#25 Ravin Jesuthasan – How to navigate in the world of work without jobs

Cześć John, miło Cię poznać. Ravin, jesteś futurystą, autorem kilku bestsellerów. Jesteś także członkiem World Economic Forum. Chciałbym znać trochę o Twoim backgroundu, zwłaszcza dla naszych młodych słuchaczy. Co w tym świecie doprowadziło Cię do tego świata pracy i futuryzacji? Thanks John. I think I would characterize my journey like we talk about in work without jobs as one of perpetual reinvention. I'm a retreaded finance guy who started in finance, moved into strategy consulting. Przeszedłem do konsultacji humanitarno-kapitalistycznej.

I mam przyjemność być w stanie dalej rozwijać się, partnerować z moim wyjątkowym kolegą Johnem Boudreau, z którym koordynowaliśmy 4 książki. I znowu, to jest po prostu podróż, w której, jak się zrezygnowałem, otworzyły się nowe możliwości. Jeśli pomyślisz o tej podróży do tego, gdzie jesteś dzisiaj, jeśli pomyślesz o tym, że jesteś najlepszym pisarzem, futurologistą, że będziesz skupiał się na przyszłości pracy, czy to było coś, co mogłeś wymyślić, czy były jakieś krytyczne decyzje, które musiałeś podjąć w twojej karierze, żeby naprawdę przejść w tę drogę? Yeah, you know, it's a really good question, John, because I'll draw a corollary to something that I consistently hear from my clients.

Mówisz o tym, że zacząłeś eksplorować pracę w 2006 roku. Czy możesz pomóc nam zrozumieć, 63% odkryło, że ludzie nie uwierzyli w nazwiskach pracy. Koncepcja tego, dla czego jesteś zatrudniony i co robisz, nie jest wcale ta sama. Czy to było w 2006 roku? Czy to było wdrożenie Twojej zrozumienia? Czy to było bardziej to, że roboty przyjeżdżają i zajmują nasze pracy? What was really driving this conversation that you started with yourself in 2006? Yeah, so I think there were multiple things that were driving it, John. One was the fact that organizations were needing to become ever more agile.

But I think the most important thing is something that my good friend Gary Bowles from Singularity University and the author of a really compelling book Piosenka o przyszłości pracy nazywa się Rosetta Stone for Skills, gdzie mamy architekturę. John, kiedy mówisz X i Ravin mówi Y, to tak to jest. Myślę, że to jest bardzo ważne. Organizacje muszą być dużo bardziej rozmiarowane, jeśli chodzi o architekturę ich umiejętności. Tak, potrzebujemy rzeczy jak certyfikacja i absolutną precyzję, kiedy rozmawiamy o niektórych tych technicznych umiejętnościach. Wiesz, jeśli ktoś jest implementatorem pracy, to absolutnie potrzebujemy dowody tego, ale wiesz, to nie jest tak, jak gdybyśmy spojrzeli na inne rodzaje umiejętności.

Więc w zasadzie, myślę, że to o czym rozmawialiśmy, kiedy wspomnieliśmy o tym, że automacja w taki humanistyczny sposób, jest to, że, wiesz, kiedy idziemy do recepcji, na przykład teraz, recepcjonista, to było, wiesz, cześć, witaj, z kim chcesz porozmawiać, z kim jesteś. It was an interaction, it was a dialogue with a human being. Now we have a situation where there's a receptionist sitting behind a desk and ultimately that person is just pointing and saying, you know, please fill out this document on this iPad and your person will come to meet you. It's this idea that the work was deconstructed, you know, the receptionist no longer needs to do all that other work, it's actually the guest that's doing all the work, but if that person's not there to greet that person, we're going to lose something.