Amiga Bez Ściemy odcinek 42

I tutaj mi się też kojarzy, że fajnie wyglądało, ale zabrakło najważniejszego gameplayu. I chyba tak, dlatego te gry tak skojarzyłem, bo wydaje mi się, że tutaj MDW właśnie sam jest tego jakby świadomy, że gdyby to było tak, jak oni sobie to wyobrazili, to gra byłaby super, a tak to wyszło jak wyszło. Chociaż ja lubiłem grę. Pozdrawiam. Pozdrawiamy oczywiście, może kiedyś uda się porozmawiać. Dobra, to co czas na kilka shitów znowu. I uwaga, shity z satelity. No dobra.

To miało tyle wspólnego, co tylko napis tytułowy, ale sama gra jako gra się broniła. No nie wiem, no podobało mi się naprawdę. Dobrze się tam strzelało, dobrze się tym samochodzikiem popylało. Te misje były zróżnicowane. Co prawda bardziej wspominam License to Kill i jeszcze na C64, jak tą ciężarówką się tam trzeba było tego gościa na bok wytaranować. Ale nie no, ta gra, dobrze ją wspominam i nie uważam, żeby była crapem. A teraz ty możesz ją zniszczyć. Mam tu jeden plus i na plus jest to, że jest to bodaj jedyna gra z Agentem 007 na Ami, więc jak ktoś jest miłośnikiem tutaj Jamesa Bonda, no to chyba tylko w to może pograć, chyba że o czymś nie wie.

License to Kill też było, License to Kill też było na Amigę, bo później to ogrywałem. Właśnie to była jedyna dobra gra z C64, którą później na Ami odtwarzałem. Teraz tak, jeszcze też na jakiś tam plus zanotowałem sobie, że dosyć fajna muzyka. Tam był remix słynnego Doktora No, czyli najbardziej kojarzącej się muzy z Jamesem Bondem. No a co tutaj zaznaczyłem po stronie minusów? Oprawa graficzna trochę rodem z 8-bit. Tam nie było fajerwerków. No i w przeciwieństwie do Ciebie, no dla mnie jednak grywalność pozostawała sporo do życzenia. Ten pierwszy level, którym miał być niby wyścigami, ale znowu jak się to zestawi z wyścigami z góry, takimi topowymi na Amigę, no to... O no, jak weźmiesz Alterna Racing czy coś, no to wiadomo, nie?