Zagadka rodziny Bamber

Sprawa rodziny Bamber na początku wydawała się prosta. Tragiczna, ale prosta. Sheila Bamber, cierpiąc na schizofrenię, zamordowała całą swoją rodzinę, po czym odebrała sobie życie. Została znaleziona ze strzelbą w rękach. Jednak kolejne dowody, które wyjdą na światło dzienne, będą sugerować, że i Sheila mogła zostać zamordowana, a sprawca użył jej choroby, aby odwrócić od siebie uwagę. I miesiąc po tej tragedii policja aresztuje brata Shealy, Jeremiego. Twierdząc, że to on włamał się w nocy do domu, zamordował całą swoją rodzinę, w tym swoich sześcioletnich siostrzeńców i upozorował wszystko tak, aby zbrodnia wyglądała na dzieło zaburzonej Shirley, po czym wrócił do domu i wezwał pomoc, twierdząc, że w domu jego rodziców wydarzyło się coś niedobrego.

Jeremy Bamber jednak do dziś utrzymuje, że jest niewinny. Dzień dobry i witam ponownie w aneksie. Miło mi, że znów do mnie dołączyliście. A jeżeli jest to Wasz pierwszy raz tutaj, witajcie. Ja mam na imię Agnieszka i w każdą niedzielę na YouTube wypuszczam nowe kryminalne odcinki. Dziś mam dla Was sprawę znów z Wielkiej Brytanii, bo jak powiedziałam tydzień wcześniej, nabrałam ochoty, aby właśnie tam poszukać kilku wcześniej nieznanych mi spraw. Dzisiejsza historia jest naprawdę niesamowita. Jestem w szoku, że nie słyszałam o niej wcześniej. Jest tutaj wiele fascynujących wątków i jest to jedna właśnie z tych historii, gdzie do końca nie jest jasne, kto jest na pewno winny, a dowody wskazują w różnych kierunkach.

A zatem bez zbędnego przedłużania, witam raz jeszcze w aneksie, usiądźcie sobie wygodnie, weźcie sobie jakieś piciu i zapraszam do dzisiejszej historii. I zacznijmy od rodziny Bamber. Będą nas interesować dziś głównie Sheila i Jeremy Bamber w roku 1985, gdy ta sprawa się toczy, ale zacznijmy trochę wcześniej, zacznijmy od ich rodziców, od June i Neville'a Bamberów. którzy poznali się kilka lat po zakończeniu II wojny światowej, podczas której też oboje przeżyli niemało. June Spikman, jak się nazywała, służyła w czasie wojny w armii i prawdopodobnie przeżyła, przeszła wiele, mimo że później w ogóle o tym nie mówiła.

Przeszła wiele wojskowych szkoleń, w tym ze spadochroniarstwa i wiadomo, że pod koniec wojny spędziła około rok w Indiach. W roku 1946 wróciła do domu swoich dosyć zamożnych rodziców na wsi, na angielskiej wsi w hrabstwie Essex, który jest na północ, na północny wschód od Londynu, gdzie jej rodzina miała sporo pól uprawnych przede wszystkim. Dwa lata po jej powrocie do domu na farmę, na ich farmę w lecie przyjedzie grupa młodych mężczyzn do pracy przy zbiorach, jak miało miejsce co roku. I jednym z tych mężczyzn będzie rówieśnik June, Ralph Neville Bamber, używający swojego drugiego imienia, imienia Neville. Para miała dużo wspólnego. Neville również służył w czasie wojny, kiedy to został wyszkolony i został pilotem.

Gdy pewnego listopadowego dnia w 1950 roku Frank nagle zniknął z domu i w końcu jego ciało zostało znalezione w zbiorniku na wodę przy pomieszczeniu gospodarczym. Wyglądało na to, że wpadł do niego i utonął. Jednak za przyczynę śmierci uznano ostatecznie atak serca. Podejrzewano, że Frank wpadł do lodowatej wody, co właśnie ten atak serca od razu wywołało. Nie jest jasne, czy śmierć była wynikiem tragicznego wypadku czy samobójstwa. Rok później do domu wprowadzą się June i jej mąż. June Speakman, teraz June Bamber, w kolejnych latach swojego życia będzie cierpieć na nie do końca jasne zaburzenia psychiczne, które w zasadzie dopiero zaczną się ujawniać po wprowadzeniu się do tego domu.

Rodzice Christian byli ludźmi dosyć zamożnymi, więc to nie było tak, że dziecko tylko oddano i nie przejmowano się nim dalej, oni pozostali w kontakcie z agencją i później to nawet oni mieli wpływ i podjęli decyzję, która rodzina zaadoptuje ich wnuka i wybrali właśnie Bamberów. Adopcja dziecka jednak magicznie nie rozwiała problemów June, która niedługo po adopcji popadła w ciężką depresję na kilka miesięcy. Znów spędziła kilka tygodni w prywatnym szpitalu w St. Andrews, gdzie zresztą kilka dekad później leczeniu zostanie poddana również jej córka. Ponieważ St. June nie poprawia się ani po lekach, ani po terapii. oczywiście po takich, jakie one były w latach 50., June zostaje poddana czemuś, co wtedy powszechnie stosowano i co rzekomo miało pomagać.

Terapii elektrowstrząsami. Po czym też June faktycznie wraca do domu, powiedzmy, wyciszona i spokojniejsza. Po jej powrocie do domu rodzina decyduje się zatrudnić nianie do pomocy przy Sheely. Sytuacja chyba poprawia się trochę, bo w roku 1961 para zaadoptuje drugie dziecko, chłopca, któremu dają na imię Jeremy Neville Bamber. Tak samo jak w przypadku Sheely, Jeremy nie był sierotą, a nieślubnym dzieckiem, owocem romansu pomiędzy zamężnym mężczyzną i znacznie młodszą od niego studentką. Co ciekawe, romans doprowadzi do rozwodu tego mężczyzny, który w końcu poślubi swoją kochankę. Oni zostaną razem, będą mieli razem kolejnych dzieci, jednak to ich pierwsze dziecko, znów ponieważ właśnie urodzone poza związkiem małżeńskim, zostaje oddane do adopcji.

Wiązało się to z tym, że przez jakiś czas po adopcji, agencja adopcyjna wykonywała dotynowe kontrole, by sprawdzić, czy wszystko w porządku. I jeżeli wykryliby jakieś nieprawidłowości czy problemy, to mieli prawo odebrać rodzicom adopcyjnym dzieci. Więc Bamberowie tutaj oczywiście trochę panikując, wręcz aż przesadnie o te dzieci dbali. Raz Jeremy mając około dwóch lat upadł i uderzył się bardzo mocno w głowę. Musiał zostać zabrany do lekarza, co doprowadziło June do ataku paniki. I długimi tygodniami obawiała się jeszcze po tej wizycie, że Jeremy zostanie im odebrany. John będzie wspominała ten incydent nawet jeszcze w latach 80., 20 lat później. Gdy jednak Shira, a później Jeremy wchodzą w wiek szkolny, zostają odesłani przez rodziców do prywatnych szkół z internatem.

Był jednak bardzo dumny z kariery swojej siostry. Zbierał magazyny, w których się pojawiała i pokazywał je z dumą w szkole. Dumni stawali się też Neville i June, która przestała już wyrażać tak duże obawy. W następnych latach Jeremy Bamber też pozostanie częścią tego bardzo barwnego życia w Londynie. zawierając masę znajomości, chodząc na koncerty, imprezy, do pubów, na randki, spotykając się z obiema płciami, mówiąc otwarcie, chociaż ukrywając to przed rodzicami, że jest biseksualny. Życie Shili jest jednak teraz zupełnie inne. Shila staje się bardzo nieszczęśliwa. Jak Colin powie, Cali bardzo cierpi po tej utraconej ciąży i zaczyna bardzo obsesyjnie myśleć o tym, aby mieć dziecko.

Podczas jazdy samochodem Sheila nie mówiła wiele. Była pogrążona we własnych myślach. Wcześniej rozmawiali m.in. o tym, że zastrzyki, jakie dostawała od lekarza od kilku miesięcy, powodowały, że czuła się bardzo ospała i letargiczna. Ostatni zastrzyk otrzymała 11 lipca po powrocie ze wsi do Londynu. Miała pójść po kolejny, ale rozważała, czy nie powinna poprosić o zmianę leków. Dojechali na farmę około godziny 18.45. Colin spędził tam prawie dwie kolejne godziny. Bamberowie nalegali, aby został na kolację. Colin poruszył właśnie ze swoimi teściami temat modlitwy, prosząc June, aby nadmiernie nie wciskała jego synom swojej religii i przekonań.

Robił obchód, zapewniał się, że wszystkie drzwi, okna na parterze są zamknięte. Po czym brał prysznic w łazience w piwnicy i szedł spać. Później, gdy na miejsce o poranku przyjedzie policja, wszystkie drzwi domu zostaną znalezione zamknięte na klucz od środka, z kluczem w środku w zamku, co dowodzi właśnie, że Neville musiał wykonać swoją wieczorną rutynę i po powrocie do domu pozamykać wszystkie drzwi. Teraz jest 3.30 rano, 7 sierpnia we środę, a więc jakieś 4-5 godzin po tym, gdy Neville jest widziany po raz ostatni przez innego farmera w polu. Teraz o tej porze Jeremy Bamber dzwoni ze swojego mieszkania na ich lokalny posterunek policji.

Poza szczekającymi psami, których rodzina miała w domu kilka. Policjanci wejdą do domu dopiero 4 godziny później, o 7.45. Będą musieli wyważyć drzwi, bo wszystkie okazały się być zamknięte od środka. Neville Bamber został znaleziony jako pierwszy. Na ziemi w kuchni, na parterze domu. Jego ciało leżało w nienaturalnej pozycji, oparte o przewrócone kuchenne krzesło. Na blecie kuchennym obok leżał telefon, ze słuchawką zdjętą z widełek. W tym pokoju panował chaos. Kuchenny stół był przesunięty, krzesła poprzewracane, jakby Neville próbował się może zasłonić przed napastnikiem, zagrodzić mu drogę, przesuwając stół na przykład.

Wszystko zdawało się na to wskazywać. Sheila została znaleziona z bronią w rękach, a dom zdawał się być zamknięty od środka. Jakie inne wnioski można tutaj wyciągnąć? Co wskazała autopsja? Do Neville'a Bambera oddano aż osiem strzałów. Cztery trafiły go w głowę, dwa w podbródek i dwa w ramię. W wielu miejscach pojawia się przypuszczenie, założenie, że Neville musiał zostać najpierw trafiony, gdy spał w swoim łóżku, spał czy leżał w swoim łóżku, po czym zdołał podnieść się i zbiec do kuchni, do telefonu, gdzie został ostatecznie zabity. w łóżku jego i June była krew, ale próbowałam do tego dojść i znaleźć potwierdzenie, ale z tego, co rozumiem, krwi znalezionej w jej łóżku nigdy nie przetestowano.

Jeremy oczywiście wszystkiemu zaprzeczył. Była tylko jedna rzecz, którą Julie powiedziała policji. do której Jeremy się przyznał, który przyznał była prawdą. A mianowicie, kilka miesięcy wcześniej doszło do rabunku w biurze. Bamberowie prowadzili pole kempingowe z kemperami na wynajem. Tam znajdowało się właśnie jakieś takie biuro, recepcja, coś w tym stylu i pewnej nocy ktoś do tego biura się włamał i ukradł gotówkę, która tam się znajdowała. To było niecałe tysiąc funtów. Teraz Julie przyznaje, że za tym włamaniem stał Jeremy, który po prostu potrzebował na szybko gotówki. Jeremy przyznaje się do tego. Mówi, że to jest jedyna rzecz, jakiej jest winny i jedyna prawdziwa historia, jaką Julie opowiada.

Zwrócono też uwagę, że tuż przed morderstwami Jeremy nagle zafarbował sobie włosy. Wcześniej miał takie jasno-brązowe, prawie że wpadające w blond włosy, a teraz jego włosy były prawie że czarne. Julie powie, że to był jej pomysł i nie było to związane tutaj, nie wiem, z jakąś próbą zmiany swojego wyglądu, aby może jeżeli byliby jacyś świadkowie, którzy by go nie rozpoznali czy coś w tym stylu. Ona powie, że jakiś czas wcześniej eksperymentowali z farbą dla zabawy, próbowali pofarbować jego włosy na jakiś taki rudy kolor, ale wyszło to bardzo nieładne. No i Julie kupiła mu w sklepie farbę, która miała być brązowa, ale gdy zafarbowali jego włosy, to te włosy wyszły czarne. Po zeznaniu Julie McFord, dzień po nim, 8 września, Jeremy Bamber od razu zostaje aresztowany.

Jego ojciec dzwoni do Jeremiego, a nie od razu na policję, nie od razu po pomoc. Tutaj można to może jedynie wyjaśnić, nie wiem, szokiem. Załóżmy, że Jeremy został już trafiony kilkakrotnie, jest w szoku, w penice i wykręca pierwszy numer, jaki przychodzi mu do głowy. Może pierwszy numer, na który bardzo często dzwoni, właśnie do swojego syna. Jeremy więc obstaje przy tym, że jest niewinny. Ale przy swojej historii również obstaje Julie, która nie zmienia jej później, nie wycofuje się, nie przyznając nigdy, że faktycznie zrobiła to, aby się na nim zemścić. Julie do końca upiera się przy tym, że jej historia jest prawdziwa. Jeremy Bamber stanie więc przed sądem. Do jego procesu doszło dokładnie 3 października 1986 roku.

Co wyjaśniało, bo oczywiście dlaczego teraz dawało się być... abnormalnie czyste. Nie pomogła jednak cała ta zła prasa wokół Jeremiego, jego zachowanie, wszystkie te donosy. Tak też 28 października 1986 roku ława przysięgłych uznała Jeremiego Bambera winnym zamordowania swojej rodziny. Jeremy usłyszał wyrok pięciokrotnego dożywocia. Jego obrońcy apelowali wielokrotnie. To dzięki ich naciskom właśnie też między innymi później przetestowano ten tłumik ponownie, ale jak dotychczas wszystkie apelacje były bezskuteczne. Jeremy siedzi w więzieniu do dziś. Co więc wydarzyło się naprawdę w tej historii? Czy te pierwsze wrażenia, to pierwsze odczucie policji było właściwe i Sheila faktycznie zamordowała całą swoją rodzinę, a Julie McFord kłamie?