Sprawa 102: Julio i Candra Torres

Tuż za nimi biegł mniejszy ślad, który uznano za należący do Candry. Jak opisano w książce Empty Promises autorstwa Ann Rule, po dziesięciu godzinach marszu Tom w końcu się zatrzymał, wskazał przed siebie i powiedział, tam jest moja broń. Dotarli do miejsca, gdzie on i Candra spędzili swoją drugą noc razem w dziczy. Chociaż Tom twierdził, że do pobliskich zarośli wyrzucił plastikową torbę z około 11 nabojami, nie udało jej się odnaleźć. Detektywi zabezpieczyli za to śpiwór, który wyglądał na całkowicie rozszarpany od ciągnięcia go przez nierówny teren. Tom wyjaśnił, że on i Candra porzucili go, kiedy wreszcie odnaleźli drogę powrotną.

Candra odwróciła wzrok z dezaprobatą, bojąc się, że ściągnie w ten sposób niedźwiedzice i narazi ich na niebezpieczeństwo. Tom znów posłał jej ten sam niepokojący uśmiech i opuścił broń. Candra miała potem trudności z zaśnięciem. Nie podobał jej się Tom ani to, jak zdawał się czerpać przyjemność z samego zabijania. Powiedziała o swoich obawach Julio, który uważał Toma za ekscentryka, ale nieszkodliwego. Mimo to kazał Candrze zapiąć bluzkę, żeby zakryć dekolt. Niepokój Candry jeszcze bardziej się nasilił następnego dnia. Zauważyła, że Tom dość luźno trzymał swój karabin z lufą skierowaną w stronę Julio. Potem zażartował w niepokojący sposób z jej ukochanego psa.

W tamtym czasie miał też przy sobie dwa karabiny należące do pracodawcy. Minął cały dzień i nie było ani Toma, ani ciężarówki. Kiedy pracodawca zrozumiał, że został okradziony, zgłosił na policję kradzież pojazdu. W Nebraska wydano za Tomem nakaz aresztowania, ale tamtejsze organy ścigania nie zdołały go namierzyć. Jak się okazało, przejechał skradzionym pick-upem całą drogę z powrotem do Oregonu. Przeszłość Toma, naznaczona przemocą, sprawiła, że śledczy byli skłonni uwierzyć w drugą wersję wydarzeń przedstawioną przez Candra Torres, mimo że nie przeszła badania wykrywaczem kłamstw. Choć poligraf jest używany w niektórych jurysdykcjach jako narzędzie przesłuchań i bywa nazywany wykrywaczem kłamstw, w rzeczywistości nie wykrywa kłamstw.

Mierzy reakcje fizjologiczne na różne pytania, a wyniki danej osoby mogą zależeć od wielu czynników. Techniki takie jak kontrolowane oddychanie czy ćwiczenia myślowe mogą pomóc komuś przejść badanie poligraficzne. Z drugiej strony osoba zdenerwowana i silnie rozstrojona emocjonalnie może reagować w sposób, który badający uzna za nieszczery. Jak później powiedziała w Forensic Files matka Candra Torres. Poligraf nie mierzy prawdy ani kłamstwa. On mierzy emocje. A jeśli jesteś szesnastoletnią dziewczyną, którą zgwałcono, którą poprowadzono w głąb gór i opowiadasz o swoim mężu, którego kochałaś, a którego zastrzelił ten morderca, to czy nie byłabyś rozemocjonowana?

W książce Empty Promises autorka gatunku True Crime, Ann Rule, nadała temu człowiekowi pseudonim Wendell Stokeberry. Tak jak Tom, Wendel miał bogatą kartotekę kryminalną i Tom czuł się przy nim na tyle swobodnie, by się zwierzać. Zaczął mówić o swoim zbliżającym się procesie, zapewniając Wendela, cytat, Tom otwarcie opowiedział Wendelowi, jak celowo strzelił Julio w twarz, twierdząc, że został wynajęty, by go zamordować. Potem przechwalał się, że przekonał Candrę Torres, by trzymała się jego wersji o przypadkowym postrzeleniu i mówił, że Candra nie jest wystarczająco silna psychicznie, by wystąpić przeciwko niemu w sądzie. Twierdził też, że ława przysięgłych i tak nie uzna jej za przekonującą, bo wyglądała na starszą niż była w rzeczywistości i miała uwodzicielski sposób bycia.

Jego pokaz okazał się jednak kompletną porażką, gdy wyszło najaw, że taki sposób przekazywania broni nijak nie pasował do rany jaką odniósł Julio. Sędziemu zajęło 3 dni na wydanie wyroku. Uznał Toma Brauna za winnego i skazał go na dożywocie w stanowym więzieniu Oregonu. W kolejnych latach Tom Brown wielokrotnie ubiegał się o zwolnienie warunkowe, ale bezskutecznie. Według stanu na początku 2022 roku nadal przebywał w więzieniu, a jego zwolnienie było planowane na sierpień 2023 roku. Obecnie ma 78 lat. Sprawa Julio i Candra Torres została szeroko opisana przez autorkę powieści True Crime, Ann Rule.