ANASTAZJA I MARCIN KUŚ: CZASAMI PISZĄ JEJ "MNIEJ ZDJĘĆ, WIĘCEJ TRENINGU"

Nie, nic z tych rzeczy. Wiadomo, że od najmłodszych lat Nazka uprawiała różne dyscypliny. Dawaliśmy jej wybór. Do niczego jej nie zmuszaliśmy w żadnym momencie. No i ona tak w sumie przez przypadek się wydarzyło, że poszła w lekkoatletykę. No właśnie, Anastazja, bo ty też mówiłeś o tym, że ten sport rzeczywiście był w twoim życiu od samego początku. Ty dzisiaj wracając z pamięcią do swoich lat dziecinnych, jak je wspominasz a propos właśnie sportu? Tak, no generalnie bardzo dobrze wspominam. Były może trochę inne niż klasyczne dzieciństwo, bo jednak często zmienialiśmy to miejsce zamieszkania, przez to właśnie, że tata też grał w różnych klubach, więc je przeprowadzaliśmy, mieszkaliśmy też za granicą, więc też no dla małego dziecka nie jest to takie łapa. Takie proste prostu, które chodzi do przedszkola tak naprawdę.

No tak jak Nazka wspomniała, no szukaliśmy uzupełnienia do tenisa, żeby ogólny rozwój poszedł jeszcze bardziej do góry, padł na lekką. Oczywiście, tak jak wspomniała, pierwszy rok był taki raz poszła, raz nie poszła, ale właśnie trener śp. Ludwichowski rozkochał Nazkę w tym bieganiu. Tak jak wspomniała również Nastka, żona tak ją motywowała. Ja tam też czasami mówię, no Nasuś, postanowiłaś na tą lekką atletykę się zapisać, no to idź na ten trening, potrenuj. No i tak to się wszystko zaczęło. Słuchaj, Darek Dźwigała powiedział o tobie. Lekkoatletyczny bieg z dużą mocą, długi krok. Jacek Grombowski dodaje explosive power, to za twoją szybkość na tych pierwszych pięciu metrach. Ty miałeś kiedyś propozycję zmiany dyscypliny sportu z piłki nożnej na lekką atletykę.

I powiedz, jak Nastka zaczęła biegać, nie pomyślałeś sobie tak, no moje geny? To faktycznie, no ja byłem takim zawodnikiem eksplozywnym, z dobrą szybkością. Więc pewnie jakieś tam geny Nazka liczyła po mnie. Też miałem propozycję zmiany dyscypliny, ale się nie zdecydowałem. Tak jak Nazka zaczęła biegać, to było widać po niej właśnie ten luźny, swobodny, długi krok. Ja od początku mówiłem, że ona będzie biegała 400 metrów. Jak zaczynała, to tam najdłuższy dystans był 300 wtedy, bo to wiadomo, kategoria idzie razem, dystans się wydłuża razem z wiekiem. Na początku 300 biegała, ale ja powiedziałem, że docelowo będzie 400, bo ma taki fajny, długi krok. A powiedzcie, skoro już doszliście do tego, że obydwoje szybko biegacie, doszło między wami do rywalizacji o to, kto jest najszybszy w rodzinie?

Myślę, że ogólnie jeśli chodzi, czy o związki sportowe, czy tak dalej, patrząc na świat, na Stanach Zjednoczonych, gdzie ten profesjonalizm jest naprawdę na wysokim poziomie, czy też pokazują ostatnie miejsca świata, gdzie zrobiliśmy tylko jeden medal, że ten świat po prostu poszedł do przodu i że są różne czynniki, nawet te takie właśnie drobne, ten profesjonalizm, na co się składa naprawdę małe rzeczy, nie tylko w treningu, bo trening tak naprawdę jest podobny wszędzie. To chodzi właśnie o te nowinki jakieś technologiczne, które na przykład Amerykanie mają, my nie mamy. I właśnie ten profesjonalizm, na przykład też można u Holendrów bardzo dobrze zauważyć w sztafiecie holenderskiej. Ten profesjonalizm jest naprawdę potrzebny, a do Polski wszystko dochodzi z opóźnieniem lekkim. Ja bym jeszcze dodał właśnie, tak jak Nazka wspomniała, trening sportowy stricte jest wszędzie podobny.

Nazka wspomniała te nowinki technologiczne. Regeneracja. No właśnie, sen. O której kładziesz się spać? 22. Codziennie? Mhm. I jesteś tak w tym bardzo mocno zdeterminowany? Tak, tak. To właśnie regeneracja, bo wiadomo, trening trzeba zrobić na bieżni czy w siłowni, ale są jeszcze inne godziny, wiele godzin, gdzie właśnie nas kadba o to, o regenerację, współpraca z psychologiem. No właśnie, bo o to chciałem Ja chciałem zapytać, bo to też rzuca się w oczy, co świadczy o bardzo poważnym i profesjonalnym podejściu do tematu przez ciebie. Pracujesz z Dariuszem Nowickim. Co daje ci ta współpraca? Jest taka różnica na przykład, że stwierdziłaś, że to wniosło coś do twojej kariery sportowej? Właśnie psychologiczne, jak to się mówi, spojrzenie? Tak, ja uważam, że bardzo dużo wniosłam i uważam, że szczególnie w sportach indywidualnych takie właśnie zbieganie, gdzie ta głowa odgrywa bardzo dużą rolę, szczególnie w tych ważnych momentach, powinniśmy współpracować z psychologiem sportowcym.

Tak, no i właśnie szczególnie, żeby po prostu go nie czytać, żeby nie wchodzić w te komentarze, bo to jest najgorsze, co można tylko zrobić, szczególnie na przykład pomiędzy biegami, na przykład jak mamy turniejowe bieganie, eliminacje, półfinały, finały, to pomiędzy na przykład czytać, przeczytać social media, jakieś artykuły, sugerować się tym, co piszą ludzie na twój temat, szczególnie czy na X, czy na jakichś innych platformach. No tam jest tego bardzo dużo i po prostu osób, które no nie do końca się znają po prostu na tym, co się dzieje w ogóle na świecie lekkoatetycznym, a wyrażają swoją opinię. No tak, no chyba tam merytoryki to nie należy oczekiwać. Tak, no tym bardziej, że ludzie nie wiedzą jak Nazka trenuje, ile trenuje, kiedy trenuje, jaki jest cel treningu w danym okresie przygotowawczym załóżmy, prawda? A się wypowiadają na tematy treningowe. No to nie bierzemy tego zupełnie pod uwagę.