Sprawa 29: Morderca o Płaczliwym Głosie

Słychać było napięcie między pozornym spokojem a nagłą przemocą, która za chwilę miała nastąpić. Detektywów zszokowało, gdy Stefani wyznał jeszcze jedno morderstwo, o które nigdy nie był podejrzewany. 33-letnia Kathleen Greening została utopiona w wannie w swoim domu 21 lipca 1982 roku, zaledwie kilka tygodni przed zabójstwem Barbary Simmons. Detektywi zaczęli dopytywać Paula Stefaniego o szczegóły tego zdarzenia. Zapytali go wprost, czy oboje weszli razem do wanny. Stefanie odpowiedział twierdząco – tak, wszedł do wanny razem z nią, był tego pewien. Chwilę później opowiedział, że pamięta moment, w którym przytrzymywał jej głowę pod wodą, że widział jej twarz, kiedy próbowała się wynurzyć.

Śledczy chcieli ustalić, jak dokładnie to zrobił, czy pchnął ją w okolicach klatki piersiowej, czy może przycisnął za ramiona. Stefani odpowiedział bez wahania. Trzymał ją za ramiona, obojgiem rąk. Detektywi sięgnęli po akta nierozwiązanej sprawy Kathleen Grinning. Wśród dowodów znajdował się jej notes z adresami. Znaleziono tam wpis PO-S i numer telefonu. Po sprawdzeniu okazało się, że był to ten sam numer, który Stefani podał w nocy, gdy został aresztowany za napaść na Denise Williams. Wreszcie sprawy Karen Potak, Kimberly Compton i Kathleen Grinning doczekały się sprawiedliwości. Prokurator, który doprowadził do skazania Stefaniego za zabójstwo Barbary Simons, uważa, że Stefani nie czerpał przyjemności z zabijania.