Frances Perkins

Dzieci w tym czasie również pracują w fabrykach, a kapitalistycznym potentatom jest to na rękę, bo płacą im mniej niż wykwalifikowanym robotnikom, mężczyznom. 25 marca 1911 roku Perkins wraz z przyjaciółkami pije herbatę w Greenwich Village na Manhattanie. Widząc wozy strażackie biegnie do budynku Brown Building. Na własne oczy widzi kobiety skaczące z okien wieżowca. W pożarze ginie 146 osób, w tym 123 kobiety. Najstarsza ma 43 lata, a dwie najmłodsze po 14. Jest to dla niej tak wielkim wstrząsem, że odchodzi z Narodowej Ligi Konsumentów, uznając, że w tej organizacji Po pożarze Senat powołuje Komisję Śledczą do Spraw Fabryk pod przewodnictwem senatora Roberta Wagnera i gubernatora Alla Smitha.

Sama zresztą będzie używać tego pseudonimu z przyczyn praktycznych, np. podczas meldowania się w hotelach. Trzy lata później rodzi córkę, Suzanne, co wymusza na jakiś czas wycofanie się z działalności publicznej. Jednocześnie dotyka ją osobista tragedia. Nie zdąża nacieszyć się życiem rodzinnym. Mąż zaczyna mieć objawy schizofrenii i trafia do szpitala psychiatrycznego, w którym z przerwami pozostanie aż do śmierci. W 1919 roku gubernator Al Smith uznaje dokonania Perkins w pracach Komisji Wagnera oraz w walce o prawa kobiet i dzieci w miejscu pracy, wspiera jej kandydaturę do Komisji Przemysłu Stanu Nowy Jork. Nominacja spotyka się z protestami zarówno ze strony producentów, jak i związków zawodowych, które nie uważają jej za reprezentantkę ich interesów.

Silny lobbying ze strony przemysłowców opóźnia nominację. Nie bez znaczenia jest również fakt, że jest kobietą, a komisja przemysłu jest zdominowana przez mężczyzn. Wiele spraw omawia się na prywatnych spotkaniach albo w elitarnych klubach dla dżentelmenów, do których Perkins nie może nawet wejść. Choć Smith będzie później twierdzić, że zatwierdzenie kandydatury Perkins nie wynikało z płci, to niektórzy senatorowie stanowi przyznają po cichu, że chodzi nie tyle o płeć, Co o nieprzyjęcie nazwiska męża, co miało świadczyć o jej radykalnym nastawieniu. Nominację Perkins Senat Stanowy zatwierdza 18 lutego 1919 roku. Tym samym staje się pierwszą kobietą na stanowisku komisarza miasta Nowy Jork i jednym z trzech komisarzy nadzorujących Kodeks Przemysłowy, przełożoną Biura Informacji i Statystyki oraz Biura Mediacji i Arbitrażu.