Sprawa 38: Chłopiec A

Detektywi z zapałem przeszukiwali archiwa uczniów z poprzednich lat, licząc na odnalezienie kogoś podejrzanego. Jednak nikt się nie wyróżniał. Tymczasem przez ulicę Kobe przetoczyła się fala niepokoju. Nikt nie wiedział jak zaakceptować przypadek tak brutalnego morderstwa. Rodzice zaczęli odprowadzać dzieci do szkół i odbierać je osobiście, zakazując im wychodzenia z domu bez opieki. Do patrolowania dzielnicy wysłano 250 dodatkowych policjantów. Ówczesny premier Japonii Ryutaro Hashimoto wezwał do jak najszybszego schwytania sprawcy. Mimo to morderca wymykał się policji. Gospodyni domowa Takako Miyoshi powiedziała gazecie The Washington Post.

To dorośli powinni ponosić za to winę. W odpowiedzi Ministerstwo Edukacji ogłosiło badania nad wpływem przemocy w mediach na młodzież. Zapowiedziano również wprowadzenie nowego programu nauczania skupiającego się na edukacji duchowej i nauce o wartości życia. Japoński system edukacji także znalazł się pod ostrzałem za ogromną presję jaką wywierał na uczniów, nie troszcząc się o ich stan emocjonalny. Niektórzy spekulowali, że stres związany z egzaminami był zbyt wielki dla chłopca i popchnął go do przemocy. Jeden z terapeutów w Kobe, cytowany przez The Guardian, był szczególnie poruszony wyznaniem chłopca A, że czuł się niewidzialny. W liście do gazety napisał

Według zapisanych wspomnień chłopiec A, który nazywa siebie niepoprawnym dewiantem seksualnym, zabrał głowę do łazienki, zamknął się i popełnił czyn jeszcze bardziej odrażający niż morderstwo. W innym fragmencie książki pisze. Kiedy poszedłem do szkoły średniej, znudziło mnie już zabijanie kotów i zacząłem fantazjować o tym, jak to jest zabić człowieka takiego jak ja. Choć Chłopiec A przeprosił rodziny ofiar w książce, ojciec Juna uznał te przeprosiny za puste i nieszczere. Ta książka całkowicie podeptała nasze uczucia. To oczywiste, że on nie żałuje tego, co zrobił. Według serwisu The Star publikacja zawiera również listy z przeprosinami, które Chłopiec A co roku wysyłał matce Ayaki Tamashity.

Początkowo uznawała je za szczere, jednak gdy zauważyła je w książce, bardzo się rozgniewała. Zrozumiała, że zostały napisane tylko po to, by później trafić do Zeki. Po premierze książki część opinii publicznej zaczęła wątpić, czy Chłopiec A rzeczywiście się zresocjalizował. Niektóre fragmenty ujawniały człowieka, który wciąż nie żałuje swoich czynów. W jednej z części pisze o swoich uczuciach po umieszczeniu głowy Juna na bramie szkoły. Pozwólcie, że coś wyznam. Uznałem ten widok za piękny. Poczułem, że urodziłem się tylko po to, by zobaczyć tę eteryczną piękność przed moimi oczami. Pomyślałem, że mógłbym umrzeć. W 2015 roku Chłopiec A. uruchomił stronę internetową zatytułowaną The Unbearable Transparency of Being, czyli Nieznośna Przejrzystość Istnienia.

Na której zamieszczał dziwaczne obrazy nagiego mężczyzny z czarną tkaniną na twarzy. Mężczyzna, za którego chłopiec A się podawał, został wklejony w różne obrazy za pomocą photoshopa. W jednej z grafik tors mężczyzny został osadzony na korpusie skorpiona. W innej mężczyzna leżał nago na plecach, trzymając między nogami obce ślimakowate stworzenie z zębami. W odpowiedzi na publikację strony, która zdawała się służyć wyłącznie zaspokojeniu próżności chłopca A, tabloid Shukan Post ujawnił jego prawdziwe imię. Według gazety chłopiec A to Shinichuro Azuma. W 2015 roku mieszkał w prefekturze Saitama na północ od Tokio.