14.09. - niedziela

Po śmierci starszego brata Mojżesza, arcykapłana Arona, po przeżyciu żałoby trwającej 30 dni, cały dom Izraela rusza z okolic Góry Hor, by obejść krainę domu. Jak zaznaczy autor biblijny, w czasie marszu lud stracił cierpliwość. Kolejny raz. Bo to nie pierwszyzna dla Izraelitów tracić cierpliwość i zaczynać narzekać, złorzeczyć, obwiniać i Mojżesza i ostatecznie Boga. Czy to po to wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby nas wytracić na pustkowiu? Tu przecież nie ma jedzenia ani wody, a ten chleb bez treści już nam całkiem obrzydł.

Co się wtedy dzieje? Pojawiają się węże, jadowite węże. Kąsają ludzi. Umiera wtedy bardzo wielu synów Izraela. Znamy te midrasze, w których ludzie najpierw narzekają i obwiniają Mojżesza, złorzeczą temu słudze Pana. I te węże, które są obrazem ich słów, ich szemrania, tej złej mowy. Te węże najpierw kąsają, są bardzo uciążliwe. ale nie są tak jadowite, by powodować skutki śmiertelne. Natomiast kiedy Izrael nie przestaje narzekać i przenosi swoje złorzeczenia na osobę Boga, wtedy, według tych opowieści żydowskich, nagle owe małe, kilkunastocentymetrowe czy kilkucentymetrowe węże

bo potrafimy nim uwielbiać Pana i Ojca i jednocześnie tym samym językiem potrafimy przeklinać ludzi. Z tych samych ust, jak napisze św. Jakub w 10 wersie 3 rozdziału, wychodzi uwielbienie i przekleństwo. Dlatego kilkanaście zdań później napisze nie mówcie bracia źle o drugich, a jeszcze chwilę dalej nie narzekajcie jedni na drugich. A przecież wcale nie tak trudno nam narzekać. Jak można się od tego uwolnić? Pierwsza i podstawowa potrzeba to prawda. To stanięcie wobec prawdy. Zbawieniem w całej tej sytuacji opisanej w XXI rozdziale Księgi Liczb jest propozycja, a właściwie polecenie Boże, które kieruje Bóg do Mojżesza.

Czy będziemy chcieli być jak najszybciej odnalezieni przez miłosierdzie? Czy będziemy się ścigać z czasem, by jak najszybciej przyjść do spowiedzi? Patrzymy na trzeci rozdział Ewangelii św. Jana i widzimy, że już po kilku zdaniach Po kilku chwilach tej rozmowy do uszu Nikodema i do jego serca dobija się słowo Jezusa. Jak Mojżesz na pustyni umieścił wysoko węża, tak trzeba, aby Syn Człowieczy został umieszczony wysoko, aby każdy wierzący w Niego otrzymał życie wieczne. By syn człowieczy był widoczny z daleka, by był jak latarnia, do której będą ciągnąć wszyscy pragnący życia.