Mentionsy

Trwało to wszystko może pół minuty, ale ta krótka chwila wydawała się Scrooge'owi nieskończenie długa.

Wtedy duch dał znak Scrooge'owi, aby się zbliżył, co też uczynił.

Kiedy znaleźli się o dwa kroki od siebie, duch Marleya podniósł rękę, nie pozwalając Scrooge'owi zbliżyć się więcej.

Minęli szeroką szosę i dobrze znajomą Scrooge'owi ścieżką zbliżyli się do wielkiego budynku zbudowanego z czerwonej cegły, na którym trzymała się jeszcze wieżyczka z dzwonem.

Poleciwszy Scrooge'owi, by trzymał się silniej jego opończy, uniósł go w powietrze.

Gdy ta melodia zabrzmiała, wszystko, co Scrooge'owi przypomniał duch dawnych wigilii, stanęło mu teraz przed oczami.

W szpitalu, przytułku, więzieniu, w każdym schronisku nędzy i nieszczęścia, wszędzie zostawił cząstkę swoich dobrodziejstw, dając w ten sposób Scrooge'owi przykład miłosierdzia.

Duch pozornie wcale się nie zmienił, lecz Scrooge'owi zdawało się, iż w jego ponurej, majestatycznej postaci spostrzega coś nowego, co go do głębi poruszało.

– zapytał przez okno małego chłopca w odświętnym ubraniu, który zatrzymał się przed oknem może dlatego, żeby się Scrooge'owi przypatrzeć.

Nie ulegało wątpliwości, że ma szczery i niezłomny zamiar jak najrychlej złożyć wizytę Scrooge'owi.