Hrabia Monte Christo. 83. Beauchamp

Rozumiesz chyba, że nie zadałbym sobie takiego trudu. Wydało mi się jednak, że Tobie należy się z mojej strony ten dowód szacunku i przyjaźni. O Boże, Boże, jaki długi wstęp! Czemu nie mówisz mi tego, na co tak czekam? Bo w rzeczywistości boisz się wyznać, że Twój korespondent Cię oszukał? O, daj sobie spokój z tą miłością własną, przyznaj się, już przecież nie brakuje ci odwagi. Nie o to wcale chodzi, rzekł ciszej dziennikarz. Przeciwnie. Albert zbaladł okropnie. Chciał coś powiedzieć, ale słowa zamarły mu na ustach. — Przyjacielu — rzekł Beauchamp serdecznie — wierz mi, byłbym bardzo szczęśliwy, gdybym mógł cię przeprosić. Uczyniłbym to z całego serca, ale niestety.