Zagadka rodziny Bamber

Sheila ostatecznie otrzyma diagnozę schizofrenii paranoidalnej. Zdaje się, że wierzenia, że słowa jej matki o diable, o Bogu, o tym, że jest dzieckiem diabła, tworem diabła, miały duży wpływ na rozwój jej choroby. Sheila miała mówić lekarzowi właśnie na przykład, że wierzy, że jest dzieckiem diabła, że tym samym jej synowie są dziećmi diabła, którzy są na ziemi, aby czynić zło. Raz uważała, że jej synowie zagrażają jej i planują ją zabić. Innym razem, że próbują ją uwieść. Mówiła o potrzebie egzorcyzmu. Mówiła, że słyszy głosy. Już od kilku lat przyznała. Jednak, jak powiedziała, potrafiła je odróżnić i czasem ignorować, ignorować te fałszywe głosy w jej głowie i potrafiła powiedzieć, które głosy są prawdziwe, a które nie.

Jej stan był znacznie gorszy niż poprzednio. Dalej wydzwaniała ze szpitala do bliskich, opowiadając o rozmowach z Bogiem, twierdząc, że CIA ją prześladuje, a pielęgniarki spiskują przeciwko niej. Lekarz zmienia jej leki. Teraz zostają jej przepisane zastrzyki z czegoś, co nazywa się haloperydol. Kolejny lek przeciwpsychotyczny, który podobno ma dosyć duże działania niepożądane. U Shili te działania niepożądane przyjmują formę ekstremalnego otępienia, senności. I tutaj właśnie przy tym leku ma też pojawiać się parkinsonizm, charakteryzujący się spowolnieniem i zubożeniem ruchów, sztywnością mięśni. czy nawet problemem w utrzymaniu ciała w pozycji stojącej.