Astor Piazzolla

Sponsorem programu jest producent insektycydu Benevia 100 OD do ochrony warzyw, w tym ziemniaka przed stonką. To jest Enigma w RMF Classic. Sekrety życiorysów ludzi, którzy tworzyli XX wiek. Przemysław Semczuk. Przez całe życie nie mógł znaleźć sobie miejsca. Kilkakrotnie przenosił się z Argentyny do USA. W ojczyźnie nazwano go zabójcą tanga. Dopiero po latach zrozumiano, że stworzył nowy gatunek, rozsławiając argentyńskie tango na całym świecie. Poznajmy Astora Piazzolla. 11 marca 1921 roku około 2 w nocy w domu przy Rivadavia 2527 w Mar del Plata, niewielkim argentyńskim miasteczku leżącym u wybrzeża Atlantyku, w rodzinie włoskich imigrantów rodzi się chłopiec.

Rodzice? Asunta i Vincente dają mu na imię Astor na cześć przyjaciela ojca Astora Bolognini, a na drugie Pantaleon po dziadku rybaku z Apuli, który przed niemal pół wieku przybył do Argentyny. Chłopiec od urodzenia ma szpotawą prawą nogę i już w wieku dwóch lat przechodzi serię operacji chirurgicznych w Sanatorio Martimo del Barrio de la Perla. Nóżkę udaje się wyprostować, ale jest krótsza o 2 cm od lewej, co powoduje utykanie. Mar del Plata to wakacyjny kurort, w którym osiedliło się wielu imigrantów z Włoch i Hiszpanii. Pełno tu drogich hoteli i pensjonatów dla bogatych Argentyńczyków z Buenos Aires. Rodzina Piazzolli należy do klasy średniej. Vicente, nazywany Nonino, prowadzi niewielki sklep i warsztat naprawy rowerów.

To utwierdza ojca w słuszności wyboru. Vicenta robi wszystko, by miał najlepszych nauczycieli. Oczywiście takich, na jakich go stać. Nieopodal Piazzolich mieszka węgierski pianista klasyczny Bell La Vilda, który uczył się u mieszkającego w Stanach Zjednoczonych Siergieja Rachmaninowa. Muszą jednak zacząć od podstaw. Uczy Astora czytania nut i pokazuje mu muzykę Bacha, którego chłopiec zaczyna wykonywać na swoim bandoneonie. Pewnego dnia Vicente dowiaduje się, że do Nowego Jorku przyjeżdża Carlos Gardel, argentyński śpiewak tanga, kompozytor i aktor nazywany Corcal Corillo, kreolskim słowikiem. W Nowym Jorku kręci film El día que me quieras – Dzień, w którym mnie kochasz. Vicente jest jego wielbicielem i postanawia dać mu prezent – wyrzeźbioną przez siebie drewnianą figurkę Gaucza, śpiewaka z gitarą.

Sam musi pracować w zakładzie, więc wysyła Astora, aby ją zaniósł. Astor wchodzi do budynku, w którym mieszka Gardel. W windzie spotyka Alberta Castellanos. Castellanosa, pianista i kierownika muzycznego Gardella. Castellanos wraca ze sklepu, ale okazuje się, że zatrzasnął klucze w mieszkaniu. Astor mówi mu, aby chwilę zaczekał. W końcu jest nowojorskim trzynastolatkiem, który poza grą na bandoneonie uczy się życia na ulicy. Wchodzi na schody przeciwpożarowe i dostaje się do mieszkania przez okno. Otwiera drzwi od środka, a po chwili poznaje Carlosa Gardella i przekazuje mu prezent od ojca. Okazuje się, że Gardell ledwie zna angielski. Za to Astor biegle mówi zarówno po hiszpańsku, włosku i angielsku. Jego wyczyn z wejściem przez okno budzi rozbawienie i podziw i jako sprytny trzynastolatek dostaje pracę tłumacza, przewodnika i posłańca.

Po przyjeździe do Buenos Aires Astor odnajduje Anibala Troilo. Zaledwie siedem lat od niego starszy bandneonista właśnie założył własną orkiestrę Tipica grającą muzykę taneczną w najlepszych lokalach stolicy Argentyny. Zespół składa się z pianisty, skrzypka, kontrabasisty, perkusisty i trzech bandneonistów. Piazzolla otrzymuje angaż tymczasowo zastępując chorego Toto Rodrígueza. Ale po jego powrocie Troilo decyduje się zatrzymać Piazzollę, która okazuje się dobrym aranżerem i w razie potrzeby potrafi akompaniować na fortepianie. Piazzolla nie poprzestaje jednak na wieczornych występach. Stale się uczy. Za radą Artura Rubinsteina, którego poznaje w Buenos Aires, pobiera lekcję u Alberta Ginastery, wybitnego argentyńskiego kompozytora muzyki klasycznej.

Ginastera pokazuje mu partytury Strawińskiego, Bartuka, Ravella i innych. A ranki spędza słuchając prób orkiestry symfonicznej Teatro Cologne. W 1940 roku na przyjęciu poznaje Odette Wolf, córkę niemieckich imigrantów, pieszczotliwie nazywaną Dedy. Dziewczyna nie zwraca na niego uwagi, uznając go za Dość brzydkiego chłopca okrągłej twarzy, który więcej uwagi poświęca jej siostrze Libii. Zresztą jest zakochana winnym. Zainteresowania Astora siostrą Dede to tylko pozory. Po prostu nie ma śmiałości, ale rodzicom od razu mówi, że ma dziewczynę i faktycznie po kilku miesiącach zaczynają się spotykać. Podczas jednej z wizyt w jej domu prosi na stronę ojca i mówi Nie miej o mnie złego zdania tylko dlatego, że pracuję w zespole.