☕ LAUTARO vs CONTE: DYMY!

Powiem wam, mam już powoli dosyć tego Juventusu. Człowiek to ogląda, później się mu nie wysypia, a i tak wszystko kończy się zazwyczaj tak jak do tej pory, czyli niczym. Na szczęście dzisiaj będzie ciekawie, ponieważ sponsorami tego materiału są dziś reżyserzy piłkarskiego kina akcji z Neapolu i Mediolanu. Marcin Nowomiejski, kłaniam się w pas, zapraszam na przegląd włoskiej prasy sportowej. Amici Sportivi zapraszam do subskrybowania tego kanału, abyście byli zawsze na bieżąco z tym, co słychać w Serie A i jak to wszystko przeżywają na Półwyspie Apenińskim Włosi. Dziękuję również wszystkim, którzy zostawią kciuk w górę pod tym materiałem i swój komentarz. Jest o czym dyskutować. W ogóle w tym tygodniu zagęściło się nam od Serie A, bo... Ledwie skończyli grać, a za chwilę już zaczną.

Bardziej docenieni Toskańczycy i myślę, że słusznie w notach najlepsi Luka Modryć i Juan Cuadrado, tego ostatniego Allegri spotkał w ogóle w strefie dla mediów. Oni wymieniali się za mikrofonem w momencie rozmowy z dziennikarzami i Toskańczyk, trener, kiedy tylko dojrzał swojego byłego podopiecznego, przecież jeszcze z Juventusu powiedział że jeżeli to Allegri stanąłby między słupkami bramki Milanu, to strzał Kolumbijczyka z pewnością by obronił. Najsłabsi De Winter i Meister z piątką w Milanie, De Winter z czwórką, a Meister z piątką, w Milanie najlepiej ocenieni Bartesaghi, Salem Akers no i Rafa Leao na szóstkę. Bardzo słabo po raz kolejny Santiago Jimenez, on tylko z notą 4,5. Co do Salem Akersa, on w ogóle mógł rozstrzygnąć ten mecz na korzyść Milanu, ale zmarnował sytuację na 3-2.

Mimo to nota wciąż wysoka. Natomiast w Pizie warto zauważyć dobre noty, bo mamy kilka siódemek. Mamy siódemkę dla Bramkarza, dla Sempera oraz dla Akin Samiro oraz Mbalin Zoli, który wpisał się no kiedy jak nie teraz na listę strzelców w tym spotkaniu. Max Allegri nie może odżałować i jemu poświęcony osobny artykuł La Scossa di Allegri, czyli taki wstrząs w wykonaniu Maxa Allegriego. Max nie mógł odżałować tego, że Milan nie zamknął wcześniej tego spotkania, że nie strzelił na 2 do 0. Powiedział po meczu tak, powinniśmy byli zamknąć ten mecz wcześniej, a zamiast tego straciliśmy głowę i straciliśmy bramki. Poza tym powiedział tak, ryzykowaliśmy, że przegramy. Musimy dobrze interpretować momenty i fazy meczu, tak mówił również w Juventusie, poprawiać to, co nie działa.

Ale poczekajcie. Ostatnimi dniami rzuciło mi się w oczy, uderzyło mnie kilka artykułów na temat De Bruyne właśnie w gazecie Delosport. Wiecie jak określano Belga po porażce Napoli, oczywiście w Lidze Mistrzów 2-6 wcześniej, Torino 0-1. Problemem, problemem Napoli. Wiecie dlaczego? Z uwagi na to, że zdaniem włoskich dziennikarzy psuł czy popsuł równowagę w drużynie Antonio Conte. Że jest po prostu za dobry indywidualnie i tak jak niegdyś pisało się tak o Cristiano Ronaldo w kontekście Juventusu, teraz pisano w tym tygodniu, tak grzano ten temat o De Bruyne w kontekście Napoli. Że tą równowagę, equilibrio zupełnie psuje. No to chwileczkę. Dlaczego niepokój o De Bruyne, skoro bez niego może być lepiej i większa równowaga?

Że kiedy Conte był trenerem Interu, robił takie rzeczy sam. Że po latach dał Interowi Scudetto, odbierając je Juventusowi, klubowi bardzo ważnemu dla niego personalnie. A tu takie szopki w obecnym Interze. Więc gdzie się podziały te cojones potrzebne na stanowisku trenera Nerad Zurich? Później odparował mu zresztą Christian Kiwu. Powiedział, że on nigdy nie chce wchodzić w polemikę na temat sędziów, że to jest taki trend we Włoszech, z którym chce on walczyć, a którego nie chce podsycać i że on nie ma problemu z tym, że ktoś ma z tym problem, nomen omen, i że on swojego zachowania nie zmieni, że nie obchodzi go, co na ten temat mówią inni. Ale... Gwoździem programu było starcie boiskowe Lautaro Martineza z Antonio Conte. Insulti e gestacci, wyzwiska i gesty, od wspólnego scudetto do wzajemnych obelg.

Sezon będzie ciekawszy. Przekonamy się jak daleko faktycznie ta Roma Gasperiniego zajdzie i w jakim stylu. Juve a terra, Juve na ziemi, pisze dzisiejsze wydanie La Gazzetta dello Sport. Już na okładce dziennikarze nie pozostawiają na turyńczykach suchej nitki po ich wczorajszej przegranej w Rzymie z Lazio. Otwieramy dzisiejsze wydanie Gazetty, a tam pierwszy artykuł Juve a fondo, Juve na dnie, Tudor rischia grosso. Tudor ryzykuje dosyć solidnie. Trzecia porażka Bianconerich z rzędu. Lazio świętuje. Kryzys Starej Damy trwa. Juventus pokonany i po raz kolejny bez gola. Decydujący Basić. Indolencja Juve w ofensywie jest niewytłumaczalna. Podobnie jak trudno wytłumaczyć, dlaczego tak mocnej defensywy jak ta Lazio, turyńczycy nie próbowali atakować wysokimi...

dośrodkowaniami. Tak opisuje to redaktor Fabio Licari, który zaczyna swój tekst w szczery do bólu sposób, ale ja się z nim zgadzam. Stwierdza, słuchajcie, że w zasadzie tylko w Juventusie jest stabilnie. Pacjent w stanie krytycznym, ale stabilnym. No bo tak, Milan miał wygrać, a zremisował. Napoli wydawało się być w minikryzysie po tych ostatnich porażkach, zwłaszcza w Lidze Mistrzów, a pokonało Inter i jest liderem. Romę trudno w ogóle przewidzieć, bo to nerwowa sinusoida w tym sezonie, szalona sinusoida, tak to określił redaktor. Nawet Como, mające w tej kolejce łatwiejszego niż Juventus rywala, zremisowało, nie wygrało. Soltanto la Juve e coerente. Tylko w Juve stabilnie, tylko Juve jest przewidywalnie. Niestety dla kibiców Starej Damy w negatywnym sensie tego słowa.

był wylecieć z boiska, natomiast 4 minuty później od tej sytuacji Gila Fuentes zafundował stempel w konsensu w polu karnym, sędzia milczał, jego gwizdek milczał, VAR nie interweniował, kompletny nul, kompletne zero. Błąd ewidentny, mógł być remis, owszem, jeżeli ktoś wykorzystałby tę jedenastkę, ale nie zmienia to też faktu, że Juventus był w tym meczu po prostu nędzny i trzeba to powiedzieć wprost. Ciekawostka. Gustaw Isaksen wyrównał rekord Gianluca Manciniego z 18 października tego roku i był w tym meczu najczęściej faulowanym zawodnikiem. Ośmiokrotnie faulowali go piłkarze Juventusu. Gianluca Mancini 8 razy oberwał też od graczy Interu w starciu Romy z Interem niedawno w październiku.

No to mamy taki rekordzik. Liczcie faule, być może ktoś pobije 8 fauli na nim samym w jednym meczu, bo to chodzi o pojedynczy mecz. My sięgamy do rubryki... Lepadzielle, Cieri e Bukeri ten duet rozdaje noty 7,5. Biorąc pod uwagę noty zespołowe dla Lazio rzecz jasna. Zwycięstwo Lazio wyszarpane i wywalczone. Wywalczone z żelazną determinacją, tak czytamy pod herbem Lazio. Również dzięki grze... która zaczyna się kleić. Dziennikarze we Włoszech dostrzegają, że filozofia Sariego, mimo że bez transferów, zaczyna jakoś zespajać i budować to Lazio. Być może rozpocznie się siermiężna wspinaczka w tabeli Serie A. Juventus w Madrycie zrobił zgoła odmienne wrażenie, ale najwyraźniej... Mieli nadzieję tifozy i Bianconeri, jak również, że to co obejrzeliśmy w Madrycie pomimo porażki jest zalążkiem czegoś dobrego z perspektywy podejścia, mentalności, charakteru, walki, agresji.

Nic bardziej mylnego. Najlepszy w Lazio Isaksen z siódemką, w Juventusie Locatelli z szóstką, ze względu na to, że obsłużył mnóstwo piłek, że rozrzucił mnóstwo piłek. swoim kolegom. Najsłabsi, Vlacio Brak jest najniższa nota, Ilvoto Piubasso wędruje dla Lazzariego, to szóstka, z kolei w Juventusie czwórka dla Davida. Katastrofa, tragikomedia, już mówiliśmy, zresztą używaliśmy tych określeń w minionych tygodniach, tutaj się nic nie zmienia, a Juventus przecież zagrał teraz Dwoma napastnikami, przed czym bronił się trochę Igor Tudor, mówiąc, że nie może tak grać, bo zostanie bez defensywy. No to zagrał, niewiele to zmieniło, a w zasadzie nic. Świetna sytuacja zmarnowana przez Davida. Grał jak dziecko we mgle i zaliczał jedynie banalne zagrania. Dosyć bezpośrednio, ale pewnie trafnie o kanadyjczyku duet włoskich dziennikarzy.

W Juventusie, spójrzcie, głównie piątki, 5,5, 4,5 dla Kenana Ildiza, słabiutki występ Turka tym razem. Gdzieś tam zaplątała się szóstka na końcu dla Kefrena Tiurama, 5,5 dla Kosticia, Kalulu, Gattiego, Kopme i Nersa. W Lazio zupełnie inny obrazek, siódemki dla Chili, Kataldiego, Basicia, 6,5 dla pozostałych z obrony oraz dla Bulaya Di oraz Dzakkaniego. Następny artykuł to już Igor Tudor na dywaniku. Igor Tudor senza alibi, bez alibi, bez wytłumaczeń. Ale jak wytłumaczył tę porażkę? Nie starał się jej tłumaczyć, ale bardziej odpowiadał na pytania dotyczące swojej przyszłości. Zapytany o nią powiedział, mało mnie to interesuje, nie jestem kimś, kto się cofa. Ten fragment jego wypowiedzi trafił do nagłówka tego artykułu, ale rozbrójmy ten tekst.

To czytamy prawdziwie gorące, ogniste, di fuoco godziny. Zarząd klubu zastanawia się, co zrobić, tym bardziej, że następny mecz z Udinese... Już we wtorek. W Juventusie brakuje nie tylko wyników, ale też punktów odniesienia w drużynie. Pewników, charakteru, zamiast tego wydaje się, że zespół wpadł w spiralę błędów, jest zablokowany i wystraszony. Tak to wygląda z perspektywy autora tego tekstu. Sam Igor Tudor powiedział po meczu, czuję się z tym wszystkim bardzo źle, jest trudno, wszyscy jesteśmy za to odpowiedzialni, brakuje nam czegoś w zasadzie w każdym aspekcie. Nie możemy jednak dramatyzować, ponieważ jedno zwycięstwo może zmienić dosłownie wszystko. Musimy zostać zjednoczeni, pozostać zjednoczeni. Sobą się nie martwię, żyję tym, co tu i teraz i na tym się koncentruję.

I chcielibyście się przekonać, czy na przykład po zwycięstwie z Udinezy załóżmy, że takowe nastąpi? i że Juventus takowe odniesie, że faktycznie odmieni się wszystko na lepsze. No to jeszcze ostatnia rozkładówka, dwa teksty, które zakończą nam ten blok. Mówiliśmy o obronie Interu na dywaniku, no to to samo można powiedzieć o ataku Juventusu. Kolejny flop, altro flop. Tym razem podwójny z uwagi na to, że grali obok siebie David z Wlachowiciem. To jednak nie wystarcza. Turyńczycy nie strzelają od czterech meczów napastnicy od 16 września. Opęda od ponad pół roku. To jest przecież jakiś nieśmieszny żart w ofensywie Juventusu. Redaktor Bukieri. Pisze słusznie, piłka nożna to oczywiście gra drużynowa, ale wewnątrz drużyny są tacy, których nominalną rolą jest strzelanie goli.

Juventus ewidentnie ich stracił i sytuacja w tabeli powoli zaczyna się Turyńczykom wymykać spod kontroli. Stara się natomiast ją odbudować Sarri. Il nuovo volo, nowy lot Sarriego, nowy il comandante. Rzeczywiście, Sarri stara się... posklejać to, co rozklejone, czy wręcz rozpadnięte, albo wydawało się takowe na początku sezonu w Lazio. Oczywiście zobaczymy, jak pójdzie dalej, ale po tym meczu powiedział, że Lazio w zespole ma sporo jakości, na której on chce budować. Dał kibicom radość, dał im zwycięstwo, minimalne, ale wciąż triumf nad trudnym rywalem, nad swoją ex-drużyną. Widzieliśmy radość po końcowym gwizdku. Chwalił Basicia, chwalił zespół. Co do Basicia? 907 dni, gdzie mamy tę statystykę? Tutaj. 907 dni minęło od jego pierwszego, a zarazem ostatniego gola w Serie A. Było to trafienie z Sassuolo, datowane na 3 maja 2023 roku.

Mattia Caccani podsumował po tym meczu w ten sposób. To był wspaniały mecz w naszym wykonaniu, ale teraz nie możemy się zatrzymywać. Tyle o samym meczu. Jak wrażenia? Jakieś komentarze, opinie? Dajcie znać, co byście zrobili. W Juventusie zwalniać, nie zwalniać, czekać, wierzyć, ufać? Wierzyć Tudorowi, że to trochę trudny kalendarz na starcie zdeterminował obecną pozycję Juventusu, czy też nie ma już czasu i trzeba po raz kolejny takie déjà vu z perspektywy kibiców Juve patrząc zmieniać i ratować co się da. Jestem ciekawy co o tym sądzicie. I ten właśnie rzymsko-turyński akcent wieńczy nam dzisiejszy odcinek. Dziękuję Amici, że zostaliście ze mną do końca tego materiału. Pozdrawiam Was bardzo serdecznie i dziękuję wszystkim, którzy zostawią swój ślad w komentarzach, a także w postaci kciuka w górę oraz podbicia tego filmu na YouTube.