Amiga Bez Ściemy odcinek 42

Nie wiem czemu one tak się obok siebie ułożyły. Film zrobił na mnie fenomenalne wrażenie, Darkman. Też brat go na VHSie przyniósł. I później właśnie na MTV też widzę reklamę Darkmana, też ją na przebitkach zrobimy, bo też pobrałem. I to był dokładnie ten sam trik co z Running Manem, czyli świetne wycięte gameplaye, z świetnym logo, z zaproszeniem do zakupu gry, a gra tak samo jak Running Man, totalne dno dna. Kolizja postaci, w ogóle tam chyba w ogóle nic nie działało, nie? W ogóle pomyślone. Ja sobie jeszcze teraz zerknąłem na screenę, bo nawet nie robiłem notatek, bo wiem, że tę grę miałem w młodości.

Młodość i jakaś tam nostalgia zakłamują moje jakby wspomnienia, ale nie, nie odciuwam tego jako coś, co, nie wiem, po pierwszym odpaleniu zrobiłbym formata. Wiem, że trochę w to grałem. Znaczy, wiesz co, ja też dochodzę do takiego wniosku, że im był lepszy dla nas film, który jakoś tam emocjonalnie przeżywaliśmy, tym bardziej oczekiwaliśmy od gry czegoś podobnego. I Darkman był takim filmem, bo to Brachol mnie tym zaraził, że on naprawdę zrobił na mnie wrażenie ta skóra i tak dalej. Super to wtedy było. I w grze oczekiwałem czegoś takiego, a tu biegałem... Gdzie ta skóra? Myślałem, że się przebierał za kogoś i wchodził w jakieś interakcje, a tutaj biegłem i w dachach strzelałem.