Jim Jones

I nie myli się. Uczniowie Chrystusa uznają People's Temple za wzorową chrześcijańską służbę przezwyciężającą ludzkie różnice i oddaną służbie ludziom. Na początku lat 60. Świątynia Ludu przyłącza się do uczniów Chrystusa, a cztery lata później Jones zostaje wyświęcony na kapłana. Działalność Jonesa zostaje zauważona przez burmistrza Indianapolis, Charlesa Boswella, który mianuje go dyrektorem Lokalnej Komisji Praw Człowieka. To otwiera mu drogę do mediów, zaczyna głosić swoje poglądy w radiu i telewizji. I nie tylko głosi, lecz działa, inicjując integrację rasową w kościołach, teatrach, parkach rozrywki i wszelkich instytucjach publicznych. Przeprowadza prowokacje, aby złapać restauracje, które odmawiają obsługi czarnoskórych klientów.

Napięcie rośnie, gdy w społeczności rozchodzi się wiadomość, że niektórzy członkowie chcą opuścić osadę. Delegacja Ryana pospiesznie wyjeżdża po tym, jak jeden z wyznawców próbuje pchnąć kongresmena nożem. Zabierają ze sobą 15 wyznawców. Gdy w port Kytuma wsiadają do samolotu, zostają zaatakowani przez strażników z czerwonej brygady Jonestown. Jednocześnie jeden z odstąpieńców, Larry Layton, wyciąga broń i zaczyna strzelać. Ginie kongresman Ryan i cztery osoby z jego otoczenia, w tym fotoreporter San Francisco Examiner Greg Robinson. Kamerzysta NBC Bob Brown włącza kamerę na kilka sekund przed śmiertelnym postrzałem. Cudem uchodzi z życiem przyszła kongresmenka Jackie Speier, pracownica Ryana, Richard Dwyer, zastępca szefa misji ambasady USA w Georgetown, Bob Flick, producent NBC, Steve Sung, dźwiękowiec NBC, Tim Reitman, reporter Examiner, Ron Jevers, reporter Chronicle, Charles Krause, reporter Washington Post i kilku odstąpieńców, którym udaje się uciec do dżungli.