38: Plany Ogólne - koniec ery WZ?

No i tutaj wielu z Was słyszało pewnie o Zintegrowanym Planie Inwestycyjnym, w skrócie ZPI. Narzędziu, które od pewnego czasu funkcjonuje w polskim prawie jako szczególna forma planu miejscowego, uchwalana na wniosek inwestora w oparciu o negocjowaną z gminą umowę urbanistyczną. Rzeczywiście, ZPI bywa opisywane jako sposób na znaczne skrócenie standardowej, wielomiesięcznej procedury planistycznej. Jednak muszę Was uczciwie rozczarować. Jeśli liczyliście, że to jest odpowiedź na problem braku planu ogólnego, no to niestety tak nie jest. Zintegrowany plan inwestycyjny nie jest sposobem na obejście braku planu ogólnego, ponieważ ZPI, tak samo jak zwykły plan miejscowy uchwalany po reformie, musi być zgodny z ustaleniami planu ogólnego danej gminy. Innymi słowy, jeśli gmina nie ma jeszcze uchwalonego planu ogólnego, to nie może uchwalić również zintegrowanego planu inwestycyjnego, no bo nie ma z czym go uzgodnić.

Dopiero gmina, która ma już obowiązujący plan ogólny, może rozważać przyspieszenie kolejnych kroków planistycznych właśnie przez ZPI. Czyli jest to jakiś wentyl, ale jeszcze nie na teraz. To jest o tyle ważne, że w internecie krąży sporo uproszczonych, a czasem po prostu błędnych informacji sugerujących, że ZPI to jakaś specjalna, szybka ścieżka dostępna niezależnie od stanu planistycznego gminy. No nie do końca. To jest przyspieszenie jednego etapu w łańcuchu, który wciąż zaczyna się od tego samego punktu wyjścia, czyli planu ogólnego. Jeżeli Wasza gmina go nie ma, to punkt wyjścia po prostu nie istnieje i żadne narzędzie przyspieszające kolejne kroki tego nie zmieni. Więc jeśli ktoś z Was myślał, że da się dzisiaj usiąść z wójtem czy burmistrzem i wynegocjować szybką ścieżkę przez ZPI, omijając całą sytuację z brakiem planu ogólnego, to niestety to nie zadziała.

Jedyne co realnie przyspiesza ZPI to skrócenie procedury dla gmin, które już mają uporządkowaną sytuację planistyczną na poziomie ogólnym i chcą teraz szybciej uchwalać konkretne plany miejscowe dla konkretnych inwestycji. To wciąż wartościowe narzędzie, ale trzeba go używać we właściwym miejscu tego procesu, a nie traktować jako uniwersalny lek na wszystko. Skoro więc warunki zabudowy są dziś dla wielu projektów energetycznych ścieżką zamkniętą albo bardzo niepewną, a ZPI nie pomoże dopóki gmina nie ma planu ogólnego, no to zostaje nam jedna droga, która była zresztą najbezpieczniejsza już od dłuższego czasu, tylko dziś staje się właściwie jedyną realną opcją dla wielu lokalizacji. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalany od podstaw dla konkretnego terenu. No i tutaj muszę Was uprzedzić, że to nie jest szybka ścieżka, więc trzeba to wliczyć w harmonogram projektu na bardzo wczesnym etapie.

Dla bardziej skomplikowanych lokalizacji, gdzie pojawiają się sprzeciwy społeczne albo dodatkowe uzgodnienia środowiskowe, ten czas potrafi się wydłużyć jeszcze bardziej. Co istotne, i to jest dobra wiadomość na tle wszystkiego, co powiedzieliśmy do tej pory, Plany miejscowe dla odnawialnych źródeł energii można nadal sporządzać i uchwalać nawet wtedy, gdy gmina nie ma jeszcze uchwalonego planu ogólnego. To jest inna sytuacja niż przy warunkach zabudowy czy ZPI. Uchwalenie zwykłego planu miejscowego nie jest uzależnione od wcześniejszego istnienia planu ogólnego w tej samej gminie. To oznacza, że nawet jeśli trafiliście na gminę, która dopiero zaczyna pracę nad planem ogólnym i nie wiadomo kiedy go skończy, Wciąż możecie równolegle uruchomić procedurę uchwalania dedykowanego planu miejscowego dla Waszej konkretnej działki.