca 2007 roku został natychmiast zdymisjonowany przez Jarosława Kaczyńskiego. Tym samym koalicja rozpadła się, a kilka miesięcy później odbyły się przyspieszone wybory parlamentarne. Wybory z października 2007 roku okazały się dla Andrzeja Lepera polityczną katastrofą. Jego samoobrona uwikłana w skandale i pozbawiona dawnego blasku protestu zdobyła zaledwie 1,5% głosów. Daleko poniżej progu wyborczego.