Flea – Honora (2026), (Robert Kozubal, Jazzda.net)

Marzył o tym, żeby grać tak jak Dizzy Gillespie. On o tym pisał w swojej Więc uważam, że on doskonale wykorzystuje rockowy potencjał swojej popularności do tego, żeby stworzyć bardzo fajną płytę ciekawą i niecodzienną płytę jazzową z rockowym pazurem. Tak, swoją drogą on nawet zanim zaczął grać rocka uważał muzykę rockową za jakieś tam popuczyny, za jakieś tam głupstwa i uważał, że tylko jazz jest prawdziwą muzyką. Nic innego, tylko jazz, tylko Gillespie, tylko Miles Davis, tylko oni, a cała muzyka popularna zupełnie dla niego nie istniała. Dopiero tam jak się zakumplował trochę z Antonym Kidisem i zaczęli tam trochę sobie pogrywać w szkole, tam jakiś kolega, zdaje się, że to był pierwszy gitarzysta, czyli Peppers, Hillel Slovak, poprosił go, żeby wziął gitarę basową i tak w ciągu, przez tydzień, przez dwa tygodnie się nauczył podstaw i już grał na scenie.