Mentionsy

Postulaty neutralnego języka w dokumentach, uznawania skutków prawnych związków jednopłciowych oraz dostosowania prawa do standardów europejskich funkcjonują w polskiej polityce od lat.

W umowie koalicyjnej nie wpisano wprost małżeństw jednopłciowych, między innymi ze względu na brak zgody całej koalicji, ale pojawiły się hasła zwalczania mowy nienawiści i zapowiedzi naprawy relacji z Unią Europejską.

Trzecia grupa to Instytucje Unijne, a mówiąc precyzyjnie, w tym przypadku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz szerokie otoczenie instytucjonalne, w którym powstaje i funkcjonuje Unijna Wykładnia Prawa.

Kiedy mówi się Unia Europejska, wiele osób wyobraża sobie bliżej nieokreślony byt.

Jego orzecznictwo wpisuje się w szerszy ekosystem instytucjonalny Unii Europejskiej, w którym centralną rolę odgrywa Komisja Europejska oraz finansowane przez nią programy polityczne i grantowe.

W ramach tego komponentu Komisja Europejska jawnie i systemowo finansuje projekty określane jako zwalczanie dyskryminacji osób LGBTIQ.

W tym obszarze nie mamy do czynienia wyłącznie z oddolnymi inicjatywami społecznymi, lecz z długofalową polityką instytucjonalnie wspieraną na poziomie Unii Europejskiej.

Dodatkowo w Brukseli działa silne zaplecze lobbingowe, takie jak ILGAA Europe, które pełni rolę jednego z głównych partnerów konsultacyjnych Komisji Europejskiej w sprawach polityki wobec osób LGBT.

Do tego dochodzi oficjalna strategia Komisji Europejskiej Unia Równości.

Czwartą grupą w tej układance są organizacje międzynarodowe spoza Unii Europejskiej, które formalnie nie mają prawa stanowienia przepisów w Polsce, ale realnie wpływają na to, jak dziś rozumiane są pojęcia takie jak prawa człowieka, równość czy niedyskryminacja.

W klasycznym standardzie zapisanym w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z 1950 roku artykuł 12 mówi wprost.

Tymczasem Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej w art.

Ten proces domyka European Parliamentary Forum for Sexual and Reproductive Rights, czyli międzynarodowa sieć ponad 500 parlamentarzystów z 33 krajów,

Analiza dokumentów oraz materiałów zespołu wskazuje na silne oparcie w raportach i rekomendacjach przygotowywanych przez European Parliamentary Forum for Sexual and Reproductive Rights, w tym w publikacji zatytułowanej Wierzchołek Góry Lodowej.

Najbardziej rozpoznawalnym przykładem jest ILGA Europe, organizacja parasolowa z siedzibą w Brukseli.

Z publicznie dostępnych sprawozdań finansowych oraz z unijnego Financial Transparency System wynika, że ILGA Europe otrzymuje rocznie od Komisji Europejskiej środki liczone w przedziale około od 1,2 do 1,5 miliona euro w formie tak zwanych dotacji operacyjnych.

ILGA Europe nie ogranicza się do działalności symbolicznej czy edukacyjnej.

Opracowuje coroczny ranking Rainbow Europe, który porównuje państwa członkowskie pod kątem zgodności prawa krajowego z postulatami ruchu LGBT.

Obok ELGA Europe funkcjonuje szersza sieć podobnych podmiotów.

Przykładem jest Transgender Europe .

Również ona jest beneficjentem środków Komisji Europejskiej, otrzymując finansowanie w ramach programów równościowych.

W ich ramach szkoleni są prawnicy z różnych krajów Europy, w tym z Europy Środkowo-Wschodniej, w zakresie prowadzenia postępowań strategicznych przed sądami krajowymi i europejskimi.

Kolejnym ważnym aktorem jest NELFA, czyli Network of European LGBTIQ Families Associations.

W tym samym nurcie funkcjonują również wyspecjalizowane struktury lobbystyczne związane z rynkiem surogacji, działające pod nazwami takimi jak European Centre for Surrogacy,

Organizacja ta występuje przed Trybunałem Sprawiedliwości UE, Europejskim Trybunałem Praw Człowieka oraz organami ONZ, najczęściej jako amicus curiae lub pełnomocnik stron w już toczących się sprawach.

Analogicznie działa European Centre for Law and Justice,

W tym kontekście pojawiają się dokumenty takie jak raport Tip of the Iceberg, przygotowany przez European Parliamentary Forum for Sexual and Reproductive Rights.

Warto przypomnieć, że Polska przystępując do Unii Europejskiej, co już omawiałem wcześniej zadbała o instrumenty zabezpieczające autonomię w sferze obyczajowej i rodzinnej.