MP 168: Jak budować efektywne zespoły? Protipy ze świata operacji specjalnych.

Dzień dobry, witam Was w kolejnym odcinku podcastu Manager Plus. Przy mikrofonie Mariusz Chrapko, a to jest audycja o tym, jak zwinnie zarządzać sobą i biznesem. Jeżeli chcecie, żeby coś zmieniło się w Waszym życiu i czujecie potrzebę ciągłego szlifowania swoich umiejętności, zapraszam do słuchania moich audycji. To jest Podcast Manager Plus. Dzisiaj w audycji będziemy rozmawiali o budowaniu skutecznych zespołów projektowych, a w moim wirtualnym studiu gościem jest dzisiaj Wojciech Wery-Wereszko, twórca i właściciel firmy True Leader, były oficer jednostki wojskowej GROM i Formoza, przywódca praktyk w zakresie planowania i motywowania. Wojtku, witam cię bardzo serdecznie.

Przestrzeń współpracy między nami. Bo jeżeli ja wiem, czego Mariusz ode mnie oczekuje, Mariusz wie, czego oczekuje od Wojtka jako od człowieka, to właśnie tej płaszczyźnie zachowań i osobowościowej to jest już taki najważniejszy klucz, z którym możemy popracować. Oczywiście kwalifikacje, natomiast wchodzimy do jednostki z białą kartką. Każdego z nas formatuje się do tego, żeby zostać operatorem jednostki specjalnej. Zaczynamy z Grand Zero, z takiego backgroundu podstawowego i przez te 12, 14, 18 miesięcy, bo kursy podstawowe trwały, były różne okresy i w różnych okresach trwały, oczywiście ten okres szkolenia był różny, natomiast po takich 12, 14 miesiącach możemy powiedzieć, że mamy człowieka wstępnie przygotowanego do prowadzenia operacji. Natomiast patrząc holistycznie na operatora jednostki specjalnych, przyjmuje się, że on nabywa zdolność operacyjną, czyli taką gotowość do prowadzenia operacji na każdym szczeblu, czyli rozpoznania specjalnego wsparcia sojuszniczego, akcji bezpośrednich i później ten czubek miecza odzyskiwania personalu, czyli tak potencjalnie nazywanego odbijaniem zakładników trwa 6 lat.

I oni tak po prostu pracują. Mają pik bardzo mocno efektywnościowy, po czym się wyciszają, wchodzą w proces rozwojowy, szkoleniowy, pewien ewaluacyjnych projektach i znowu się uruchamiają bardzo mocno i te zespoły tak pracują, bo widać jak pracuje największy skład w Polsce. Bardzo ważna rzecz, o której mówisz, tak mi się wydaje, bo jest całkiem sporo liderów, którzy tak cisną. Moglibyśmy tutaj różnych barokowych określeń używać ludzi, ale zapomina się o tych takich interwałach, które są w naszej pracy, nawet w życiu w ogóle, że trzeba kiedyś wyspać dobrze na przykład. To, moi drodzy, to powiem tobie, Mariusz, i wam, i tobie, i wam wszystkim, którzy słuchacie. Interwały, o których Mariusz wspomniałeś, i właśnie ta fluktuacja efektywności rocznej, to jest Taki warunek sine qua non i taki must have funkcjonowania naszego wroku z bardzo prostego powodu.

Jak ktoś mnie przekona i jestem gotowy do tego, żeby podjąć wyzwanie dania się przekonać, że jesteśmy w stanie pracować na 100% przez cały rok, albo na 90%, albo na 80%, to ja tu i teraz deklaruję Mariusz z tobą, że podejmuję takie wyzwanie. My szukamy 60% aktywności rocznej, czyli takiej efektywności rocznej, która jest wystarczająco wysoka do tego, żeby realizować 99% zadań, które przed nami stoją. Warunek jest jeden, że oczywiście robota w firmie i w projekcie jest poukładana, a nie rozrywamy ją sobie i nie wiadomo, Nie wiadomo jakie dziury w projekcie występują. Tak pracuje cały świat operacji specjalnych. Dwa miesiące, trzy miesiące ciężkiej orki, po czym dwa, dwa i pół tygodnia pewnego zluzowania, bo ile można, przepraszam, młócić sobie głowę.

No bo to jest tak, że trochę wyrwać z tej mapy, chociaż uwierzcie mi, niekoniecznie jestem Przekonanym co do sformułowania, że rozwój jest poza strefą komfortu. Zapraszam do nie strefy komfortu mojego poprzedniego życia zawodowego i zobaczycie czy tam jest strefa rozwojowa. Oczywiście przerysowując nieco, w momencie kiedy wyciągamy kogoś z tej matni takich utartych ścieżek tą bardzo ważną rolą naszą, taką jak twoja, Mariusz i moja obecnie jest to, żeby przeprowadzać tych ludzi przez całą tą drogę i dość mocno uzasadniać to, co w danym momencie jest robione, żeby człowiek mógł to przepracować w momencie, kiedy Doświadczę pewnej traumy, doświadczę pewnej niedogodności bądź niezbyt komfortowej sytuacji.

...i które trwają z nami latami. I to idzie z nami przez całe życie. I najtorniejsze w tym wszystkim, Mariusz, jest to, że odchodząc w pewnym momencie zostawiasz ludzi wewnątrz organizacji, wewnątrz jednostki. Takich, na których mogłeś liczyć, którym można było ufać bezgranicznie. Takich, którzy jak wiedzieli, że się coś dzieje, to o godzinie 2, 3, 4, 5 nad ranem byli gotowi przyjechać i zrobić robotę. Wesprzeć, po prostu. A teraz to środowisko trzeba sobie budować i ja wiem, że życie w cywilu nieco inaczej wygląda. My spędzaliśmy ze sobą po 8 miesięcy w roku, non-stop czasami. Spędzaliśmy ze sobą więcej czasu, niż spędzaliśmy z rodzinami. Ja 6 lat w ciągu tych 18 lat służby spędziłem poza domem. Całkowicie. Miesiąc jeden poligon, przyjeżdżałem na 2 tygodnie do domu, miesiąc następny poligon, albo 2 tygodnie na szkoleniu, weekend w domu, 2 tygodnie znowu i tak przez kolejne 3 miesiące.

Masz taki dar mówienia. A ja liczyłem na to, że gdzieś mnie tam będziesz poganiał batem z tyłu, jak ten dobry posterz podcastowy. Gdyby ktoś chciał z Wojtkiem się powarsztatować trochę, to tak jak Wojtku wspominałeś w trakcie, Wojtek prowadzi zajęcia. Zaprosiłem go do współpracy na studiach podyplomowych Agile Leadership na Uniwersytecie SWPS i Wojtek ma tam cały blog poświęcony właśnie tematom związanym z rolą lidera w autonomicznych zespołach, więc bardzo zapraszam, a Wojtku ogromne dzięki za dzisiaj. Bardzo Ci dziękuję Tobie, pojedynczej osobie słuchającej tego podcastu, jeżeli oczywiście będziesz miał taką ochotę. Bardzo Ci Mariusz jeszcze raz dziękuję za pomysł, w ogóle i fenomenalną robotę z podcastem Manager Plus.