14.09. - niedziela

Nie było figury Jezusa ukrzyżowanego. Ale oczywiście nasze spotkanie nie jest spotkaniem stricte historycznym czy liturgicznym, ale jest spotkaniem ze Słowem Boga. Chcemy dziś znów usłyszeć, co Bóg ma nam do powiedzenia o sobie. Co nam Słowo Boże, Biblia, komunikuje na temat Boga, który jest miłością, który jest miłosierdziem, który chce zbawienia każdego z nas. Zobaczmy zatem, co nam dziś Bóg o sobie mówi. Pierwszym tekstem podanym nam w liturgii jest fragment XXI rozdziału Księgi Liczb. Wersety między czwartym a dziewiątym.

bo potrafimy nim uwielbiać Pana i Ojca i jednocześnie tym samym językiem potrafimy przeklinać ludzi. Z tych samych ust, jak napisze św. Jakub w 10 wersie 3 rozdziału, wychodzi uwielbienie i przekleństwo. Dlatego kilkanaście zdań później napisze nie mówcie bracia źle o drugich, a jeszcze chwilę dalej nie narzekajcie jedni na drugich. A przecież wcale nie tak trudno nam narzekać. Jak można się od tego uwolnić? Pierwsza i podstawowa potrzeba to prawda. To stanięcie wobec prawdy. Zbawieniem w całej tej sytuacji opisanej w XXI rozdziale Księgi Liczb jest propozycja, a właściwie polecenie Boże, które kieruje Bóg do Mojżesza.

Już wtedy Bóg chce mnie ratować, już wtedy wyciąga do mnie rękę, by mnie zbawić, by mnie uwolnić Bo tak Bóg umiłował świat, że Syna Jednorodzonego wydał, aby każdy wierzący w Niego nie zginął, lecz otrzymał życie wieczne. To jest miłość. To jest prawo miłości. Prawo do miłości, które daje sobie Bóg. i które nam objawia przez życie, mękę, śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna Jezusa Chrystusa. Mogę być zafiksowany na punkcie przestrzegania rozmaitych przepisów, rozmaitych praw, żeby wszystko wypełnić co do joty, a Bóg mówi, że zbawienie jest darem, że nie muszę niczym zasługiwać na Bożą miłość.