ANDRZEJ LEPPER - HISTORIA UPADKU

Każdy coś na tym zyskuje. Rodzina? Pocieszenie psychiczne, że Andrzej nie odebrał sobie życia z rozpaczy? Dawni współpracownicy? Rozgrzeszenie, że to nie oni go zawiedli, tylko jakaś siła wyższa, politycy opozycji, argument przeciw rządzącym, że nie chronią obywateli, a zwykli ludzie pasjonującą historię, która lepiej tłumaczy niewytłumaczalne. Trudno się dziwić, że w społeczeństwie tak pełnym nieufności każda tajemnica rodzi nowe hipotezy. Do dziś więc nie brakuje osób, które kwestionują oficjalną wersję śmierci Andrzeja Lepera. Co pewien czas temat powraca, a to za sprawą rocznic, tonowych rewelacji w mediach. Politycy niektórych ugrupowań, na przykład Konfederacji, domagali się nawet powołania komisji śledczej w sprawie śmierci Andrzeja Lepera, jednak te apele nie zyskały szerszego poparcia.

Dziedzictwo Leppera jest więc niejednoznaczne. W pewnym sensie przetarł szlaki kolejnym pokoleniom politycznych buntowników. Dziś w polskiej polityce pełno haseł i postulatów, które on głosił jako pierwszy. Można go uznać za prekursora stylu bycia blisko zwykłego człowieka, który później podchwycili inni. Jego samoobrona nie przetrwała, ale część jej elektoratu zasiliła inne ugrupowania o profilu protestu. Niektórzy komentatorzy wskazują, że wyborcy Leppera z czasem przeszli np. do PiSu lub później do Konfederacji. Sama tajemnica śmierci Leppera stała się elementem jego legendy. Niezależnie od tego jaka jest prawda, pamięć o okolicznościach jego odejścia sprawia, że w zbiorowej wyobraźni urasta on do miana bohatera tragicznego.