Sprawa 102: Julio i Candra Torres

Był przekonany, że z jego kryminalną przeszłością policja spróbuje oskarżyć go o morderstwo. W końcu zrozumiałem, że muszę się zmyć, że nikt mi nie uwierzy, powiedział detektywom. Powiedziałem Candrze, że może zrobić co chce, ale ja ruszam w góry. Powiedziała, że nie mogę jej tam zostawić, że muszę zabrać ją z powrotem do cywilizacji, ale ja powiedziałem, nie ma mowy, jadę. Powiedziałem jej, że jeśli chce, może iść ze mną, ale musi się pośpieszyć i zebrać swoje rzeczy. Nie potrafiąc samodzielnie wydostać się z rozległego, nieznanego i niebezpiecznego lasu, Candra postanowiła zostać z Tomem, licząc, że w końcu się opamięta. Tom przykrył ciała Julio i Rustiego gałęziami i krzakami, żeby zabezpieczyć je przed dzikimi zwierzynami.

Rusty odniósł podobną ranę. Jego ciało znaleziono dalej na ścieżce, również niedbale przysypane liśćmi. Tom już oddał policji karabin Sawacz kal. 22, z którego zastrzelił Rustiego. Następnego ranka poprowadził śledczych przez gęsto zalesiony teren do miejsca, gdzie wyrzucił Winchestera, z którego zginął Julio. Musieli iść pieszo, przedzierając się przez gęstą roślinność, podążając w górę rzeki Kolałosz. Szli godzinami przez las, rzekę, a potem wzdłuż kolejnego strumienia. Las stawał się coraz bardziej gęsty i dezorientujący, ale był jeden ślad wskazujący, że zmierzają we właściwym kierunku. Śledczy zauważyli wcześniej odgniecione w ziemi odciski butów Toma.

Po nagłej i brutalnej śmierci Julio i Rastiego, Candra zamieszkała u rodziców, żeby mogli się nią zaopiekować. Lola uważnie obserwowała córkę przez te pierwsze dni. Nie mogła pozbyć się wrażenia, że coś tu nie gra. Głos Candry, kiedy opowiadała o strzelaninie, nie brzmiał jak jej zwyczajny głos. Lola powiedziała w programie Forensic Files, że słowa Candry brzmiały tak, jakby dochodziły z głośnika stereo, jakby były odtwarzane czy coś. Być może tak właśnie przeżywała żałobę, ale mimo wszystko Lola czuła niepokój. Dopiero kiedy Candra wróciła do mieszkania, które dzieliła z Julio, jej zachowanie nagle się zmieniło.

Zamiast tego zmusił Candrę, by odciągnęła ciało Rustiego ze ścieżki i przykryła je gałęziami i liśćmi. Gdy przesuwała ciało psa, zauważyła, że jego łapy wciąż drgają. Sprawa 102 Kiedy Candra przykryła ciało Rustiego, Tom związał jej nadgarstki i zaprowadził ją na polanę, gdzie zastrzelił Julio. Ostrzegł ją, żeby nie patrzyła na ciało Julio, bo to tylko jeszcze bardziej ją rozstroi i zostawił ją stojącą nieopodal, samemu zabierając zegarek, który Julio miał na ręku.

Candra zapytała, dlaczego po prostu nie zostawił Julio gdzieś związanego. To byłoby okrutne, odpowiedział Tom. Podobnie tłumaczył zabicie Rustiego, mówiąc, że zrobił to z litości, bo pies i tak nie przeżyłby ich wyprawy. Tom opowiadał Candrze historię o swojej brutalnej przeszłości i wielu zabójstwach, których miał się dopuścić. Był wielkim fanem Adolfa Hitlera i mówił, że nienawidzi swojej rodziny. A kiedy nie wygłaszał takich tyrat, gwałcił Candrę. Uderzyło ją, jak bardzo odpychająco wyglądały jego oczy. Candra była prowadzona coraz głębiej w las. Za każdym razem, kiedy Tom robił sobie przerwę, wyciągała Biblię, którą koleżanka poradziła jej spakować i czytała z niej na głos.

Nazywam się Shannon Maldonado i jestem założycielką Yowie, sklepu z upominkami inspirowanego sztuką i rękodziełem. Wybrałam Shopify, ponieważ na tle konkurencji była to jedna z najbardziej przyjaznych dla użytkownika opcji. Zależało mi na poznaniu odpowiedzi na pytanie, gdzie będziemy w przyszłości. Wszystkie narzędzia potrzebne do analizy sprzedaży, na przykład do planowania zapasów, są dostępne bezpośrednio na pulpicie. Uruchom darmową wersję próbną na shopify.com. Dziękujemy za wysłuchanie reklam. Wspierając naszych sponsorów wspieracie Casefile w produkcji nowych odcinków. Tom Brown zgodził się zabrać Candra Torres z powrotem do obozowiska, gdzie nadal leżały ciała Julio i Rustiego.

Hearst została porwana w 1974 roku przez lewicową organizację, która przetrzymywała ją jako zakładniczkę przez 19 miesięcy. Podczas gdy prokuratorzy twierdzili, że Hearst dobrowolnie związała się ze swoimi porywaczami i zgodziła się uczestniczyć w napadzie, jej obrońca utrzymywał, że została poddana praniu mózgu. Niektórzy psychologowie uważają, że syndrom sztokholmski pojawia się wtedy, gdy ofiara przeżywa silny szok traumatyczny z rąk oprawcy, który następnie ją izoluje, indoktrynuje i obiecuje jej jakąś nagrodę w przyszłości. W przypadku Candra Torres traumatycznym szokiem było postrzelenie Julio i Rastiego, a także wielokrotne gwałty. Następnie została odizolowana i poddana indoktrynacji przez Toma Brauna, który wciąż powtarzał jej, że postrzelenie Julio było wypadkiem.

Czy naprawdę chciałam myśleć, że mój mąż zginął tylko po to, żeby ktoś mógł mnie zgwałcić i porwać? Dla mnie zaprzeczenie było najlepszym sposobem na przetrwanie. Choć detektywi wierzyli w oskarżenia Candry przeciwko Tomowi Brownowi, nie mieli sposobu by je udowodnić. Sprzeczne zeznania Candry i niezdany test poligraficzny mogły zostać wykorzystane przez obronę do podważenia jej wiarygodności i przedstawienia jej jako niewiarygodnego świadka. Poza tym nie widziała jak Tom strzela do Julio, jedynie to słyszała. Potrzebowali fizycznych dowodów na to, że doszło do morderstwa. Candra mówiła, że Tom zastrzelił Rustiego od tyłu, natomiast Tom twierdził, że strzelił do psa, gdy ten biegł na niego.

Gdyby to była prawda, kula weszłaby w głowę Rustiego od przodu. Zastępcy szeryfa zrobili zdjęcia ciała Rustiego na obozowisku, ale nie zlecili sekcji zwłok psa. Ponieważ Rustie został już dawno pochowany w zbiorowym grobie, nie było możliwości sprawdzenia, która wersja była prawdziwa. Mieli jednak pewne ślady kryminalistyczne związane ze śmiercią Julio. Eksperci nie znaleźli na twarzy Julio, w miejscu wejścia pocisku, żadnych śladów prochu, co wskazywało, że nie został postrzelony z bardzo bliskiej odległości. Aby ustalić minimalny dystans, z jakiego mógł zostać trafiony, eksperci balistyczni przeprowadzili testy z użyciem karabinu Toma Brauna.