Imponderabilia: wywiad z samym sobą

Druga rzecz, którą robiłem, pierwszą był podcast 35 milimetrów. Cały czas możecie go zobaczyć. On jest na YouTubie. To jest ta pierwsza rzecz, którą robiłem w 2010 roku. Dość szybko, bo Też trzeba pamiętać, że kiedy zaczynaliśmy robić lekko stroniczego, byliśmy obaj na studiach z Włodkiem. Więc to określenie rentowny trzeba odnieść do tamtego stanu rzeczy, czyli i stanu posiadania, czyli bycie na studiach jakiegoś kieszonkowego, które pozwalało na podniesienie standardu życia. A wtedy to nie było trudne, no bo... studiach zwykle to nie jest trudne i też chyba w tamtych czasach jednak rzeczy były tańsze i mniej kosztował, nie wiem, wynajem mieszkania, który jak wiem w dzisiejszych miastach dla studentów jest głównym utrapieniem.

I to jest... To mi daje dość dobre... Daje mi to spokój i dobre oparcie w rzeczywistości. Kolejne pytanie. Czy bez LS-a nadal spotykałbyś się z Włodkiem? Myślę, że tak, choć zdecydowanie, zdecydowanie rzadziej. Z dwóch powodów. Jeden jest prozaiczny, Włodek mieszka w Krakowie, a ja myślę, że gdyby nie lekko stroniczy to w Krakowie bywałbym pewnie... cztery razy w ciągu roku maksymalnie. A drugi jest taki, że wiedziemy inne życia, co chyba każdy z widzów Lekko Stronniczego doskonale może zobaczyć.

Na pewno... Na pewno jest jakaś taka część mnie, która przed kamerą nie jest zbyt często taka, wiecie, najbardziej zwykła, kocykowa, jakaś taka, wiecie, najnudniejsza, no bo pokazywanie tego jest nieoglądalne, no nie? No bo to... Nie da się oglądać na dłuższą metę kogoś, kto jest, wiecie, tak granicznie zwykły. A prawda jest taka, że każda osoba jakąś taką część ma, więc wydaje mi się, że to by był ten element, którego jest najmniej i którego najmniej bym pokazywał, no bo to jest też rzecz, która w montażu, nie wiem, na przykład lekko stroniczego wypada.