Sprawa 38: Chłopiec A

Detektywi z zapałem przeszukiwali archiwa uczniów z poprzednich lat, licząc na odnalezienie kogoś podejrzanego. Jednak nikt się nie wyróżniał. Tymczasem przez ulicę Kobe przetoczyła się fala niepokoju. Nikt nie wiedział jak zaakceptować przypadek tak brutalnego morderstwa. Rodzice zaczęli odprowadzać dzieci do szkół i odbierać je osobiście, zakazując im wychodzenia z domu bez opieki. Do patrolowania dzielnicy wysłano 250 dodatkowych policjantów. Ówczesny premier Japonii Ryutaro Hashimoto wezwał do jak najszybszego schwytania sprawcy. Mimo to morderca wymykał się policji. Gospodyni domowa Takako Miyoshi powiedziała gazecie The Washington Post.

To dorośli powinni ponosić za to winę. W odpowiedzi Ministerstwo Edukacji ogłosiło badania nad wpływem przemocy w mediach na młodzież. Zapowiedziano również wprowadzenie nowego programu nauczania skupiającego się na edukacji duchowej i nauce o wartości życia. Japoński system edukacji także znalazł się pod ostrzałem za ogromną presję jaką wywierał na uczniów, nie troszcząc się o ich stan emocjonalny. Niektórzy spekulowali, że stres związany z egzaminami był zbyt wielki dla chłopca i popchnął go do przemocy. Jeden z terapeutów w Kobe, cytowany przez The Guardian, był szczególnie poruszony wyznaniem chłopca A, że czuł się niewidzialny. W liście do gazety napisał

Według gazety Japan Times przewodniczący Komisji Zwolnień Warunkowych powiedział, że komisja kilkakrotnie rozmawiała z mężczyzną i dokładnie oceniła jego stan resocjalizacji, cytując, Doszliśmy do wniosku, że opieka psychiatryczna i edukacja resocjalizacyjna przyniosły dobre rezultaty. Adwokat Chłopca A. zaapelował o zachowanie jego tożsamości i miejsca pobytu w tajemnicy. Na łamach gazety Japan Times powiedział. Jeśli ludzie wokół niego zrobią z tego sensację, utrudni mu to ponowną integrację ze społeczeństwem. Teraz, kiedy zrozumiał wartość swojego życia, pragnie odkupić winy. Bardzo dorósł w krótkim czasie. Nie obawiam się, że popełni kolejne przestępstwa.

Według zapisanych wspomnień chłopiec A, który nazywa siebie niepoprawnym dewiantem seksualnym, zabrał głowę do łazienki, zamknął się i popełnił czyn jeszcze bardziej odrażający niż morderstwo. W innym fragmencie książki pisze. Kiedy poszedłem do szkoły średniej, znudziło mnie już zabijanie kotów i zacząłem fantazjować o tym, jak to jest zabić człowieka takiego jak ja. Choć Chłopiec A przeprosił rodziny ofiar w książce, ojciec Juna uznał te przeprosiny za puste i nieszczere. Ta książka całkowicie podeptała nasze uczucia. To oczywiste, że on nie żałuje tego, co zrobił. Według serwisu The Star publikacja zawiera również listy z przeprosinami, które Chłopiec A co roku wysyłał matce Ayaki Tamashity.

Początkowo uznawała je za szczere, jednak gdy zauważyła je w książce, bardzo się rozgniewała. Zrozumiała, że zostały napisane tylko po to, by później trafić do Zeki. Po premierze książki część opinii publicznej zaczęła wątpić, czy Chłopiec A rzeczywiście się zresocjalizował. Niektóre fragmenty ujawniały człowieka, który wciąż nie żałuje swoich czynów. W jednej z części pisze o swoich uczuciach po umieszczeniu głowy Juna na bramie szkoły. Pozwólcie, że coś wyznam. Uznałem ten widok za piękny. Poczułem, że urodziłem się tylko po to, by zobaczyć tę eteryczną piękność przed moimi oczami. Pomyślałem, że mógłbym umrzeć. W 2015 roku Chłopiec A. uruchomił stronę internetową zatytułowaną The Unbearable Transparency of Being, czyli Nieznośna Przejrzystość Istnienia.