Mentionsy

Dziennik Literacki. Podkast
Dziennik Literacki. Podkast
10.02.2026 05:15

Występy gościnne #9 | Mieszczanie, dekadenci, literaci. O powieści „Buddenbrookowie”

Wykład o debiutanckiej powieści Thomas Manna, która zaczyna się jak saga kupieckiej rodziny z Lubeki, a szybko okazuje się opowieścią o czymś więcej. O mieszczańskim etosie, o wrażliwości, która bywa darem i obciążeniem, i o tym, jak sztuka (a w tej powieści szczególnie muzyka) staje się drogą ucieczki, ale też rodzajem prawdy.

 

Przyglądamy się konstrukcji czteropokoleniowej historii, roli rodzinnej kroniki, mieszczańskim rytuałom, pracy, pieniądzom i reputacji oraz temu, co pęka pod powierzchnią porządku. Wtle pojawiają się ważne konteksty a także filozoficzne prądy epoki, które pomagają zrozumieć, dlaczego „Buddenbrookowie” wciąż potrafią powiedzieć cośpraktycznego o życiu tu i teraz.

 

Wykład: „Mieszczanie, dekadenci, literaci. O powieści „«Buddenbrookowie»”

 

Prowadzenie: dr hab.Katarzyna Sadkowska, prof. Uniwersytet Warszawski (Wydział Artes Liberales)

 

Wydarzenie zorganizowane przez Goethe-Institut w Krakowie oraz Księgarnię De Revolutionibus Books wramach obchodów roku Thomasa Manna, dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Produkcjapodcastów na podstawie zapisu dźwiękowego wydarzenia - Dziennik Literacki/Instytut Książki. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Inne Tradycje.

 

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 6 wyników dla "Rilke"

O Budenbrockach ciekawie wypowiedział się Rainer Maria Rilke.

Rilke zauważył, że aby opowiedzieć historię czterech generacji zawierając

To, co jednak wydaje mi się najciekawsze, to obserwacja Rilkego, że upadek rodziny jest widoczny przede wszystkim przez to, że pojedyncze osoby zmieniły kierunek swego życia.

Rilke zgodnie ze swoimi poglądami posuwa się nawet w swojej refleksji do tego, że obiektywność mana, czyli metoda łączenia wielu małych wydarzeń, wielu ruchów, postaci, z których składa się ostatecznie ich los i życie, skłania czytelnika do aktu czci i pewnej bojaźni przed życiem, które jest dobre i sprawiedliwe przez to, że się wydarza.

U Mana kończy Rilke, życie jest kroplą, poszczególną biografią, ale jest także falą, obrazem wielu małych kropel.

Tu interpretacja Rilkego spotyka się z myślą Schopenhauera.