Fantasmagieria - Podcast 647 - “Arktyczne klony”
Ten odcinek miał być poświęcony grze tylko The Alters, jednak spontaniczne spotkanie przerodziło się w szerszą dyskusję nad współczesną elektroniczną rozrywką. Rozmawiamy o zmianach w estetyce gier, o deprecjonowaniu roli fizyki w rozgrywce, o dominacji grafiki komputerowej w produkcjach filmowych — ale i nie tylko. Będą też omawiane inne gry, a na koniec kącik kulturalny, [...]
Witam, fantazmagieria, podcast o grach komodorowych, konsolowych, ale i nie tylko, odcinek 647. Ja nazywam się Damian Paluchaka-Dachman i ze mną są Maciej Ciepliński aka Razer. Siemano. Michał Defański aka Defan. Cześć, witam wszystkich. Miałem taki pomysł, żeby was przedstawić właśnie, nie wiem, Jan Replikator albo Jan Rejzer, Jan Defan. No właśnie. W kontekście po prostu temat... Klonami Dachmana. Nie, nie, nie. Właśnie dlatego to tak bez sensu by było, no nie? Więc to tylko tak rzuciłem, że mógłbym tak zrobić. Oczywiście nie zrobiłem, bo wydaje mi się, że... Wszyscy jesteśmy dolski po prostu. Tak, tak, tak. No to jest taki główny powód właśnie, tak się złożyło, że wszystkim nam się w miarę chyba spodobała gra The Alters i padł taki pomysł, żeby właśnie może o tym porozmawiać w tym gronie, więc to jakby będzie ten główny temat odcinka.
I naprawdę mega mi się podobały wszystkie motywy. A wy? Jak tam wrażenia? O Jezu, ja jakoś w ogóle nie zwróciłem na to uwagi. Musiała być dobra. Grałbyś bez dźwięku. Nie, no z dźwiękiem, ale jakoś serio, kompletnie nawet nic mi nie utkwiło w pamięci, więc nie wiem. Ale to może jest znak, że było takie dobre, że wiecie, nie zwróciłem uwagi. Mi się bardzo podobało, ale ja znowu jestem z drugą strony. Ja jestem taki, tak, że nie potrafię... tak ładnie opisać tego, co słyszę. Wiecie, na przykład nie wiem, jak może Damian Perka by potrafił ze względu na wykształcenie. Spróbuj Damian zanucić chociaż na dwie nutki. Nie, chodzi mi o to, że tam był taki fajny abień, że tam był też taki, ja nie wiem, to też jest kwestia tego, że to jest oklepane powiedzenie, ale jest tak, że jak jest dobra muzyka, jest dobry podkład, to
Mówi, że o Jezu, najlepsza gra ever, w ogóle ludzie grającie. Tak? O kurde. Tak, więc mój jakiś tam wewnętrzny kontrarianin mówi, nie, nie gram w to. To ja wśród graczy widziałem zachwyty, ale że właśnie, że to niby znane, bo japońska RPG, ale zrobione zupełnie na nowo przez Francuzów i że małe studio, wiadomo, 30 osób i tak dalej. Tak, o Jezu, to już w ogóle... I że to takie rewelacyjne. Damian się zachwycał, tutaj opowiadał, Kleops Kroon, Kleops Kroon. Dobra, ale panowie, wiecie co? Przepraszam, tylko jeszcze jedno słowo. Generalnie ta gra miała niesamowity PR, ale to, że ta gra się generalnie podobała, to pomogło. Bo wiecie, może być tak, że można mieć zarąbisty PR, jak ma na przykład Keanu Reeves. No Keanu Reeves ma zarąbisty PR. Nie dość, że pomaga tam bezdomnym, no nie, je kanapki w parku sam, no nie, jest w ogóle najlepszym człowiekiem na świecie.
I tam się po prostu za bardzo zreplikował. Oj Damian, Damian, tobie to się przypomina naprawdę. Jakieś dziwne skojarzenia. Panowie, serdecznie dziękuję za przemiłą rozmowę. Mam nadzieję, że nie zaniżyłem tej audycji swoją osobą, bo wydaje mi się, że tutaj chyba miałem najmniej ciekawych rzeczy do powiedzenia, ale bardzo się cieszę, że i Rejzer, i Defan, i ja mogliśmy tutaj w tym wirtualnym studiu... pogadać o Altersach, ale i nie tylko. Cieszę się, że tak fajnie wyszło. Oczywiście Michała polecam podcast W Sumie Spoko, który... To kanał na YouTubie, nie podcast. Podcast M2, ale kanał na YouTubie W Sumie Spoko, który jest takim, taką perełką.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.