Fakcje #5 | Non-Fiction
Co blizny, zarówno te materialne, odciśnięte w krajobrazie, jak i te, które znaczą pamięć, mają nam do powiedzenia? Jakie historie stoją za odgórną decyzją władzy o zmianie biegu rzeki, zalaniu wsi, wycięciu lasu? Jak z drugiej strony – na poranionej, niezabliźnionej przestrzeni może powstać (również przy pomocy urzędowej pieczęci) nowy, obiecujący szczęście kwartał mieszkalny? O tym, jak kształtuje nas przestrzeń, co uruchamia jej zniknięcie lub zmiana, rozmawiają Beata Chomątowska, Kinga Dawidowicz i Marta Tomczok. Nagranie odbyło się w ramach festiwalu reportażu Non-Fiction w Gdyni.
Dziennik Literacki. Podkast. Fakcje. Nie tylko reportaż. Dzień dobry. Bardzo się cieszę, że państwo tu przyszli i że zaraz będziemy wszyscy uczestniczyć w tej rozmowie. Na początku chciałabym przedstawić moją rozmówczynię. Może alfabetycznie zacznę. Beata Hamontowska, dziennikarka, pisarka, autorka książek m.in.: Stacja Muranów, Betonia i ostatnia książka to Miasto Dzieci Świata. Myślę, że o tych trzech też sobie porozmawiamy. Dzień dobry. Marta Tomczok, historyczka literatury, autorka książki Blizny.
No ale to jest nieuniknione, no bo jak ktoś wchodzi, no to jakby wchodzi tam i po prostu... Wszystko jest zbiorem wzajemnie zazębiających się interakcji. Wszystko jest takie. Natomiast drugi aspekt tego pytania to jest kwestia jak pracować. To też taki warsztat, jak tutaj też Marta mówiła. U mnie to z kolei, to jest chyba podobnie, to znaczy bardzo dużą wagę przywiązuję do rozmów. I zawsze mi też zależy na tym, żeby jeszcze uchwycić najstarszych żyjących świadków historii. Dlatego, że mam świadomość, że mimo że najpierw wykonuję taką, najpierw albo też często to idzie równolegle, taką dużą pracę archiwalną, to też mam świadomość, że nie wszystko w tych źródłach jest i potem są pewne rzeczy, które na papierze, i owszem, po to jak najbardziej warto sięgać, zaistniały w jakiejś formie, a rzeczywistość była trochę inna.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Beata Hamontowska i Marta Tomczok przedstawieni i omówieni temat rozmowy.
Beata Hamontowska opisuje swoje doświadczenia z bliznami w książkach.
Beata Hamontowska i Marta Tomczok omawiają definicję i znaczenie blizn w swoich pracach.
Marta Tomczok opowiada o trudnościach i doświadczeniach w pisaniu książki.
Beata Hamontowska omawia perspektywę emocjonalną i fizyczną wobec przestrzeni.
Beata Hamontowska i Marta Tomczok omawiają emocje wywoływane przez przestrzenie.
Marta Tomczok opowiada o wpływie przestrzeni na tożsamość w drugim pokoleniu.
Marta Tomczok opisuje Muranów i Rabkę jako miejsca specyficzne i symboliczne.
Beata Hamontowska opowiada o swoim doświadczeniu w Rabce i wpływie na tożsamość.
Marta Tomczok opowiada o opowieściach wysiedleńczej i procesie przesiedlenia.
Rozmówcy podsumowują swoje doświadczenia i refleksje.
Rozmowa koncentruje się na pamięci krajobrazu i relokacjach związanych z przemysłem w Polsce. Autor opisuje, jak krajobraz zachowuje ślad przeszłości, podkreślając znaczenie archiwizacji tych pamięci.
Autor porusza temat zmian w Gdyni i Stocznia Gdańska, podkreślając konieczność zachowania pamięci miejskiej i lokalnej podczas modernizacji.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Co blizny, zarówno te materialne, odciśnięte w krajobrazie, jak i te, które znaczą pamięć, mają nam do powiedzenia? Jakie historie stoją za odgórną decyzją władzy o zmianie biegu rzeki, zalaniu wsi, wycięciu lasu? Jak z drugiej strony – na poranionej, niezabliźnionej przestrzeni może powstać (również przy pomocy urzędowej pieczęci) nowy, obiecujący szczęście kwartał mieszkalny? O tym, jak kształtuje nas przestrzeń, co uruchamia jej zniknięcie lub zmiana, rozmawiają Beata Chomątowska, Kinga Dawidowicz i Marta Tomczok. Nagranie odbyło się w ramach festiwalu reportażu Non-Fiction w Gdyni.