Mentionsy
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #14 | Dino Buzzati
Nowy przekład czy nowe odczytanie? W kolejnym odcinku „Nie takie obce” Grzegorz Wysocki rozmawia z Katarzyną Skórską, tłumaczką, italianistką i badaczką literatury włoskiej, o twórczości Dina Buzzatiego oraz kulisach pracy translatorskiej.
Punktem wyjścia jest nowe wydanie „Pustyni Tatarów”, ale rozmowa szybko wykracza poza jedną książkę. Mowa o przekładach klasyki, kolacjonowaniu dawnych tłumaczeń, decyzjach dotyczących tytułów, relacji między tłumaczem a tekstem oraz o miejscu Buzzatiego w literaturze włoskiej i polskiej. T
o spotkanie o czytaniu, tłumaczeniu i nieustannym powracaniu do książek, które z każdą lekturą znaczą coś innego.
Rozdziały (7)
Podróżnicy do Dworca Łódź Fabryczna, spotykają się z Katarzyną Skórską, tłumaczką i literaturoznawczynią, która wspomina o swoim biograficznym i profesjonalnym kontekście.
Katarzyna Skórska opowiada o swoich przekładach, w tym Pustyni Tatarów Dina Buzzatiego, i omawia proces kolacjonowania i pisania posłownia do nowego wydania.
Katarzyna Skórska omawia pozycję Dina Buzzatiego w polskiej i włoskiej literaturze, jego znane powieści i wpływ na kulturę.
Rozmowa koncentruje się na procesie kolacjonowania przekładu Pustyni Tatarów oraz decyzji o nowym przekładzie. tłumacz opowiada o swoim doświadczeniu w kolacjonowaniu, zmianach wprowadzonych w stosunku do oryginału i nowych przekładach klasyków.
Rozmowa koncentruje się na kolacjonowaniu i nowych przekładach klasyków, w tym omówienie zmiany tytułów, takich jak 'Lampard' zamiast 'Gepard' w 'Il Gatto Pardo' oraz analiza nowych przekładów, takich jak 'Wielki Gatsby' i 'Pustynia Tatarów'.
Rozmowa koncentruje się na Pustyni Tatarów, analizie jej treści i przekładów, a także na jej recepcji, w tym wśród wojskowych i w filmie.
Katarzyna Skórska opowiada o swoich marzeniach translatorskich, w tym o przeniknięciu się pracami Mariego, Michela Mari i Luigi Malerbe, a także o swoich przekładach Buzzatiego.
Szukaj w treści odcinka
Tak jak znam, jeszcze tylko powiem, warsztat Alojzego Pałasza, nie sądzę, żeby ten tytuł wyszedł od Alojzego Pałasza.
W przekładzie Pałasza i po sześciu latach pojawił się ten przekład już nakładem piwu.
Ale zdarza się też w ogóle sytuacja odwrotna, bo tu było takie słowo, które moim zdaniem nie było z rejestru tej powieści w wykonaniu Alojzego Pałasza,
Otóż kapitan Ortiz mówi, taki ma swoje, lubi wtrącać w wypowiedzi jedno słówko i u Pałasza to było faktycznie, a ja jednak uznałam, że zaiste zabrzmi tu lepiej, zwłaszcza po latach.
A czy możemy takie brutalne pytanie, ale wobec Alojzego Pałasza bardziej, czy Ty pamiętasz, ile gdzieś tych zmian, poprawek łącznie wprowadziłaś i chodzi o liczby... Trzeba by było zajrzeć do plików w Wordzie.
Co ja zmieniam u Pałasza, a co ja zmieniam u redaktorów, którzy przyszli po Pałaszu, u korektorów, bo to wychodzi jeszcze jak w sicie.
Ja nie rozmawiałam z nikim, co czyli, no ja jestem taką czytelniczką, oczywiście, bo ja czytam obie wersje wielokrotnie, ale ci znajomi italianiści, wiesz, że wielu spośród tych znajomych italianistów czytało też książkę już w przekładzie Alojzego Pałasza, w tym wydanym w Piwie.
Ostatnie odcinki
-
Występy gościnne #22 | Samotność wszystkich miast
30.06.2026 04:40
-
Teksturion #9 | Themersonowie
26.06.2026 04:50
-
Humanistyka na mieście #10 | Trzy ekologie
23.06.2026 04:40
-
Horyzontalia #1 | Focus na Śląsk
19.06.2026 04:50
-
Występy gościnne #20 | Obrazy wierszy
16.06.2026 04:40
-
Fakcje #3 | El Akkad
12.06.2026 04:40
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #14 | Di...
09.06.2026 04:40
-
Występy gościnne #19 | Imiona Krymu
05.06.2026 04:40
-
Na południe #2 | Wyobrażona inność, peryferyjna...
02.06.2026 04:40
-
Gdzie mieszkają książki #3 | Dzień Dziecka
01.06.2026 06:19