Mentionsy

Hrabia Bohdan Marian Wincenty Ronikier urodził się 24 sierpnia 1872 roku.

I chyba Was nie zdziwię, że rodzina bardzo szybko wskazała na hrabiego Bohdana Ronikiera, który niemalże idealnie pasował do rysopisu.

Biegli kaligrafowie orzekli niemalże jednogłośnie, że tekst przekazu został napisany ręką Bohdana Ronikiera.

Podsumowując pokrótce wszystkie ustalenia, które świadczyły na niekorzyść Bohdana Ronikiera, to były to fałszywe wersje Sawackiego i Siemińskiego obalone przez dokumenty, wykluczenie, by Stanisław ukrywał romans, rozpoznania świadków, identyfikacja Ronikiera jako człowieka widzianego ze Stanisławem i jako wielomiesięcznego użytkownika lokalu, dowody na opłacenie pokoi, zakup dywanów, poszukiwanie podobnego lokalu wcześniej,

I śledczy też doszli do wniosku, że hrabia Bohdan Ronikier przygotował przy marszałkowskiej miejsce zbrodni, zwabił tam szwagra i ponosi odpowiedzialność za jego śmierć.

Po zabójstwie Stanisława Chrzanowskiego, Bohdan Ronikier od początku zachowywał się w sposób, który trudno było uznać za zwykłą reakcję zszokowanego powinowatego.

W księdze meldunkowej Hotelu Polskiego w Lublinie rzeczywiście figurował zapis, że Bohdan Ronikier przybył tam 9 maja, a wymeldował się 12 maja 1910 roku.

Oświadczał, że postanowił wstąpić do zakonu i nie nazywa się już Bohdanym Ronikierem, lecz ojcem Teofilem.

Bohdan Ronikier nie cierpi na żadną chorobę umysłową, a jedynie taką chorobę symuluje.

Bohdan Ronikier nie był jedyną osobą, która została w tej sprawie pociągnięta do odpowiedzialności.

Mimo to zostali oskarżeni o to, że działali w porozumieniu z Bohdanem Ronikierem i o zbrodni przynajmniej wiedzieli.

W pewnym momencie Chrzanowski zwrócił się bezpośrednio do zasiadającego na ławie oskarżonych Bohdana Ronikiera mówiąc Zabili mi dziecko, a mordercą jesteś tyzięciu.

19 września 1911 roku Bohdan Ronikier został skazany na 15 lat ciężkich robót i dożywotnie zesłanie na Syberię.

Po rozprawie w sądzie okręgowym, gdzie uznano Bohdana za winnego śmierci Jewrata, całkowicie odcięła się od swojej rodziny, mając jej za złe, że przez ich negatywne nastawienie do Ronikiera niewinny człowiek siedzi w więzieniu.

Próbowano też zmienić wizerunek Bohdana Ronikiera.

Na podstawie artykułu 1434 Kodeksu Karnego uznano Bohdana Hrabia Ronikiera winnym zadania ciężkich ran, których skutkiem była śmierć, przy czym sąd przyjął, że doszło do tego w uniesieniu i rozrażnieniu.

Bohdan Hrabia Ronikier zostaje pozbawiony praw stanu i skazany na 11 lat ciężkich robót, a po ich odbyciu na dożywotnie osiedlenie na Syberii.

Lekarz zgłosił podejrzenie, że Bohdan Ronikier choruje na tyfus.