O Zuzi, co ją górale do miłości przymusili

Ale ja zamiast płakać, co zazwyczaj robiłam, powtarzałam tylko dzień i noc, Boże, daj mi siły i nie pozwól mi się łamać. I wiecie co? Ja się z tego cieszyłam w sumie i zacząłem czerpać to, co było dobre w tej relacji. Tego nauczył mnie kiedyś jeden z jezuitów. Miałam dość facetów, dość mamy, która wymyślała czemu to mi nie wyszło i że oczywiście wszystko to jest moja wina. Dość ciągłych docinek, że jestem starą panną i że jako położna to powinnam wszystko to lepiej wiedzieć. Uwaga, ogłaszam wszystkim. Tak, mam świadomość, że starszym trudniej zajść w ciążę i urodzić potem dzieci. Ale ja wierzę, że Bóg wie co robi, ja też wiem co jest dla mnie w tym dobre i wiem czego się mam trzymać. Postanowiłem jechać w góry do mojej przyjaciółki Ani i jej męża Grześka i nowonarodzonego Piotrusia, którego miałam odbierać, ale nie zdążyłam, bo chłopak się pośpieszył z urodzeniem.