Mentionsy Mentionsy
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie

Sprawa 44: Linda Slaten

02.08.2025 ·39 min 15 s · 1 rozdział · 1 sponsor

W piątek, 4 września 1981, Jeff i Tim Slaten obudzili się i ujrzeli, że ich dom roi się od policjantów. Ich matka, Linda, została zgwałcona i zamordowana w nocy.Żaden z braci niczego nie usłyszał, a mimo że sprawca pozostawił po sobie kluczowe dowody, szybko stało się jasne, że to wcale nie będzie prosta sprawa.Przetłumaczone z Case 277: Linda Slatenhttps://casefilepodcast.com/case-277-linda-slatenProdukcja:Milly Raso - przygotowanie materiału, scenariuszMike Migas - narracja, dźwięk, muzykaJarosław Grabias - tłumaczenie Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Nasze odcinki poruszają poważne i często trudne tematy. Jeśli w jakimkolwiek momencie poczujesz, że potrzebujesz wsparcia, skontaktuj się z Lokalnym Centrum Kryzysowym. Sugerowane numery telefonów do poufnego wsparcia oraz szczegółową listę ostrzeżeń dotyczących treści znajdziesz w opisie tego odcinka i na naszej stronie internetowej. Trzyosobowa rodzina Slatenów mieszkała w parterowym dwupokojowym bliźniaku przy Brunel Parkway w Lakeland na Florydzie. Samotna matka Linda spała w jednej sypialni, a jej młodszy syn Tim w drugiej. Najstarszy syn Lindy, 15-letni Jeff, spał na składanym łóżku w salonie. W piątek 4 września 1981 roku Jeff Slaten obudził się wczesnym rankiem, słysząc dziwny dźwięk.

Było to trzeszczenie policyjnego radia. Jeff szybko zorientował się, że do jego domu weszło kilku funkcjonariuszy, którzy po cichu krążyli po pokojach. Co się dzieje? – zapytał. Kazano mu się ubrać i wyjść na zewnątrz. Jeff wykonał polecenie, zupełnie zdezorientowany, dlaczego w domu w ogóle jest policja. Funkcjonariusze zadbali o to, by wyszedł drzwiami frontowymi, z dala od sypialni matki. Gdy Jeff wyszedł na zewnątrz, od razu zamarł z wrażenia. Wyglądało, jakby pod jego domem zebrała się cała policja z Florydy. Byli tam też dziennikarze i ekipy telewizyjne. W tłumie Jeff dostrzegł swoją ciocię Judy. Była cała we łzach.

To ona powiedziała mu, że jego matka została zamordowana. Chwilę przed tym, jak Jeff obudził się tamtego dnia, Judy Butler przyszła do mieszkania Slatenów na swoją cotygodniową kawę z Lindą, swoją starszą siostrą. Obie mieszkały w tym samym komunalnym kompleksie mieszkaniowym, zaledwie trzy drzwi od siebie. Judy kilka razy zapukała do drzwi Lindy, czekając, żeby ktoś jej otworzył.

Przez okno sypialni zauważyli ciało 31-letniej Lindy Slaten. Od razu było jasne, że nie żyje. Policjanci zaczęli obchodzić dom, szukając sposobu, by dostać się do środka, ale wszystkie drzwi i pozostałe okna były zamknięte. Nie chcieli naruszyć miejsca zbrodni, wchodząc przez okno sypialni. Jednak Judy była w stanie przerażenia. Wiedziała, że w mieszkaniu są jej siostrzeńcy Jeff i Tim i bała się, że im też mogło się coś stać. Nie mając innego wyjścia i stojąc w obliczu nagłej sytuacji, funkcjonariusze weszli przez otwarte okno do sypialni Lindy. Hałas spowodowany ich wejściem obudził Jeffa Slatena, który spał w salonie.

Jego młodszy brat, dwunastoletni Tim, spał w drugiej sypialni. Musisz się obudzić, powiedział zdezorientowanemu Timowi jeden z policjantów. Idź na zewnątrz do brata. Tim zastanawiał się, dlaczego funkcjonariusz nie wspomniał o jego mamie. W piżamie ruszył w stronę drzwi wejściowych. Drzwi do sypialni jego matki były zamknięte, ale gdy Tim przechodził obok, uchyliły się, a z pokoju wyszedł policjant. Tim zdążył zajrzeć do środka. Ciało jego matki leżało w nienaturalnej pozycji na łóżku. Sukienka była podwinięta aż do brzucha, odsłaniając nagą górną i dolną część ciała. Na podłodze leżała jej bielizna, a wokół jej zakrwawionej szyi owinięty był drut.

Tim już nigdy nie był w stanie wymazać tego widoku z pamięci. 53-letni sierżant Edgar Pickett przewodził zespołem dochodzeniowym policji w Lakeland. Był legendą w dziedzinie daktyloskopii, czyli techniki śledczej zajmującej się badaniami porównawczymi linii papilarnych dłoni. Miał przejść na emeryturę po roku od momentu wyzwania go do mieszkania Slatenów. Gdy przyjechał na miejsce zdarzenia, jeden z detektywów powiedział do niego, jako że Pickett był afroamerykaninem, czarny nie powinien oglądać nagiej białej kobiety. Mimo imponującej kariery i reputacji, Pickett nadal zmagał się z uprzedzeniami na co dzień. Spośród wszystkich miejsc zbrodni, które widział, nigdy nie zetknął się z ofiarą potraktowaną tak brutalnie jak Linda Slaten.

Udało się częściowo odtworzyć ostatnie chwile Lindy. Ona i jej synowie mieszkali w tym mieszkaniu od około dwóch tygodni. Poprzedniego popołudnia, w czwartek 3 września, 15-letni Jeff Slaten wrócił do domu i zastał pustą lodówkę. Nie było nic do jedzenia. Slatenowie mieszkali w lokalu komunalnym i żyli z zasiłków. Nie mieli wiele, ale Jeff wiedział, że jego mama ich kocha i robiła wszystko, by zadbać o rodzinę. Nawet gdy w szafce były tylko dwie puszki i mąka, Linda potrafiła wyczarować z tego prawdziwą ucztę. Jej jedynym priorytetem było dobro dzieci. Zabierała Jeffa i Tima na plaże, do parków i na koncerty. Jej celem było po prostu dawać im radość. Choć z trudem wiązała koniec z końcem i bywało ciężko z wychowaniem chłopców, Linda zawsze starała się zachować pogodę ducha.

W rozmowie z policją Jeff Slaten przyznał, że bywał buntowniczy i czasami ścierał się z matką. Twierdził jednak, że były to typowe nastoletnie sprzeczki, nic poważnego. Jedna z takich kłótni miała miejsce właśnie 3 września, gdy Jeff zdenerwował się z powodu braku jedzenia w domu. Wyszedł wtedy z mieszkania i pojechał rowerem do domu dziadków ze strony matki. Nakarmili go i odwieźli do domu około 21.30 tego samego wieczoru. Dwunastoletni Tim Slaten spędził drugą część dnia na treningu futbolu amerykańskiego, po czym został odwieziony do domu. Wrócił około 20.30 chwilę przed bratem. Później razem z mamą poszli do sąsiadów, gdzie odbywało się kameralne spotkanie.

Linda i Tim dołączyli do gości grających w karty. Około 22.00 Linda wróciła na chwilę do mieszkania, żeby powiedzieć Jeffowi gdzie jest, po czym wróciła do gry. Razem z Timem wrócili do domu około 23.30. Jeff nadal siedział w salonie i oglądał telewizję. Tim poszedł spać, podczas gdy Linda zmywała naczynia w kuchni. Jeff powiedział, że napięcie między nimi już opadło. Gdy Linda przechodziła obok niego w drodze do sypialni, powiedział – Kocham cię, mamo. Do zobaczenia jutro. Linda odpowiedziała – Kocham cię, Jeff. Dobranoc. Jeff wyłączył telewizor około północy i zasnął. Opisywał swoją mamę jako drobną, miała około 150 cm wzrostu i, jak to ujął, ważyła może z 45 kg z mokrymi ubraniami.

Ale nadal uważał ją za silną i zdolną stawić opór napastnikowi. Mimo to ani on, ani Tim nie usłyszeli w nocy niczego niepokojącego. Jeff podkreślał, że gdyby wiedział, że jego mama jest w niebezpieczeństwie, bez wahania ruszyłby jej na pomoc. Ślady nasienia znalezione w ciele Lindy dały podstawy do zabezpieczenia dowodów w śledztwie o gwałt. Ponieważ analiza DNA w kryminalistyce była wówczas jeszcze w powijakach, śledczy musieli zawęzić krąg podejrzanych tradycyjnymi metodami. Przesłuchano wiele osób, w tym uczestników gry w karty, w której Linda brała udział na kilka godzin przed śmiercią, a także innych sąsiadów. Policja rozmawiała również z miejscowym robotnikiem budowlanym, Bobbiem Deanem, z którym Linda niedawno się umawiała.

Okazało się, że para podobno zerwała dwa dni przed jej zabójstwem, a Linda wspominała znajomym, że Bobby był wobec niej zaborczy. Bobby twierdził, że w noc morderstwa był w domu z siostrą i matką. Potwierdziły to, ale nie były pewne, czy nie wyszedł później, gdy już poszły spać. Bobby zgodził się na badanie wykrywaczem kłamstw, ale wyniki były niejednoznaczne. Po tym odmówił dalszej współpracy z policją. Śledczy przyjrzeli się także ojcu Jeffa i Tima, Frankowi Slatenowi. Siostra Lindy, Judy, opisała go jako podłego, nic nie wartego gnoja. Linda i Frank poznali się jako nastolatkowie i już w młodym wieku dorobili się dwójki chłopców. Pobrali się, chcąc zapewnić synom prawdziwe, rodzinne życie.

Przez lata mieszkali razem w sąsiednim stanie Alabama, ale nie udało im się stworzyć szczęśliwej rodziny, o jakiej marzyli. Jeff i Tim opowiedzieli o czasach, gdy ojciec bił ich matkę. Agresja Franka nasilała się, gdy był pod wpływem alkoholu, co zdarzało się często. Gdy Jeff miał 7 lat, widział jak Frank chwycił Lindę za gardło i przyłożył jej pistolet do głowy. Chłopak interweniował, odciągając ojca. Był przekonany, że gdyby tego nie zrobił, Frank mógłby pociągnąć za spust. W połowie 1981 roku, po 9 latach małżeństwa, Linda złożyła pozew rozwodowy. Wtedy też przeprowadziła się z synami do Lakeland, szukając nowego początku.

Ze względu na historię przemocy domowej Franka oraz seksualny charakter zabójstwa Lindy, stał się on jednym z głównych podejrzanych. Frank, który wciąż mieszkał w Alabamie, twierdził, że w noc morderstwa jego byłej żony był w domu. Po śmierci matki Jeff i Tim Slaten zamieszkali u dziadków ze strony Lindy i nigdy więcej nie wrócili do swojego mieszkania. Chłopcy nazywali nieznanego zabójcę potworem i żyli w ciągłym strachu. Minęło sporo czasu zanim mogli się czuć komfortowo wychodząc z domu dziadków. Mieszkańcy miasteczka podzielali ich lęk, wierząc, że morderca wciąż jest wśród nich i może uderzyć ponownie. Bracia Slaten wiele nocy spędzali w łóżku dziadków, podczas gdy ich dziadek czuwał ze strzelbą w ręku.

W końcu wrócili do szkoły, kierując się radą, którą kiedyś dała im matka. Idźcie naprzód i nigdy się nie poddawajcie. Tim znów zaczął grać w futbol amerykański, znajdując oparcie w drużynie i trenerze. Tymczasem Jeff Slaten musiał się zmierzyć z czymś innym. Masz duże ręce, powiedział mu pewnego razu detektyw, dodając. I jesteś na tyle silny, żeby złapać matkę za gardło i ją zabić. Podobnie jak ojciec, Jeff został uznany za podejrzanego. Był ostatnią osobą, która widziała Lindę żywą i przyznał, że tamtego wieczoru wybuchła między nimi gwałtowna kłótnia. Współpracował z władzami, ale czuł, że nieustannie jest przesłuchiwany. Funkcjonariusze policji w Lakeland regularnie zabierali go ze szkoły tylko po to, by go przepytywać.

Jeff dobrowolnie poddał się badaniu wykrywaczem kłamstw, które zdał. Gdy policja zażądała powtórzenia testu i zasugerowała hipnozę, dziadkowie powiedzieli dość. Zażądali, by śledczy zostawili Jeffa w spokoju i zajęli się poszukiwaniem prawdziwego mordercy, ich córki. Traktowanie podejrzanego pogłębiało cierpienie pogrążonego w żałobie Jeffa. Mimo to ostatecznie zgodził się na drugie badanie poligrafem. Ponownie przeszedł je pomyślnie. Choć policja uznała, że nie ma dowodów przeciwko niemu, wciąż padał na niego cień podejrzeń. Ta presja odbiła się na chłopcach. Jeff i Tim porzucili szkołę, czując się zagubieni i obojętni. Jeff popadł w ciężką depresję i rozważał samobójstwo.

Obsesyjnie śledzili wiadomości, licząc na przełom w sprawie matki. Ale nic się nie zmieniało. Każda osoba przesłuchana przez policję miała porównane odciski dłoni i stóp ze śladami z miejsca zbrodni. Żaden się nie zgadzał, a sprawa Lindy Slaten trafiła do archiwum. Prawie dwie dekady później, w 1998 roku, detektyw Brad Grice z Lakeland dostał zadanie ponownego zbadania sprawy. Powiedział gazecie The Ledger. Mówi się, że w takich przypadkach mordercą często jest ktoś bliski. Przekazał próbkę nasienia zabójcy do laboratorium z nowoczesną technologią, która umożliwiła stworzenie pełnego profilu DNA.

Detektyw Grice spotkał się z Jeffem i Timem Slaten, którzy mieli już ponad 30 lat. Obaj dobrowolnie oddali próbki DNA. Żadna nie pasowała do zabójcy. Jeff został wreszcie oczyszczony z zarzutów i oficjalnie wykluczony jako podejrzany. Były mąż Lindy, Frank Slaten, odmienił swoje życie, przestał pić i starał się naprawić relacje z synami. On także oddał próbkę DNA, która wykluczyła go ze śledztwa. Inne osoby, w tym były chłopak Lindy, Bobby Dean, również zostały wyeliminowane. Detektyw Grice utknął w martwym punkcie. We wrześniu otrzymał kolejny ważny trop. Rok po zabójstwie Lindy Slaten dziesięcioletnia dziewczynka z Lakeland została uprowadzona z domu.

Ulmer odmawiał jednak współpracy ze śledczymi. Okazało się, że we wrześniu 1981 roku James Ulmer mieszkał u znajomego w tym samym kompleksie mieszkalnym co Linda Slaten. Co więcej, jego mieszkanie znajdowało się dokładnie naprzeciwko jej drzwi i nawet tam przebywał w noc jej śmierci. Biorąc pod uwagę uderzające podobieństwa między zabójstwem Lindy a metodami Ulmera, detektyw Grice był pewien, że znalazł mordercę. W momencie, gdy James Ulmer pojawił się na radarze detektywa Grisa, nie żył już od pięciu lat. Zmarł w więzieniu, prawdopodobnie z powodu niewydolności oddechowej, a jego ciało zostało skremowane.

Sprawę dodatkowo komplikował fakt, że w chwili przyjęcia Ulmera do systemu więziennego nie pobrano od niego próbki DNA, ani nie zarchiwizowano jej w żadnej bazie. Detektyw Grice skontaktował się z władzami, które prowadziły wcześniejsze śledztwo przeciwko Ulmerowi. Ponieważ sprawa została już dawno zamknięta, wszystkie materiały dowodowe, w tym próbki DNA, zostały zniszczone. Pojawiła się jednak szansa. Grice przekonał matkę Ulmera, by przekazała próbkę DNA. Można ją było wykorzystać do ustalenia, czy ktoś z jej bliskich był genetycznie powiązany ze sprawcą gwałtu na Lindzie Slaten. Wyniki testu wykluczyły Jamesa Ulmera jako sprawcę morderstwa.

Dla detektywa Grisa był to kolejny potężny cios. Znów był w punkcie wyjścia. Wciąż utrzymywał kontakt z Jeffem i Timem Slaten, obiecując im, że nie przejdzie na emeryturę dopóki nie znajdzie mordercy ich matki. Przesłał profil DNA sprawcy do ogólnokrajowej bazy FBI, gdzie był stale porównywany z nowymi wpisami. Żaden jednak nie przyniósł oczekiwanych rezultatów, a nagroda za informację pozostała nieodebrana. Gris powiedział The Ledger. Wciąż jest nadzieja, ale co tu gadać, to nie takie proste. To frustrujące, kiedy wiesz, że jeśli tylko udałoby się zidentyfikować to DNA, to tak, jakbyś miał podejrzanego, tylko nie znał jego imienia. Z biegiem lat detektyw Grice zaczął podejrzewać, że sprawca śmierci Lindy może już nie żyć.

Po 17 latach pracy nad sprawą, brat Grice przeszedł w 2015 roku na emeryturę z powodów zdrowotnych. Nie udało mu się dotrzymać obietnicy złożonej braciom Slaten i czuł, że ich zawiódł. Jeff i Tim byli rozczarowani, ale nie mieli do niego żalu. Pogodzili się z tym, że prawdopodobnie umrą, nie dowiedziawszy się, kto zabił ich mamę. Jeff Slaten powiedział. To była męka przez całe życie. Nie wiedzieć, kim on jest. Cały czas bałem się, że mogę się przyjaźnić z tym kimś. Cały czas oglądałem się za siebie. Spałem z nożem sprężynowym pod poduszką. Tim Slaten dodał w rozmowie z The Ledger. To mógł być ktoś obok ciebie. Nigdy nie masz pewności.

Wtedy nad sprawą Lindy Slaten pracowało już ponad 20 detektywów. Tropów szukano nawet w Luizjanie i Karolinie Północnej. Jeff i Tim regularnie odwiedzali komisariat policji w Lakeland albo dzwonili, by przypomnieć o sobie i sprawie. Z czasem zaprzyjaźnili się z funkcjonariuszami, którzy zapewniali ich, że wciąż traktują tę sprawę z ogromnym zaangażowaniem. Ale mijały kolejne lata, aresztowania nie było, a nadzieja powoli gasła. W 2018 roku firma Parabon Nanolabs, specjalizująca się w wykorzystywaniu genealogii genetycznej do rozwiązywania zimnych spraw, skontaktowała się z Wydziałem Egzekwowania Prawo Stanu Floryda.

Zapytali, czy chcieliby wysłać DNA ze sprawy Lindy Slaten do dalszej analizy w związku z coraz większymi sukcesami tej nowej techniki śledczej. Od morderstwa Lindy minęło 38 lat, ale zestaw dowodowy zgwałtu został zachowany w idealnym stanie, oczekując na taką właśnie okazję. Sissy Moore stała na czele zespołu genealogii genetycznej w Parabon Nanolabs. Uznawana była za specjalistkę w swojej dziedzinie i to jej zespół zajmował się sprawą Slaten. Prace rozpoczęto od załadowania DNA sprawcy na publiczną platformę genealogiczną GEDmatch. Klienci tej strony przesyłają próbki śliny do firm zajmujących się badaniami genealogicznymi, by uzyskać raport o pochodzeniu. Potem mogą kontaktować się z członkami rodziny i dalszymi krewnymi przez internetowe bazy danych.

Śledczy robią podobnie, tyle że za pomocą anonimowego DNA z miejsca zbrodni, licząc na odnalezienie sprawcy poprzez pokrewieństwo. Ta metoda została już wcześniej zastosowana przy ujęciu zabójcy ze złotego stanu. Nie było zaskoczeniem, że morderca Lindy Slaten nie wrzucił własnego DNA do GEDmatch, ale Sissy Moore i jej zespół stworzyli drzewo genealogiczne na podstawie jego dalszych krewnych, którzy to zrobili. Uzupełnili luki przy pomocy aktów urodzenia, ślubów, nekrologów i portali społecznościowych. Zespół Moore potrzebował zaledwie jednego weekendu, by zidentyfikować trzy sieci genetyczne – odrębne gałęzie drzewa, które zbiegały się w jednej rodzinie. A ta miała tylko jednego syna, który w 1981 roku mieszkał w Lakeland.

Cece Moore była przekonana, że to on był dawcą DNA. Ulubionym sportem Tima Slatena był futbol amerykański. Kilka tygodni po śmierci matki, 14-letni Tim wrócił do grania, znajdując pocieszenie wśród kolegów z drużyny. Jednym z jego największych kibiców był asystent trenera. Dwudziestoletni mężczyzna znany wszystkim jako Trener Joe. Jego pełne nazwisko brzmiało Joseph Mills. Poza wolontariatem w młodzieżowym programie sportowym Lakeland, Mills pracował w magazynie mleczarskim. Wiedział, że Linda Slaten była samotną matką, której nie stać było na samochód, więc często jej pomagał, wożąc Tima na treningi i z powrotem.

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.