Imponderabilia: wywiad z samym sobą

Wszystkie materiały, które są sponsorowane, w takim sensie, że nie wiem, przychodzi... Pozwolę sobie zerkać na to, co mam na stole akurat przypadkiem. Akurat nie wiem, czy ta rozmowa była sponsorowana, chyba nie, nie była. Z Annie Jacobson, czyli z autorką książki Wojna nuklearna. Gdyby wydawnictwo Insignis zapłaciło mi, to po prostu byłby znaczek, że partnerem tej rozmowy jest Insignis i tak dalej. Jeżeli nie ma w przypadku autorów książek, muzyki, czegokolwiek, no to po prostu to jest rozmowa, która nie ma żadnego faktora finansowego, a rozmowy, które mają to oznaczenie.

Oczywiście tak mówię to teraz, Anno Domini 2025, w wieku lat 39. Kolejne pytanie. Czego najważniejszego nauczyłeś się od gości? Na pewno to nie jest jedna rzecz, ale taka, gdybym miał uchwycić tą najważniejszą dla mnie, to to, że jesteśmy do siebie niesamowicie podobni. Czasem mam wrażenie, że przynajmniej niektórych ludzi patrzymy w taki sposób... wybiórczy, jakby ich życie było inne, no bo na przykład robią ogromną karierę, są niesamowicie inteligentni, osiągnęli coś niesamowitego, przełamali swoje bariery, przełamali jakiś strach i teraz o tym opowiadają.

Bądź najpewniej, najpewniej nie. Więc staram się o tym nie myśleć za dużo. Czy gdybyś mógł ostrzec siebie sprzed 10 lat przed jedną rzeczą, co by to było? 10 lat temu był 2015 rok. Brawo, Karol. I wtedy skończyliśmy właśnie robić Alessa. Czy ja siebie wtedy powinienem przed czymś ostrzec? No myślę, że z perspektywy 10 lat